Le Voyage dans la Lune (1902)

Wel een geinig filmpje om te zien. Naïef, natuurlijk, maar ook getuigt het van veel fantasie en ook lekker vlot verteld. Wel erg statisch gefilmd, op dat vlak weet de film weinig te boeien, maar de korte duur maakt dat het niet gaat vervelen. 3,0*.

Ongetwijfeld het bekendste werk dat Méliès ooit heeft gemaakt. En enigzins terecht, want Le Voyage Dans la Lune is een unicum in de science-fiction wereld. Gemaakt in een tijd dat het nog ettelijke decennia zou duren eer iemand op de maan zou terecht komen levert Méliès een erg vermakelijke avonturenfilm af. De raket in het oog van de maan is een iconisch beeld, maar Le Voyage Dans la Lune is nog veel meer. Sfeervol, geweldige decors en een fantasie die zoveel jaar na datum nog altijd tot de verbeelding spreekt.

4*

Ik heb wellicht een gerestaureerde versie gezien, want dat zag er toch vrij behoorlijk uit voor 1902. Bij deze ook met toch enkele jaren voorsprong de oudste prent die ik al zag. De beelden van de maan zijn overbekend, maar voor de rest wist ik niet veel over de film.

Toch vrij knappe film, verfrissend ook en ook toen al blijkbaar een fascinerend onderwerp om naar de maan te reizen. Toch een aantal leuke technische effecten met rook en vuur. Mooi zicht ook op de industriële stad.

De camera uiteraard statisch, alsof het puur toneel was (en dat was het misschien ook). En de film toont ook aan welke rollenpatronen er golden in die tijd. Het waren de mannen die op ontdekking gingen, de vrouwen zijn louter opvulsel.

Met enige afstand de oudste film die ik heb gezien. Het moet voor die tijd heel bijzonder zijn geweest. Zowel de effecten die hier en daar gebruikt worden als de algehele aankleding. Het onderwerp is sowieso fascinerend, maar helemaal bijzonder is de uitwerking daarvan hier, enkele decennia voordat er daadwerkelijk voet op de maan is gezet. Het camerawerk is erg statisch, maar dat is verder niet zo erg. Interessant om eens gezien te hebben.

Fantastisch pionierswerk. De essentie van film in 15 minuten gepropt : je ziet de editing, special effects, het narratieve, de decors, actie en komedie de revue passeren. En voor die tijd oogt het zelfs nog knap ook. Filmliefhebbers hebben al deze elementen al honderden keren toegepast gezien in moderne films. Ik sta er eveneens bij stil dat de droom om naar de maan te reizen erg vooruitziend was. De realiteit van vandaag is de science fiction van een eeuw geleden.

Misschien wel geen "Giant Leap for Mankind", maar toch een heel bijzondere plaats in de Geschiedenis van de Cinema, deze wellicht eerste science fiction film of hoe de mens altijd door de maan is gefascineerd.

Merkwaardig verfilmd voor zijn tijd met fantasieën rond de afvuring, de landing, de aanwezigheid van een andere beschaving, de enthousiaste terugkeer, zachte landing in de oceaan en showvertoningen inbegrepen. En zag ik daar niet even vanop de maan...geen maansikkel ? Grappig. En ook de Komeet van Haley passeren ? Maar niet alleen dat is plezierig en interessant om naar te kijken. Ook onze 6 mannetjes, uitgedost zoals het hun best past en dromend van ruimtevaart en vrouwen en als het moet hun mannetje kunnen staan al lijken het af en toe precies stokoude mannetjes.

Goed. Dat hebben we dus ook gezien en zeker niet beklaagd.

Een site ontdekt waar ik oude films kan zien, dus dit is de oudste en toch wel bekendste ''vanwege de raket in het oog van de maan in tig films voorbij komt'', film die ik heb gezien. Natuurlijk heel erg blij niet gedacht ooit zou kunnen zien namelijk.

Best wel amusant fantasierijk filmpje ook al zie je hoe naieve ze waren toen, een kanon gebruiken, sneeuwen op de maan, gewoon kunnen ademen etc..Je moet er natuurlijk niet met een moderne blik naar kijken maar hoe het toen moest zijn want kwa filmhistorie is het enorm waardevol.

In deze 14 minuten durende film van goochelaar Méliès, die eerder had geëxperimenteerd met cinematografische effecten in z’n goochelkunst, wordt een verhaal verteld over een groep wetenschappers die zich naar de Maan laat schieten, gevangen wordt genomen door de Maanbewoners maar ontsnapt en terugkeert naar de Aarde. Anders dan de laat 19de eeuwse films van de gebroeders Lumière die het gewone leven toonden, laat Méliès zijn fantasie de vrije loop – beroemd is het beeld van de raket die in het oog van de Maan steekt – waardoor deze (korte) film kan gelden als het begin van de speelfilm als genre van fictie. Daarbij is deze film het archetype van alle latere science fiction-films.