Yangguang Puzhao (2019)

Lange zit, terwijl ik hem in vijf delen heb gekeken. Ik was in de veronderstelling dat er steeds nog iets moest gebeuren... Helaas gebeurt er vrijwel niets, waardoor ik getriggerd werd.

Er zijn voor mij ook nog steeds dingen onduidelijk, maar ik kan wat gemist hebben. Nee, behoorlijke tegenvaller..

Gauw tijd voor maken, potver! Heb je op filmgebied nog spannendere opties die hier de voorkeur op hebben dan?

Geweldige film en dat gewoon op Netflix!?

Nu stond Chung gemiddeld al bij mij op een solide 4*, dus de verwachting was hoog. Vanaf het eerste shot werd al duidelijk dat dit niet zou gaan teleurstellen. Wat is alles prachtig in beeld gebracht en wat is zo'n film als 'the Irishman' dan toch lelijk!

Het ontbreekt me aan kunde om dit vakkundig op waarde te recenseren, maar ik kan wel zeggen dat ik genoten heb van dit audiovisuele schouwspel. Moge er nog vele Chungs en soortgelijke films volgen op Netflix!

Erg fijn weer.

Vond het wel weer iets toegankelijker dan z'n eerder werk, op zich ook niet zo'n grote verrassing dan dat Chung eindelijk hoge ogen gooit met deze film. Het komt vooral omdat het drama hier meer in de spotlight staat dan de misdaad elementen, dat doet het vaak toch beter bij filminstituten. Maar de win is verder wel terecht, alleen had ik hem aan een andere Chung gegeven.

De film zelf duurt best lang, waardoor ik me vooraf toch een beetje zorgen maakte. Niet nodig, want ondanks de speelduur zorgt Chung ervoor dat er voldoende te beleven valt, en niet enkel op narratief vlak. Visueel is het iets minder uitdrukkelijk, maar nog steeds absoluut de moeite. Het is vooral de pacing die het boeiend houdt. Belangrijke momenten passeren soms voor je er erg in hebt, anderzijds worden bepaalde conversaties best lang uitgerokken. Deze aanpak zorgt ervoor dat er meer ruimte is voor de personages om te groeien, los van het plot.

Uiteindelijk weer een sterke film van Chung. Wat mij betreft wel één van z'n mindere, maar hij heeft er dan ook nog niet zo heel veel gemaakt en die andere heb ik gewoon nog hoger gewaardeerd. En uiteraard erg fijn dat dit op Netflix komt, kan ik dit ook een keertje "gewoon" kijken.

4.0* en een uitgebreide review

Inderdaad een mooi drama over hoe een gezin lijdt of geleid wordt door zijn kinderen. Het verwachtingspatronen die ouders stellen voor hun kinderen zijn niet altijd even realistisch waardoor de enorme druk jaloezie en afgunst met zich meebrengen. Soms leidt het ook tot drama’s of tot onherstelbare wonden.

Vooral de vader heeft het er moeilijk mee wanneer zijn ene zoon in de gevangenis belandt. De andere wordt opgehemeld met zijn studies geneeskunde, maar ook dat eindigt anders dan verwacht. De personages worden sterk uitgewerkt en het plot blijft ondanks de lange speelduur boeiend. Bepaalde gebeurtenissen en situaties hebben hun invloed op het gedrag van personages en de diepgang zorgt ervoor dat alles met de nodige zorg is gemaakt.

Jammer wel dat de vriendin en het kind in het tweede deel amper wordt verwerkt. De focus blijft liggen op A-Ho en diens malafide neef. Spannend en boeiend plot met een sterk einde. Fijn om gezien te hebben!

Mooie film om te zien en genoeg losse momenten in die 2,5 uur die erg fijn zijn. Maar er zit ook te veel drama in en de regisseur zoomt in op de minder boeiende momenten, vooral het tweede deel van de film vind ik een stuk minder interessant dan daarvoor. De pacing is sterk en daardoor weet de film ook niet echt te vervelen, maar vaak liet de film me wel koud en wist me ook niet geboeid te houden en dan gaan 2,5 uur wel tellen. 2,5*.

Leuk dat zoiets op Netflix staat. Wel voelt het wat commerciëler aan dan vorige films van de regisseurs. Wat meer plotgericht, wat minder dromerig. De beelden lijken ook wat zakelijker te zijn, wat minder ruimte voor echt mooie beelden. Muzikaal in orde, al vond ik de muziek tijdens enkele dramatische scenes iets teveel aanwezig. Niet aanwezig in een overdramatische manier, maar die scènes hadden net wat sterker kunnen zijn als men muzikaal wat meer gas terug had genomen. Ja en de tijdsduur, die had van mij toch iets korter gemogen. Al met al kom ik op 3,5* uit.

Merkwaardige film wel. Het zwaartepunt ervan is een op z'n best degelijk, maar soms vrij stijf of zelfs onbeholpen gezinsdrama. Maar daar zweven allerlei elementen omheen, verhalend zowel als stilistisch, en dit resulteert in een toch boeiend geheel. Wat A sun vooral interessant maakt is dat je eigenlijk nooit echt weet waar de film precies heen wil. Of dat de bedoeling was weet ik niet, maar het werkte voor mij.

Die opening hakt er wel meteen in. Daarna volgt een boeiend relaas over een familie waarvan de leden niet per se heel sympathiek zijn, hun sores lenen zich ook niet bepaald voor een harmonieus gezinsleven. De aardigste van het stel pleegt om onduidelijk redenen zelfmoord, al wordt er wel gehint naar prestatiedruk. De film boort sowieso best wel wat thema's aan, maar het verloopt zo natuurlijk dat je er als kijker steeds in meegaat. Af en toe is er ruimte voor een uitstapje naar animatie of gortdroge humor (de bruiloft), humor was er eigenlijk wel gedurende de hele film, zo is de vader in zijn protest tegen alles wat hem overkomt zowel tragisch als komisch.

Chung neemt de tijd zijn verhaal te vertellen dus je moet wel je moment kiezen deze op te zetten- niet voor niets stond hij al een jaar op mijn Netflix watchlist. Maar het is het waard gebleken, en na deze A Sun met een verrassend en boeiend scenario, sterk spel van de cast en prachtige plaatjes ben ik benieuwd geworden naar ouder werk van deze regisseur.

Na het prachtige Pu Bu (2021) mijn tweede Mong-Hong Chung in korte tijd. Het is andermaal een bijtend familiedrama met scherpe randjes. Smaakt naar meer.

Prachtige film een aanrader

Sterke film zowel in het gewelddadig/thriller gebeuren als in het emotioneel leed van voornamelijk de ouders;

Aziatisch mooi in beeld gebracht. Knappe, suggestieve beeldcomposities en ingetogen muziek.

Goede opbouw waarbij het verhaal niet direct alles prijs geeft, zodat er voldoende verrassing en spanning overblijft.