Shiva Baby (2020)

Een gevarieerde dag uit het leven van een biseksuele jonge vrouw, die enerzijds voortdurend in aanvaring komt met haar conservatieve omgeving en anderzijds worstelt met haar gevoelens ten aanzien van een vriendin en een minnaar. Verrassend leuk regiedebuut van Emma Seligman, die zelf het scenario schreef en daarbij geleid werd door voorvallen uit haar eigen joodse omgeving.

Goeie film waarin een studente samen met haar ouders naar een Joodse begrafenis gaat. De film speelt zich nagenoeg op één locatie af, maar door het hoge tempo en de korte speelduur blijft het onderhoudend. De ongemakkelijke situaties worden goed uitgespeeld (zowel door het camerawerk, de muziek en de cast). Wat mij betreft een veelbelovend regiedebuut van Emma Seligman.

Danielle [Rachel Sennott] ziet erg op tegen de Shiva (een Joodse rouwplechtigheid) die ze met haar ouders [Fred Melamed, Molly Gordon] moet bezoeken. Ze blijkt nogal wat geheimen te hebben en de aanwezigheid van haar minnaar Max [Danny Deferrari] en diens echtgenote [Dianna Agron], alsmede het feit dat ze oog in oog komt te staan met haar jeugdvriendin Maya [Molly Gordon] met wie ze ruzie heeft gehad, doet haar vermoeden dat ze die geheimen niet lang zal kunnen bewaren. Seligman schreef zelf het scenario voor deze tragikomedie met een scherpzinnige, zelfbewuste jonge vrouw als hart en slim uitgespeelde ongemakkelijke situaties die je soms ongemakkelijk, soms hartelijk doen lachen. Uitbreiding van Seligmans gelijknamige korte film uit 2018, eveneens met Sennott maar met een andere ondersteunende cast.

Intrigerende film over kijken en bekeken worden. Over sociale contacten, intermenselijke relaties, over wat verwacht en niet verwacht kan worden, over hoe je je moet gedragen en over hoe sterk je eigen gedrag bepaald wordt door de mening of blik van de andere.

Het komt in de beste families voor zou ik zeggen. Het geroddel of het afwegen van je eigen situatie tegenover de andere. Je bent pas gelukkig als je jezelf hoger inschat. Als je dan in het geval van Danielle nog wat geheimen meesleurt, dan word je helemaal gek als dat geheim dreigt onthuld te worden. Het begint al vreemd met een vriendin/nicht die ze lange tijd genegeerd heeft. Vervelend ... Om dan te moeten horen dat ze een modelstudent en -dochter is, tja, niet fijn die vergelijkingen telkens.

Wel grappig hoe ze steeds wordt aangesproken op haar bijjob als babysitter, maar haar gedrag lag er soms iets te dik op om geloofwaardig over te komen. Of het moet een heus stresskonijn zijn, dan kan ook. Negeer die gewoon en er is geen vuiltje aan de lucht, dacht ik zo ...

Heerlijke awkward slotscène in het busje. Heerlijke rol van die vader die zich presenteert als joviale allemansvriend en nergens problemen in ziet. Prima casting en camerawerk inderdaad. Fijn om meegepikt te hebben!

Een hele leuke film over de worstelingen van de Joodse studente Danielle, die de weg naar haar toekomst nog niet helder in kaart heeft gebracht. De verwachtingen van haar omgevng zijn hoog. De vele mogelijkheden en de hoge verwachtingen lijken haar te hebben lam geslagen. Verloren strompelt zij door de wereld. Het overkomt meer jongeren. Het overkomt hoofdpersonage Danielle alleen wat extremer.

In de film Shiva Baby wordt haar penibele situatie genadeloos overdreven en worden haar omstandigheden heel geslaagd voor humoristische doeleinden ingezet. Naast allerhande absurde en humoristische gebeurtenisssen die tijdens een rouwbijeenkomst plaatsvinden, heeft de film eveneens plaats ingeruimd voor onderliggend drama, maar wel bescheiden. De humor voert de boventoon en dat werkt uitstekend.

Emma Seligmann is de schrijver en regisseur. Met Shiva Baby maakt zij een verlenging van haar gelijknamige korte film. Shiva is een Hebreeuws woord dat “zeven” betekent en verwijst naar een periode direct na de begrafenis. Een periode van zeven dagen van formele rouw door de naaste familie van de overledene. Seligmann verwerkt in haar film persoonlijke ervaringen opgedaan tijdens shivas en schroomt daarnaast niet om haar ervaringen als biseksuele vrouw in de film te verwerken. Seksualiteit speelt dan ook een grote rol in de film. Vooral een rol die tot grappige en pijnlijke situaties leidt.

