Mascara (1987)

Een van de slechtste films die ik ooit gezien heb.

Won internationaal prijzen. Ben toch wel benieuwd. Net als naar 'Slachtvee' van dezelfde regisseur.

Zoals je waarschijnlijk wel al weet is Slachtvee op dvd verschenen, zie hier een (dvd)recensie: http://www.dvdinfo.be/index-02.php?cat=1&Id=2052

Niet goed, wel bijzonder. Spel van Derek de Lint is erg slecht. 2,25*

Eind oktober in de Cinematek op het grote scherm!

CINEMATEK - Programme - Mascara

De moeite ?

Ik vond het best een intrigerende film. Heel apart sfeertje, wel lekker.

Bijzonder to say the least, ook nogal wat verwijzingen naar de Roze Baletten. Zag de film destijds dmv. een oude VHS-band, dus ik ga zeker naar de Cinematek om de film op 35mm te zien.

Dan kom ik misschien ook eens een kijkje nemen.

zo, ik verveel me, even de darkrooms afstruinen.

Zelden zo vermaakt bij een totaal mislukte film, als in een verknipte droom.

Sarrazin doet zijn best, de Lint is me totaal ontgaan en Eva Robin is een lekker 'wijf'.

geen kwaad woord over internationale producties wat mij betreft.

Inderdaad, een film als een soort verknipte droom, waarin niks past en niks klopt. Zelden een stelletje acteurs zo zien worstelen met hun rol. Ze spelen alsof ze voortdurend denken, wat doe ik in deze film. Geen enkel personage is zo geloofwaardig, Michael Sarrazin als politiecommissaris nog het minst. Maar het is ook een kwestie van slechte casting. Charlotte Rampling, naar wie het altijd een feest is om naar te kijken, zelfs in deze film, houdt zich maar met moeite staande. Vond Derek de Lint als naïeve jurkenontwerper nog niet eens zo beroerd. Maar ja, als je met Charlotte Rampling mag zoenen, zou ik ook de gekste rollen geaccepteerd hebben.

Er wordt veel gerept over de bijzondere sfeer, over cult en over Eurotrash, alsof dat een filmgenre zou zijn. Allemaal onzin. Gewoon een mislukte film.

Naïeve ontwerper komt terecht in een decadente 'Cages aux folles on poppers' nachtclub en geraakt verstrikt in de spelletjes van enkele (machts)geile notabelen (onder wie Jappe Claes, hoe kon het ook anders). Mascara heeft haast iets weg van een opgewaardeerde Rob Van Eyck film, gemixt met de genderbending en sex mystery van Les Lèvres Rouges. Of misschien heeft laatstgenoemde toch vooral de locatie gemeen: de Belgische kust blijkt weer maar eens het geknipte decor voor vervreemding en tristesse. Bovendien is het idee dat er zich ergens daar aan de dijk een ondergrondse gang naar een groezelig oord der verderf bevindt aanlokkelijk. Dat had wel eens van pas gekomen tijdens al die verloren nachten in de Ibiza in Blankenberge. Maar even serieus: wat een laag gemiddelde, zeg. Blijkbaar is een beetje inleving in een incestueuze trannylover die zo nu en dan eens een traantje wegpinkt bij de opera, teveel gevraagd. Voor het povere misdaadplotje hoef je het niet te doen, alsook de slechte dubbing speelt zijn parten, maar wie van bizarrerie houdt zal zich alvast niet vervelen. P.S.: leuk detail dat Lou Deprijck de soundtrack verzorgde. Die zal, gezien zijn gekende Thaise escapades, in zijn nopjes zijn geweest om met dit soort 'dames' samen te werken.