Good Joe Bell (2020)

Prachtige film en als vader van 7 kinderen waarvan er helaas 3 zijn overleden komt de film extra hard aan.

Vakkundig gemaakt, kan niet anders zeggen, maar zoals altijd zal er een groep zijn die het er helemaal mee eens is dat je mensen kan en moet veranderen en een andere groep mensen die realistisch kijkt naar de cijfers en de geschiedenis en weet dat je mensen niet gaat veranderen en dat pesten in de mens zit en dat de cijfers zeggen dat het allemaal wel meevalt met het aantal zelfmoorden onder homofiele jongeren. En ja elke zelfmoord is er 1 teveel maar het is ook een keuze. Waarom geen 'gay school' net als een 'gay' bar? Blijkbaar heeft het merendeel van de bevolking geen problemen met apartheid op welke gronden dan ook.

Mooie film die op een bijzondere manier de band tussen vader en zoon laat zien, maar ook de strijd die de vader met zichzelf levert. Jammer dat die strijd niet wat duidelijker is. Ook de rol - en het waarom - van (letterlijk) voorbijkomende voorbijgangers had wat breder uitgemeten mogen worden. 3 sterren

Kommer en kwel alom in deze film over rouwverwerking en boetedoening door een vader na de zelfmoord van zijn homoseksuele zoon. De bedoeling is het publiek alert te maken over de impact van pesten. Een tamelijk onevenwichtige film waarin die centrale boodschap helaas onderbelicht blijft.

Uit het leven gegrepen ! En hoe ermee om te gaan...

Heftig thema, een vader wordt geconfronteerd met zijn eigen tekortkomingen.

Het slot past wel bij dit toch al zware drama en die het zwarte randje nog maar eens extra donker doet kleuren.

3.5*/4*

Ben blijven kijken omdat Mark een hele goede acteur is.

Maar vd film zelf had ik wat meer verwacht.

Pesten bestaat al heel zijn leven en zal altijd blijven bestaan.

Enige dat men moet doen is niet wachten om het te vertellen en dat er snel ingegrepen word.

Meer kan je niet doen.

Mooi, aangrijpend, waargebeurd verhaal waar maar weer eens voor de zoveelste keer duidelijk wordt dat er nog steeds een afkeer en taboe heerst over o.a. homosexualiteit, met alle vreselijke gevolgen van dien.

Pesten is vreselijk en zelfs anno 2021 komt het nog veel voor.

Praten, praten, praten en aandacht vragen voor de gevolgen van pestgedrag zoals in deze film kunnen zeker hun invloed hebben, dan dat er helemaal niets aan gedaan wordt.

Met name jongeren die worstelen met o.a. hun gevoelens, sexualiteit en puberteit zijn daar heel gevoelig voor.

Juist dan heb je begrip, hulp, liefde, ondersteuning en acceptatie nodig en is zo belangrijk.

Zo triest dat er nog steeds mensen zijn die denken dat vanuit het geloof, maar sowieso uit dommigheid, onbegrip, bekrompenheid homosexualiteit een ongeneeslijke ziekte is, een aangeboren afwijking of een keuze is.

Matige film over een vader die bewustzijn voor pesten wil creëren vanwege zijn zoon. De non-lineare vertelstijl loopt hier niet lekker. En alhoewel de dialogen tussen vader en zoon onderweg wel goed zijn, werken deze scenes uiteindelijk ook niet lekker vanwege de onnodige plot-twist. Gebaseerd op een tragisch waargebeurd verhaal. Leuk om Gary Sinise weer eens voorbij te zien komen.

In mei 2013 is Joe Bell [Mark Wahlberg] bezig met een voettocht van 3.500 kilometer van La-Grande in Oregon naar New York om aandacht te vragen voor de impact van pesten onder tieners. Directe aanleiding is zijn zoon Jadin [Reid Miller] die na het uitkomen voor zijn homoseksualiteit zwaar te lijden had onder het pestgedrag van jongens op zijn school. Tijdens Joes voettocht confronteert Jadin zijn vader met diens eigen opstelling en gedrag en gaat Joe zich hardop afvragen of hij zijn zoon tekort heeft gedaan. Wahlbergs imago als het ideaalbeeld van Amerikaanse mannelijkheid maakt hem op papier de gedroomde keuze voor deze rol en Wahlberg werpt zich vol overgave op één van zijn spaarzame serieuze dramatische rollen. Green balanceert in het laatste kwart op de afgrond als het gaat om sentimentaliteit, maar de oprechte vertolkingen van de cast (waaronder Gary Sinise als een empatische sheriff) zorgen ervoor dat het moeilijk is om geen brok in de keel te krijgen.

Moeilijke film over een vader die het licht ziet, onevenwichtig, moeilijk en oncharmant. Verhaal is wel zielig.

Mooie film over wat pesten kan doen met iemand. Elke zelfmoord is teveel .

Mooi.

Aangrijpende film. Eentje die ikzelf eerder lineair verteld zou hebben, maar zelfs dan nog behoorlijk binnen komt. De pesterijen zijn erg cliché, maar in het echt is dat natuurlijk ook. De impact ervan is alleszins niet min. Zowel de zoon als de vader krijgt voldoende aandacht zodat de film niet alleen over pesten gaat, maar ook over thema's die daaruit voortvloeien. Dat de gehele cast uitstekend acteert helpt een film als deze ook een handje.

4

Ik denk dat deze film een stuk mooier had kunnen zijn, het verhaal is aangrijpend natuurlijk. Maar de uitwerking, keuze voor Wahlberg...het pakt me nooit. Feit dat je weet dat de jongen dood is, dat kijkt het eerst half uur ook wel anders moet ik zeggen. Net niet film

2,5*