Suzi Q (2019)

Vanavond op tv 30 mei 2020 IMDB 7,8 NPO2 Het uur van de wolf 22.25 uur

Kijken dus, of opnemen

Dit is wederom een prachtig stukje muziekgeschiedenis.

Ik herinner me Suzie Quatro alsof het gisteren was.

Goede rocknummers van het componistenduo Chinn en Chapman, die destijds de ene hit na de andere uitbrachten met verschillende bands, zoals Sweet, Slade en ga zo maar door, en dus ook Suzie Quatro.

In Amerika kwam ze niet aan de bak, dus trok ze naar Engeland en daar brak ze door alsook in Australië.

Mooie biografie dus deze film, met een verrassing voor mij, dat ze ook musicals heeft gedaan was voor mij onbekend.

Kortom: wie de kans krijgt om deze documentaire eens te bekijken, doen !!

Belgische kijkers (volgens mij niet te zien in Nederland) kunnen de documentaire nog zien op Suzi Q - the Movie - Kijk gratis online | VRT NU tot eind oktober.

Ik kende de carrière van Suzi Quatro eigenlijk niet zo. Wel dat ze van grote invloed was op andere vrouwelijke rocksterren. Best een boeiende documentaire over een jonge vrouw die weet wat ze wil. Vanbuiten lijkt het soms een gimmick, maar wat je ziet is wat je krijgt. En als je de feiten ziet, toch wel een onderschatte artieste die moest opboksen tegen een mannenwereldje en vooral in eigen land nooit de echte erkenning kreeg. Als je ziet wat ze allemaal deed en welke invloed ze had, is het jammer te zien hoe ze daar nooit op gewaardeerd werd.

De docu is wat stramien met getuigenissen, gelukkig wel van Suzi Quatro zelf, en een reeks archiefbeelden. Maar het geeft wel een compleet beeld van de artieste. Zeker een aanrader voor de muziekliefhebber.

Prima documentaire over Suzie Quatro. We leren dat ze al vroeg haar zinnen had gezet op een carrière als artiest, waardoor ze haar schooltijd oversloeg, en dat ze haar grote successen beleefde op de golven van de glamrockbeweging in begin jaren ’70 terwijl zij en haar band juist wars waren van makeup en andere glitter. Juist haar authenticiteit – gewoon jezelf zijn – maakte haar populair en versterkte haar ruig imago als klein meisje dat als eerste frontvrouw van de band zelf een instrument bespeelde terwijl ze zingt en ruige rock ‘n’ roll speelde waarmee ze veel meisjes inspireerde om serieus een instrument te spelen in een rockband, niet in de laatste plaats Joan Jett. Maar toen Joan Jett haar grote successen boekte, was Suzie moeder geworden en ging ze onder meer in musicals zingen: Suzie heeft sowieso nooit een rock ‘n’ roll-leven van seks en drugs geleid omdat ze zo’n gewoon, authentiek meisje is vol energie en ambities maar zonder pretenties.

Uiteindelijk is de conclusie van de documentaire dat Suzie altijd heeft geleden onder een gat in haar ziel doordat ze op zo’n jonge leeftijd haar zussen, met wie ze eerst in een band zat totdat ze eruit werd gehaald vanwege haar bijzondere charisma, haar ouders, haar vriendinnen en de VS heeft verlaten voor een carrière in Europa (waarbij ze overigens nooit in de VS is doorgebroken), hetgeen haar niet in dank is afgenomen, en de bewondering van fans nooit kunnen goedmaken dat je niet de waardering hebt kunnen krijgen van de mensen om wie je geeft.

Enorm gemiste kans om niet met een (kort) muzikaal overzicht te beginnen. Te laten zien wat ze bereikt heeft. En DAN pas beginnen met hoe. Het was echt zooo saai. Niet doorheen te komen. Ook afgehaakt.

Mr. Chiel - jij bent van de flashy intro's met hits en het succes, got it.

Suzi Quatro is een geweldige bassist met een stoere uitstraling en ze heeft hiermee de weg vrijgemaakt voor de generaties vrouwen die na haar kwamen. Wat mij betreft is hier veel mee gezegd; immers haar hits schreef ze niet zelf en toen Chinn & Chapmann uit elkaar gingen doofde haar carrière als een nachtkaars uit. Suzi redde zich wel door oa in musicals te gaan spelen. Verder komen we te weten dat haar familie haar tot op de dag van vandaag nadraagt dat ze op jonge leeftijd voor een solocarrière heeft gekozen en haar zus met wie ze in een bandje zat in de steek liet. Maar het is vooral saai en dat is niet wat je verwacht in een docu over een rockchic als Suzi Q.

Wat een rare verwachtingspatronen hebben sommige mensen kennelijk. Er moet een groots intro met alvast een opsomming van het onderwerp in zitten...? Het verloop van de carrière van een rockchick moet even groots en meeslepend als haar podium-alter ego / imago zijn...?

De docu neemt royaal de tijd om het hele verhaal te vertellen, dat inderdaad nogal atypisch verloopt voor dat van een rockchick die aanvankelijk flinke successen boekte... het is wat het is, toch?

Niet echt.

Gisteren bij We Need To Talk About Bill Cosby in een paar minuten laten ze aan het begin zin - gewoon met fragmenten - wie Bill Cosby is. Daarna nog minuten lang met mensen die het hebben over hoe groots hij is/was. Context.

Bij de docu The Super Bob Einstein Movie 'duurde het 'voorstellen' zelfs 10 minuten! Was ook wel nodig, want de naam zal weinig mensen iets zeggen.

Bij Menudo: Forever Young - The Rise and Fall of the First International Boy Band ook even wat muziek, hits, gekte, gillende fans. Vertellen wie ze zijn en bereikt hebben.

Kort: het is vrij normaal en gebruikelijk om een docu zo te beginnen.

Mr. Chiel - "Niet echt." Om vervolgens 3 docu's aan te halen die wel zo'n intro hebben. Echt wel, dus - van mij mag het hoor. Het gaat mij er niet om wat gebruikelijk is, maar wat mij bevalt. Deze docu beviel mij, en (ik) had geen intro nodig (volgens mij zat er wel een klein introotje bij, maar dat kan ik niet terughalen - en kijk anders de trailer, dan weet je toch ook genoeg?). De docu's die je noemt, ken ik niet, en het zal dan wel vaak voorkomen, ík heb er geen behoefte aan...

Gewoon de laatste docu's die ik toevallig heb gezien afgelopen week. Maar je wilt niet snappen dat het handig/nodig/context geeft wanneer je schets wie de persoon/band is. Prima! ''Kijk de wiki, bekijk een trailer, bekijk de synopsis'' Ik zal het doorgeven.

Mr. Chiel - van mij hoeft het niet zo uitgebreid als voor jou kennelijk.

En de wiki heb je er helemaal zelf bij gehaald.