De humor is leuk. Een deel van de humor bestaat eruit dat Danielles pogingen om zin te ontdekken, steeds worden gedwarsboomd door goedbedoelde maar opdringerige adviezen van de familie. Terughoudendheid wordt in deze Joodse familie niet betracht. Bemoeizucht wel. Enigszins clichématig is het wel maar ook erg grappig.

Shiva Baby is een uitputtende film. In de goede zin van het woord. Het verhaal ontvouwt zich in realtime en dat zorgt voor een hoog tempo. De film speelt zich voornamelijk binnenshuis af. In een paar kamers gevuld met mensen die steeds in beweging zijn en om elkaar heen draaien. De beperkte ruimte zorgt voor hectiek en soms zelfs voor een gevoel van lichte beklemming. Daarbovenop nog eens al die inmenging in het leven van Danielle en de voortdurende dreiging dat de boel heftig gaat escaleren. De kijker wordt amper rust gegund.

Shiva Baby is heerlijk uitputtend, lekker spannend, prettig ongemakkelijk en uitermate amusant.

Neverending Shiva

Sociaal ongemak die overgebracht wordt in de stijl van een horror. Het idee vind ik sterk, de uitwerking een heel stuk minder. Ondanks een korte speelduur werd Shiva Baby al snel herhalend en begon de dik aangezette soundtrack mij eerder te irriteren dan dat het iets wist toe te voegen. Ik raakte er daarnaast ook nog sterk door afgeleid. En hoewel het dik aanzetten precies de bedoeling van de makers was voelde het misplaatst aan en had de muziek een stuk minder dominant aanwezig mogen zijn.

Nog los hiervan sprak de rest van het verhaal mij niet aan. Er was sprake van teveel toevalligheden en te geforceerd ingebracht sociaal ongemak, waardoor dit komedie/drama te gekunsteld op mij over kwam. In combinatie met de hierboven vermelde muziek kon ik hier totaal niet inkomen. Maar dit zal ook persoonlijk zijn. De opzet sprak mij erg aan, maar de uitwerking bleek helaas totaal mijn ding niet. Indien bovenstaande zaken je ook irriteren tijdens de eerste drie kwartier, kun je jezelf de tijd besparen en Shiva Baby beter vervangen door een andere film.

2,0*

Er worden hier een hoop zinnige dingen over deze film gezegd, en het is zeker geen slechte film, maar ik vond al dat gewauwel over niks nogal vermoeiend. Ondanks de korte speelduur vond ik het lang duren, met nogal wat herhalingen. De regisseur heeft van haar korte film uit 2018 een langere versie gemaakt, misschien krijg je daardoor het gevoel dat het allemaal wat 'uitgerekt' is. Inderdaad, het is een tragikomedie. Op een joodse begrafenis neemt iedereen elkaar de maat en de hoofdpersoon probeert zich in dat gekkenhuis staande te houden. Ze moet de schijn ophouden van fantastisch succesvolle studente, terwijl haar leven een rommeltje is. Wel een mooi inkijkje in een New Yorks joods milieu.

Wat een irritant en raar meisje. Alles draait om seks en verder liegt ze aan een stuk door.

Toch ook wel raar om zoveel seksdingen in zo'n gezelschap te bespreken.

De samenkomst is heel druk en door de luide score wordt het sociale fobie effect versterkt.

Die geluiden maken het kijken wel wat moeilijker. Ik moest echt veel moeite doen om me te kunnen focussen.

Ik dacht steeds; ik hoop dat ze gauw dit huis ontvlucht, maar het ging maar door...

Tof filmpje wel. De montage, regie, beperkte enkele locatie en zenuwachtige muziek helpen goed om een benauwend sfeertje te brengen. Op momenten dus erg goed gedaan. Wel zit er eigenlijk net te vel herhaling daarin want dat trucje wordt vaker uitgehaald en al snel wordt het maximale effect daarmee geprobeerd te creëren waardoor je in het begin van de film al een soort climax hebt waar de film nooit meer overheen komt. Beter was om die spanning langzaam op te bouwen. Maar de beperkte lengte zorgt wel dat de film niet verveelt en uiteindelijk zeer positief uitvalt. 3,5*.