Vaioretto Evâgâden Gaiden: Eien to Jidou Shuki Ningyou (2019)

Ik ben toch redelijk blind in deze film gegaan, puur omdat het plot mij wel aansprak. Nu ik zo allemaal lees dat hier al meer rondom gecreëerd is worden dingen mij wel duidelijker. Ik had continu het gevoel dat het allemaal niet echt af voelde. Alsof de film onderdeel uitmaakt van een groter geheel. Vooral het uitdiepen van Violet zelf viel wat tegen, want zij is het cement tussen de twee verhaallijnen over "zussen" die uit elkaar gehaald zijn en elkaar door middel van brieven weer op het spoor komen.
Als animatiefilm is de film ruim voldoende. De mix tussen de getekende achtergronden en het 3D gebruik is erg mooi, maar nergens uitzonderlijk. Het design van de hoofdrolspelers is daarentegen wel erg mooi.
De uitdieping van de personages werkt prima, maar ik miste doordat het om twee verhalen ging eigenlijk de daadwerkelijke diepgang. Het bleef een beetje aan de oppervlakte borrelen. Net op het moment dat de film mooi begon te worden was het eerste gedeelte voorbij en verschoof de focus naar Taylor.
De film smaakt zeker naar meer, maar er had ook meer uitgehaald kunnen worden. Er is veel ambitie, maar wellicht is het teveel om het in een speelfilm van 90 minuten te gooien. Vooral met Violet als verbindende factor verdient haar personage meer aandacht in een hele reeks waarin zij telkens mensen bij elkaar brengt. Maar alleen in een film is het net even te weinig om diep door te dringen.

3,0*

Eens met Rep hierboven, het voelt niet af. Visueel soms erg mooi, vooral de stijl waarin vooral Europese cultuur en bouw zijn terug te vinden en ook de sfeer van iets na een oorlog (voor mij ietwat vaag, maar niettemin voelbaar aanwezig), maar het verhaal wist me minder te boeien, vermoedelijk om die reden die Rep al beschrijft. Zeker halverwege als de focus wordt verlegd was ik hem even kwijt. Uiteindelijk duren die 90 minuten ook te lang doordat ik nooit helemaal erin mee getrokken werd. Ook al zie ik wel potentie, maar allicht is de serie beter. 2,5*.