All Together Now (2020)

Redelijke film over een tienermeisje die het goed doet op school, maar financieel staat ze er minder goed voor. Het drama ligt er toch behoorlijk dik bovenop hier, en het feel-good einde is te voorspellen maar toch ook wel mooi. De film kabbelt in een aangenaamt tempo voort en het hoofdpersonage wordt prettig ingevuld door Auli'i Cravalho. Een nipte 3.0 sterren.

All Together Now is een leuke en kleine Netflix film die wat zwaarder op de maag ligt dan de gebruikelijke films in dit genre. Juist het gewichtige zorgt ervoor dat deze film prima uit te zitten valt en zich prima staande weet te houden tussen de vele coming of age tienerfilms die op het platform verschijnen. Dat alles erg mierzoet eindigt en andere plotelementen ook uitgekauwd zijn, kan ik uiteraard wel voor lief nemen, want het voelt wel verdiend aan. Mede dankzij het sterke spel van Auli'i Cravalho.

3,0*

Sober drama over een tiener, die het bepaald niet mee zit in het leven. Zij struikelt van tegenslag naar tegenslag. Wanneer zij uiteindelijk de moed dreigt op te geven, staan haar vrienden op.
Een op sommige momenten aangrijpende film met een ietwat overdreven, maar alleszins aanvaardbaar einde.
De mij onbekende protagoniste Auli'i Cravalho draagt de film op kundige wijze. Bravo!

De film heeft het hart op de goede plek, maar ik vond het uitgangspunt weer een pak minder boeiend. Visueel wel heel oké en zeker Cravalho weet in haar eentje de film te dragen, maar alles eromheen interesseert nauwelijks en de film weet ook weinig nieuws te brengen. 2,0*.

Vermakelijk.

Eigenlijk typisch een film die Netflix er gewoon even tussen gooit. Absoluut geen hoogstaande toevoeging in de cinemawereld, maar op een luie avond zijn dit soort films prima te doen. Het blijft feel-good in de meest voorspelbare manier mogelijk, dus dan telt enkel de entertainmentfactor.

Cravalho doet het in ieder geval erg goed, maar speelt wel de meest standaardrol die je je maar kan indenken. Het zal vast voor het effect zijn, maar de positieve houding en de constante lach gaan op den duur wel op je zenuwen werken. Niet omdat het perse irritant is, maar wel omdat het zo dik aangezet is. Je kan ook van een personage houden zonder dat deze ten alle tijden glimlacht.

De rest van de personages doen het verder ook prima, maar hoogstaande acteerprestaties zitten er niet tussen. De enige die er echt met kop en schouders bovenuit steekt is Burnett, maar haar rol blijft erg beperkt. Verhaaltje wordt aardig ingevuld en duurt niet te lang, maar blijft uiteindelijk wel hangen binnen de comfortzone, waardoor het nooit echt volop kan stralen.

Visueel is het erg klassiek. Verfrissend is het allemaal in ieder geval niet en echt iets vernieuwends zal je hier niet vinden. Wel vermaakt het aardig en voelt het nog goedbedoeld aan. Dat neemt helaas niet weg dat de finale verder wel heel zoet is en eigenlijk het bewijs vormt dat je deze film niet serieus moet nemen als realistisch verhaal.

Omdat ik er toch nog vlot doorheen ben gekomen wil ik het nog wel een voldoende geven. Deze films geven een degelijke invulling voor je avond, maar hoogstaand is het niet. Aardig geacteerd, maar toch niet verfrissend en origineel genoeg om degelijk genoemd te worden.

Overbodig. Er kunnen best grote meeslepende verhalen zitten in weinig spectaculaire settings. In dit geval een tienermeisje die dakloos is geworden. Maar hier zit wat mij betreft nauwelijks een groot meeslepend verhaal in. De hoofdpersone is gewoon koppig en moet die koppigheid overwinnen. Het voelt zo overbekend en uitgekauwd aan en dan komt de film ook nog eens nauwelijks op gang.

Het acteerwerk is wel redelijk, het is niet eens slecht in beeld gebracht, maar het is gewoon allemaal te weinig. Ik had er niets aan gemist als deze film nooit gemaakt was. 1,5*.