Happiest Season (2020)

Tragikomedie over een familie waar iedereen om de lieve vrede te bewaren haar uiterste best doet om binnen de lijntjes te blijven. In vergelijking met de standaard kerstfilms best verfrissend vanwege de pijnlijke boodschap over de impact die niet-uit-de-kast komen heeft op de partner.

Aardige film over een vrouw die haar geliefde meeneemt naar haar familie maar haar relatie verborgen houdt. Een vermakelijke film met wat voorspelbare, maar verder goed uitgewerkte personages. De fijne cast weet dit prima in te vullen. Mede hierdoor kijkt de film gemakkelijk weg. De humor tijdens het eerste gedeelte werkt wel wat beter dan het drama tijdens het tweede.

Een weinig verrassende romantische komedie met een bovengemiddelde cast. De film serveert een boodschap van tolerantie en (zelf)acceptatie overgoten met een dikke laag suiker. Dat hoort blijkbaar nu eenmaal zo in een film die zich ten tijde van het kerstfeest afspeelt en zich bezig houdt met het wel en wee van een familie in een kleinburgerlijk stadje.

Happiest Season is een film met weinig humor. De film is heel verbeten bezig om serieuze thema‘s op een komische manier aan te spreken, maar doet dat met passief-agressieve dialogen die gewoonweg niet grappig zijn en eerder irritatie oproepen. Nee, er valt niet veel te lachen in deze film terwijl het verhaal potentie genoeg heeft voor scherpe en satirische humor. Maar nee, het is kerst, dus wordt de film volgespoten met clichématige situaties en clichématige humor.

Afgezien van de enigszins gedurfde lesbische hoofdpersonages en hun verhaallijn, biedt de film verder nergens iets opzienbarends. Zelfs de bovengemiddelde cast die bestaat uit mensen als Kristen Stewart, Mary Steenburgen en Victor Garber presteert niet geweldig. Het materiaal waaruit moet worden geput is dan ook niet groots.

Happiest Season maakte mij niet blij.

Abby [Kristen Stewart] ziet ernaar uit om eindelijk kennis te maken met de familie van haar vriendin Harper [Mackenzie Davis] tijdens de Kerst, tot ze zich beseft dat Harpers haar familie nog niet heeft laten weten dat ze lesbisch is. Met tegenzin, maar ook met de belofte dat Harper van de gelegenheid gebruik zal maken om uit de kast te komen, gaat Abby mee met wat een leugentje om bestwil zou moeten zijn. Harpers vader [Victor Garber] blijkt echter een Conservatieve politicus die een gooi wil doen naar het burgemeesterschap en moeder Tipper [Mary Steenburgen] is er alles aan gelegen om het ‘perfecte plaatje’ van een Conservatief gezin aan de buitenwereld te presenteren. Harper blijft haar coming-out maar uitstellen en daardoor groeit de frustratie bij Abby. Zij krijgt echter morele steun uit onverwachte hoek. DuVall baseerde het scenario op haar eigen ervaringen dat verklaart ongetwijfeld waarom ze niet vervalt in stereotypes en empathie heeft en sympathie opwekt voor alle betrokkenen. Ze slaagt er knap in om relevante thema’s op een serieuze, inzichtelijke manier te behandelen en het publiek te vermaken waarbij ze ook nog eens de val van een overdaad aan sentiment weet te vermijden. Je weet al snel waar het uiteindelijk naar toe gaat, maar de weg naar die eindbestemming is zeker de moeite waard.

Geen fan van kerstfilms, maar deze was wel aardig. Ik ken niet veel films waarin het om de lesbische liefde draait, en dat wordt geïntegreerd met een coming out verhaal dat me erg plausibel lijkt in de VS. Hoofdpersone gaat dus kerst vieren bij de familie van haar geliefde, die niet uit de kast is en wiens vader burgemeester worden wil. Het wordt nergens genoemd, maar het is duidelijk dat de ouders van de geliefde republikeins zijn. Hoe conservatief de familie is, wat belangrijker is dat de familie vooral ongemakkelijk is, en dat zorgt voor menig ongemakkelijke en best wel grappige scènes.

