Thunderdome Never Dies (2019)

Opgroeien in de jaren ‘90 betekent dat je de gabbercultuur niet kon vermijden. Op mijn middelbare school liepen talloze jongeren met opgeschoren kapsels in trainingspakken van Cavello en Australian, met bijbehorende Nike Air Max schoenen. Zelf heb ik me ook nog een blauwe maandag gewaagd aan deze outfits, en enkele lokale housepartys meegepakt. Maar ik besefte al snel dat het niet mijn ding was, en bekeerde me tot hardrock en metal. Desondanks heeft de gabbercultuur altijd mijn interesse gehad, vanwege de extreme sound en omdat de muziek en de cultuur verbroederend lijken te werken.

Thunderdome Never Dies laat de op de opkomst van Thunderdome zien. We zien hoe een stel jongens met een boel bravoure de boel flink wakker schudden, feesten organiseren met luide muziek, totdat de commercie het overneemt en de boel bijna instort. Een typische rise and fall docu dus, met als voetnoot dat de fall hier gelukkig voorkomen werd door tijdig de stekker er (voorlopig) uit te trekken. Mooi om te zien hoe slim, maar tegelijkertijd naïef ze soms te werk gingen. Qua branding en marketing waren ze heel sterk, met de naam en het wizard-logo, terwijl ze qua patenten de en rechten de plank nogal eens mis leken te slaan. Ook jammer dat niet iedereen financieel de vruchten heeft mogen plukken van het harde werk.

Opmerkelijk genoeg gaat het in deze docu nauwelijks over muziek. De krachtige sound van hardcore wordt amper besproken, en als DJ’s aan het woord zijn, gaat het veelal over te organiseren feesten. Persoonlijk vind ik dat jammer. Daarentegen laat het goed zien waar het deze jongens vooral om ging: een groot feest organiseren, mensen bij elkaar brengen, verbroedering, en natuurlijk ook het vele geld dat er mee gemoeid gaat. En de liefde voor de sound van hardcore is zeker voelbaar tussen de regels door.

De vele oude beelden maken de docu een feest van nostalgie voor mensen die de jaren ‘90 en de muziek ondersteunt het geheel op beukende wijze. Als onbekende met de hele Thunderdome historie heb ik met in ieder geval goed vermaakt met deze docu.

3*

Thunderdome Never Dies is een titel waarbij ik vraagtekens heb. Het zal vast figuurlijk gezien nog voortleven maar in het echte leven is het echt wel zo goed als doodgebloed. Zelf heb ik er ook een blauwe maandag aan meegedaan. Experimenteren was leuk en de feesten een vage bedoeling. Maar het verveelt snel dat is wat me bij is gebleven. Wel leuk om het weer eens terug te zien de tijd waar je zelf ook onderdeel vanuit hebt gemaakt.

Hoe een schoolfeest in 1992 veranderde in 's werelds meest beruchte feest

Zelf ben ik nooit een liefhebber van Hardcore geweest, maar ik bezoek graag een mooi hardstyle feest zoals Defqon.1, Decibel en Qlimax. Hoewel mijn warme herinneringen weliswaar bij een andere muziekstijl liggen, staat Thunderdome aan de basis van de wereldwijde dance. Met betrekking tot hardstyle zelfs sterker nog; het zijn voormalig Hardcore Dj's (zoals DJ Dana, Dj Isaac en the Prophet) die aan de geboorte van de Hardstyle stonden.

De documentaire Thunderdome Never Dies, neemt je mee terug naar het begin en laat zien waar het allemaal mee begonnen is. Zelf behoor ik tot de generatie waarbij ik via een search op google meestal wel een goed feest in de buurt wist te vinden, maar begin jaren 90, toen Hardcore opkwam, was deze mogelijkheid er nog niet. Door middel van het plakken van posters en het uitdelen van flyers, probeerden de organisatoren een groter publiek te bereiken. Of zoals Duncan Stutterheim (een van de oprichters van Thunderdome) het verwoordt: 'je moest lullen als brugman want er was geen internet. Je moest het van deze flyer hebben'.

Een nadeel van deze documentaire is dat hoewel deze, met een speelduur die nog geen anderhalf uur aantikt, toch vrij lang lijkt te duren. Op een gegeven moment had ik het wel gehad om met name te kijken naar een stel pratende hoofden, wanneer ik zelf geen deelgenoot van het gesprek kon zijn. Ik denk dat het nog gaver was geweest als het verhaal over de opkomst van deze muziekcultuur gespeeld zou zijn door acteurs die je echt mee hadden kunnen voeren in het verhaal. Het verhaal is er namelijk spectaculair genoeg voor.

En toch, of je nu wel of geen liefhebber van Hardcore, een van zijn substijlen, of van Hardstyle bent, is dit een interessante verslaglegging over de ontstaansgeschiedenis van het bekendste hardcore evenement van Europa en alles wat daar uit voortkwam. Hét feest waar het allemaal mee begon.

3,0*