Good Joe Bell (2020)

Mooie film die op een bijzondere manier de band tussen vader en zoon laat zien, maar ook de strijd die de vader met zichzelf levert. Jammer dat die strijd niet wat duidelijker is. Ook de rol - en het waarom - van (letterlijk) voorbijkomende voorbijgangers had wat breder uitgemeten mogen worden. 3 sterren

Kommer en kwel alom in deze film over rouwverwerking en boetedoening door een vader na de zelfmoord van zijn homoseksuele zoon. De bedoeling is het publiek alert te maken over de impact van pesten. Een tamelijk onevenwichtige film waarin die centrale boodschap helaas onderbelicht blijft.

Matige film over een vader die bewustzijn voor pesten wil creëren vanwege zijn zoon. De non-lineare vertelstijl loopt hier niet lekker. En alhoewel de dialogen tussen vader en zoon onderweg wel goed zijn, werken deze scenes uiteindelijk ook niet lekker vanwege de onnodige plot-twist. Gebaseerd op een tragisch waargebeurd verhaal. Leuk om Gary Sinise weer eens voorbij te zien komen.

In mei 2013 is Joe Bell [Mark Wahlberg] bezig met een voettocht van 3.500 kilometer van La-Grande in Oregon naar New York om aandacht te vragen voor de impact van pesten onder tieners. Directe aanleiding is zijn zoon Jadin [Reid Miller] die na het uitkomen voor zijn homoseksualiteit zwaar te lijden had onder het pestgedrag van jongens op zijn school. Tijdens Joes voettocht confronteert Jadin zijn vader met diens eigen opstelling en gedrag en gaat Joe zich hardop afvragen of hij zijn zoon tekort heeft gedaan. Wahlbergs imago als het ideaalbeeld van Amerikaanse mannelijkheid maakt hem op papier de gedroomde keuze voor deze rol en Wahlberg werpt zich vol overgave op één van zijn spaarzame serieuze dramatische rollen. Green balanceert in het laatste kwart op de afgrond als het gaat om sentimentaliteit, maar de oprechte vertolkingen van de cast (waaronder Gary Sinise als een empatische sheriff) zorgen ervoor dat het moeilijk is om geen brok in de keel te krijgen.

Mooi.

Aangrijpende film. Eentje die ikzelf eerder lineair verteld zou hebben, maar zelfs dan nog behoorlijk binnen komt. De pesterijen zijn erg cliché, maar in het echt is dat natuurlijk ook. De impact ervan is alleszins niet min. Zowel de zoon als de vader krijgt voldoende aandacht zodat de film niet alleen over pesten gaat, maar ook over thema's die daaruit voortvloeien. Dat de gehele cast uitstekend acteert helpt een film als deze ook een handje.

4