Het is soms een beetje uit balans, want is het nu een drama of een komedie (het mengt hier niet altijd even goed in deze film), wat zich ook uit in de typische homofiele sidekick die voor komische momenten moet zorgen, maar uiteindelijk een behoorlijk indrukwekkende monoloog voert. Ook de rol van Plaza die ik verder alleen van Dirty Grandpa en grappige momenten in de media ken is verrassend diep.

Uiteindelijk veel drama, maar alles komt natuurlijk goed aan het einde op een manier die wellicht iets te zoetsappig en makkelijk is. Ik weet dus niet of de film helemaal geslaagd is, maar het was in ieder geval interessant. 2,5*.

Als je je hebt voorbereid op clichés en happy endings, dan valt deze film reuze mee.

Waarom moet de 'homo' altijd zo overdreven nichterig zijn? Zet toch eens een stoere vent neer als 'gay best friend'.

Kristen draagt de film wel. Ze speelt top! De overige doen het ook best goed, maar zijn iets te overdreven neergezet. Het slapstick gehalte had er niet in moeten zitten.

Verder is het scenario te dom voor woorden, maar goed. Dit alles gezegd te hebben, krijg je best een aardige 'feel good' film voorgeschoteld.

Regisseuse Clea DuVall weigert binnen Happiest Season keuzes te maken waardoor de film gedoemd is om ongebalanceerd te blijven. De komedie en dramatiek die hier worden gepresenteerd gaan namelijk geen enkel moment samen. De humor leunt daarvoor teveel op karikatuur en inkoppertjes, terwijl de dramatiek rommelig en ongestructureerd oogt. Centraal staat de relatie tussen Kristen Stewart en Mackenzie Davis, waartussen enkel Stewart wat charme kan meegeven aan haar rol. De bijpersonages verschillen verder tussen degelijk geacteerd (Alison Brie) en schrijnend irritant (Dan Levy), al komt er bij die tweede gelukkig verandering in. Uiteindelijk omtrent de film genoeg voor de kijker om op te kauwen en bij stil te staan, maar het scenario van DuVall en Mary Holland leunt zoveel op toevalligheden en voorspelbaarheid dat de kijker een hoop van het materiaal nauwelijks serieus kan nemen. Het mierzoete einde zal vast vanwege de kerstachtergrond gekozen zijn, maar weerhoudt de boodschap ervan om een daadwerkelijk serieuze en relevante indruk te maken. De angst, druk en zorg die bij het concept van uit de kast komen hoort kwam op mij persoonlijk in ieder geval niet over.

Eens een wat ander soort kerstfilm, maar het was niet mis. Moest toch af en toe eens lachen. Het einde was natuurlijk niet echt verrassend, maar dit is wel typisch bij dit soort films. Cast was nog leuk gekozen.

Leuke kerstsfeerfilm. Met een familiefeest als rode draad, waar ik in dit genre enorm van hou. Dus daarom alleen al voor mij geslaagd. Is eerste kerstfilm van 2025 voor mij.

Daarnaast gaat het in deze film ook over uit de kast komen als gay / lesbisch en de vooroordelen in de gezinnen waar dit als een belemmering wordt aanzien omdat het indruist tegen de gevestigde waarden.

Maar is allemaal vrij luchtig en zeker niet zwaar diepgaand. Maar de situatie is herkenbaar en heeft dus wel een boodschap.

Los van de boodschap genoten van deze kerstfilm / romcom (is dus geen drama). Het wordt allemaal op een humoristische wijze gebracht, al lag ik nu ook niet plat van het lachen. Maar wil enkel de film typeren.

Leuk om ook Kristen Stewart terug aan het werk te zien. Haar filmografie toont toch wel aan dat zijn geen b-actrice is en dus ook deze film niet…

Beter dan de gemiddelde Hallmark film en voor liefhebbers van kerstsfeer en het onderwerp ‘uit de kast komen’ een aanrader.

Voor mij 4*