An English Haunting (2020)

Onafhankelijk horror- regisseur Charlie Steeds is misschien wel één van de meest productieve en vermakelijke horror-filmmakers van het VK. Niet dat zijn Horror- films veel nieuwe paden bewandelt maar het zijn stuk voor stuk wel degelijk gemaakte werkjes! (alhoewel nog niet allemaal gezien) Inspiratie wordt geput uit het rijke horrorgenre. En ondanks lage-budgetten zijn het stijlvolle producties waarbij handig gebruik wordt gemaakt van belichting, geluid, en goede locaties, en weet men het vaak maximale uit het script te halen! Enfin volgens iemand die Dark Temple-films goed waarderen kan!

Deze film is de kijk op het Brits spookhuisverhaal. Je weet wel... zo'n spookverhaal waar elk vervallen afgelegen Engels landhuis er wel paar van bezit? Blake komt met zijn alcoholische moeder Margot aan bij een landhuis om voor zijn bedlegerig grootvader Aubrey te zorgen Deze de twee hoofdrolspelers zijn herkenbaar en gedragen zich op een redelijk logische manier. Het huis Clemonte Hall genaamd, heeft uiteraard enkele duistere geheimen. En het duurt niet lang voordat er dingen gebeuren.

De film speelt zich af in de jaren zestig en dat heeft twee doelen. Het roept een sterker gevoel van isolement op dat door moderne technologie te niet kan worden gedaan en het helpt om meer de sfeer van de spookhuisfilms van de jaren 60 en vroege jaren 70 (de periode bij uitstek waar dat soort films uitkwamen) te creëren. Het zijn dit soort dingen die de film meer diepgang en effectiviteit geven. Het rondspoken zelf is mooi gedaan. Het geheim bouwt zich op met de gebruikelijke nachtmerries en vreemde geluiden tot iets veel sinisters. Dit was voor mij een interessante fijne liefdesbrief aan de oude Britse gotische spookhuisverhalenfilms uit de jaren '60 en '70.