Slaxx (2020)

Het is in de uitwerking even achterlijk als dat het op papier klinkt; en soms nog een beetje eroverheen. Omringt door een groep onuitstaanbare über-Amerikaanse karikaturen gaat een gender neutrale skinny jeans op een killing spree. Slaxx moet het uiteindelijk vooral hebben van een handjevol momenten waarin de broek doet wat 'ie moet doen. Daar tussen wordt het zelden echt grappig, al is dat dansen op Bollywood muziek bijna, stiekem, leuk.

In India wordt genetisch gemanipuleerd katoen gebruikt om jeans te vervaardigen voor de verkoop in Westerse winkels. De productiekosten van de kleding zijn laag. De vraag naar gunstig geprijsde mode is hoog in de welvarende wereld. Dat matcht dus voortreffelijk.

Met de horrorkomedie Slaxx maakt regisseur Elza Kephart een statement tegen de industrie die goedkope arbeidskrachten in derde wereldlanden inzet om de westerling goedkope kleding te kunnen verkopen. De film verzet zich eveneens tegen het kortzichtige koopgedrag dat daar het gevolg van is. Om haar boodschap kracht bij te zetten brengt zij in haar film een moordende spijkerbroek tot leven.

Een lovende maatschappijkritische insteek voor een film maakt nog geen goede film. De eerste verkennende en introducerende scènes zijn ok. Ook de eerste actiescènes die gebruik maken van wat mysterie en suspense, zijn redelijk spannend en laten heel acceptabele sfx zien. Vervolgens valt de film met zijn acties in herhaling, worden de sfx minder frequent toegepast en blijkt een moordende broek er toch wel erg lachwekkend uit te zien.

En dat brengt ons bij de humor. Er is wat flauwe satire over de uitbuitende kledingindustrie, over de oppervlakkige consumptiemaatschappij en over influencers. Ongetwijfeld satire met een hoog waarheidsgehalte en broodnodig, maar ook absoluut heel ongrappig. Gelukkig zorgt een dansende broek tijdens het aanschouwen van deze ellende nog even voor een glimlach. Meer lachopwekkende hoogtepunten zijn niet herkenbaar.

Slaxx is een mislukte splatterkomedie. De plot belooft trash maar stelt in dat opzicht teleur. De humor doet dat evenzo. De achterliggende boodschap is lovend, maar heeft geen enkele zeggingskracht en verdwijnt geruisloos in de filmische en verhalende treurnis.

Slaxx begint heel aardig, maar wordt al snel een vervelende film en blijft dat.

Een zogenaamd ethische, GMO-vrije kledingwinkel Canadian Cotton Clothiers bereidt zich voor op het aanstaande 'Monday Madness'-evenement, waar ze van plan zijn hun langverwachte nieuwe' Super Shaper'-jeans te onthullen, een 'gender-inclusieve' designerlijn die zich aan het lichaam zal aanpassen.

Ja, oké met die beschrijving leg je het er wel erg dik bovenop; de film bevat een humanitaire boodschap! Het wil wat zeggen over de overmatige consumptie, de uitbuiting door bedrijven en de rechten van werknemers maar doet dat zonder enige betekenis. Ondertussen voeren ze dan ook nog even vluchtige iets over influencers op. Oppervlakkig wil ik het niet noemen want ik denk dat de regisseur/schrijver best oprecht was maar dat het gewoon niet beter wilden lukken. De reden van een gewelddadige jeans was dan ook erg mager. Ook de manier waarop wordt geacteerd was erg irritant! Elk personage was vervelend. Het is te hopen dat dit acteerwerk opzettelijk was overdreven? Enfin...uiteindelijk was het maar slachtvee. De moorden waren goed, maar de effecten die ze gebruikten om de spijkerbroek vanzelf te laten bewegen, zagen er op één of andere manier minder goed uit. Dieptepunt was dat de bewuste spijkerbroek begon te dansen op Indiase muziek. Doordat de film niet veel meer was dan gemakkelijke entertainment maakte het zich zelf ook schuldig aan de achterliggende boodschap. Tja en dan wordt het algauw niets meer dan een ongecompliceerd vervelend vluggertje!

In het horrorgenre zijn er al zoveel absurde 'killers' geweest van de Lift en een auto in Christine tot rubber banden in Rubber en zelfs Killer Tomatoes. In Slaxx zijn het jeansbroeken. Actrice Romane Denis (Libby) speelde hetzelfde jaar ook een kleine rol in 'My Salinger Year'. In Slaxx is het dan wel een grotere rol, het blijft afwachten of ze in dergelijke B-films blijft of toch die lucky shot heeft om echt door te breken.

De film wil vooral een maatschappelijk thema aankaarten. Een broek als killer blijft over het algemeen toch weinig spannend. Een film als dit heeft ook niet de budgetten om een broek echt dreigend te maken. En het acteerwerk is ook maar pover. De setting valt nog best wel mee en de film vlot wel. Vooral door het absurde onderwerp en de wtf-momenten, valt de film nog wel mee.

Je reinste flauwekul natuurlijk, maar minder grappig dan je zou hopen met zo een verhaal. De personages schipperen tussen excentriek en irritant. De kills zijn soms oké, meestal net niet. Uiteindelijk is het wel origineel, maar daar is alles dan weer mee gezegd.

Vermaak.

Slaxx is een film die net als wel meerdere horrorfilms die recentelijk zijn uitgekomen steunt op een idee dat volslagen achterlijk te noemen is. We hebben ondertussen moordende cassettebandjes gezien, kwaadaardige wasmachines en peperkoekmannetjes die voor dood en verderf zorgen. Dit keer is het de beurt aan een spijkerbroek.

De eerste helft weet heel goed wat het wil en waar het mee bezig is, waardoor de film ook snel leuker wordt. Het geeft regisseuse Kephart ook de ruimte om iets neer te zetten dat kan uithalen op andere vlakken dan een goed verhaal. Zo kenmerkt de film zich ondanks zijn budgettaire beperkingen in bloederige horrorscenes en typetjes die volkomen ridicuul worden neergezet. Soms is dat irritant, soms ook best lollig.

Visueel niet heel bijzonder maar de broeken die de personages in sneltreintempo opvreten zijn best entertainend als je uit bent op dom vermaak. Kephart heeft haar budget goed weten te verdelen. Een locatie die boeit maar niet veel inspanning vereist, een moordenaar die origineel is maar nooit hoeft te leunen op knappe effecten en personages die onderscheidend zijn en dit nooit proactief proberen te zijn. Die balans heeft Slaxx goed vast.

Waar het misgaat is vooral het laatste gedeelte, de finale eigenlijk, waar het tot m'n stijgende verbazing een verklaring moest worden gegeven waardoor broeken gaan zweven en tanden krijgen. Plots doet de film aan maatschappijkritiek en serieuze onderwerpen. Normaal gesproken relevant te noemen, maar in combinatie met een volslagen achterlijk concept vreselijk slecht gekozen.

Uiteindelijk daalt het niveau simpelweg aanzienlijk en worden zelfs de moorden minder interessant en beperken zich tot het spuiten van veel bloed op de muur. De film was niettemin goed op weg in de eerste helft met genoeg humor en tempo om het niet saai te laten worden. Slaxx is leuk om te kijken als je een keertje niet wil nadenken over een film, maar dan kan je de finale wel even muten.