The Turning (2020)

Waardeloos

Nergens echt eng en van het einde snap ik helaas niks. En omdat ik de film niet heel eng vind of boeiend slaat het einde voor mij dan ook de plank mis. Normaal hou ik wel van eindes waar je ineens helemaal terug gaat spoelen en dan valt het kwartje.. helaas hier niet.. jammer.

spookt huis, de sfeer is goed.

Alleen het acteerwerk is iets minder, en richting het eind word het allemaal een zooitje.

Waarschijnlijk heb ik ergens een paar seconden gemist, want ik begreep totaal niks van het eind, of de plotselinge wending ??

jammer.

Wat een jammerlijk product. De gehele film zit je eigenlijk naar een veel te onzekere nanny te kijken die de extreem irritante kutkinderen niet aan kan. In een sfeervolle setting volgt een sloom verhaal die te weinig uit de setting haalt. Alles is erg standaard en die middelmaat overheerst. Hoe vreemder is het einde dat je op een dwaalspoor probeert te zetten en totaal mindfuckerig is. Mijn hersenen konden dit niet aan, omdat ik al in slaap was gesust door de 85 minuten die eraan vooraf gingen. Ik heb even teruggespoeld en gekeken of de twist ook cinematografisch terug te vinden valt, maar er zijn te weinig/geen visuele hints die het rechtvaardigt.

Het een rijmt niet met het andere en het resultaat is the Turning. Een zwakke horrorfilm met een einde dat niet bij een film van dit niveau past.

2,5*

Veel tamelijk kritische beoordelingen gelezen. Vind het zelf wel meevallen: dit is een klassieke haunted house horror film. Althans, op het eerste gezicht. De sfeer is goed gezet, lekker mysterieus, donker, met vage verschijningen.
Het echte onderwerp is natuurlijk: zijn de verschijningen echt, of speelt alles zich af in de hoofd van de hoofdrolspeelster? Ik ben geneigd, m.n. door het absurde einde, te denken dat alles zich in het hoofd v.d. hoofdrolspeelster heeft afgespeeld. Dit wordt ook versterkt door het gegeven haar moeder zich in een inrichting bevindt, en dat dit een aantal keren wordt getoond. Trouwens, tegen het einde v.d. film wordt dit ook weer aangegeven.

wat een bagger, zonde van mijn tijd

Matig horrorfilmpje, niks nieuws maar ook niet bar slecht.

lijkt mij toch wel duidelijk dat het allemaal in haar hoofd afspeeld, het einde wind daar geen doekjes om...

Net geen voldoende.

Middelmatige film. Het is allemaal niet heel slecht, maar loopt ook zeker niet over van originaliteit. Het verhaal verloopt geheel volgens het gebruikelijke stramien. De sfeer is verder wel goed en er wordt ook prima geacteerd door de cast. 2,5 Ster.

Solide.

Sta wel een beetje te kijken van al die negatieve geluiden. The Turning is wat mij betreft een erg aardige horrorfilm geworden die de juiste, passende sfeer weet te includeren en mee te geven aan het resultaat. Het is eigenlijk pas richting de finale dat Sigismondi de controle lijkt te verliezen, verder best sterk door de film heen.

Om te beginnen vond ik dat de sfeer er zeker mocht zijn. Erg knappe en sterk getimede shots die de pracht vanuit de locatie goed weten te presenteren aan de kijker. Misschien is de film niet al te kleurrijk, maar dat hoeft ook niet. De film wil graag een sombere toon uitstralen en daarin slaagt het met verve. Sterke focus, uitstekende sfeer en goed camerawerk. Sigismondi weet wel degelijk wat ze moet aanvangen met deze film.

Het probleem ligt door de film heen waarschijnlijk bij Prince, die als kotertje niet echt in deze film past. Iets te theatraal en truttig om in zo'n deprimerende horrorfilm te spelen. Wolfhard staat daartegenover wel zijn mannetje als mysterieuze en arrogante zoon. Davis is wel oké. Niet goed maar ook niet echt slecht. Het zijn niet de personages die de film naar boven doen tillen, eerder de visuele kwaliteiten.

Verder redelijk traag en misschien voor de doorgewinterde horrorfilm wat te weinig spanning, maar verder best een vermakelijk filmpje waar ik op voorhand niet zo veel van had verwacht. Einde vond ik dan wel weer jammer. Vooral gewoon onnodig eigenlijk, aangezien Sigismondi haar eigen film daarmee omver blaast. Werkt zich de hele tijd naar A toe, maar gaat dan in de laatste 10 minuten naar Z.

Jammer, maar verder een erg aardige horrorfilm met een spannende sequentie (kelder) en een uitermate geslaagde sfeerzetting. The Turning viel me in bijna elk opzichte mee, maar als visueel persoon kon ik het extra waarderen. Ik vond het een lekker charmant dingetje. Ben ook benieuwd of Sigismondi nog een horrorfilm mag maken. Wat mij betreft heeft ze haar gebied gevonden, jammer dat er alleen weinig waardering voor over is.

Op zich geen slechte horrorfilm. Hij is lekker creepy, bevat sfeervolle scènes, er wordt aardig geacteerd, maar het einde verpest eigenlijk dit alles. Mooi camerawerk, spannende muziek, waardeloos einde 2,5*

Nou zo slecht was deze film echt niet. De sfeer was vrij beklemmend. En de kinderen deden het ook goed. Ik wilde echt nou weten wat er aan de hand was. Voor mij was het einde niet helemaal duidelijk. Ik durf te wedden dat als de film uitgebracht was in de jaren 60 dat het wel betere scores zou krijgen. We scheppen te veel verwachtingen. Het is moeilijk om iets nieuws te verzinnen.

Kate [Mackenzie Davis] verruilt haar baan als lerares voor een aanstelling als gouvernante van Flora [Brooklynn Price] in een afgelegen herenhuis waar verder allen Flora’s broer Miles [Finn Wolfhard] en de trouwe familiehuishoudster Mrs. Grose [Barbara Marten] verblijven. Al snel kampt Kate met nachtmerries en spookachtige gebeurtenissen die erop duiden dat de kinderen in gevaar zijn. Maar de manipulatieve Miles speelt op sluwe wijze een psychologisch spel en Kate, wiens moeder [Darla Mandell] al jaren in een psychiatrische instelling verblijft, begint daardoor te twijfelen aan haar eigen gezonde verstand. Bewerking van Henry James’ ‘The Turning of the Screw’ zit vol effectieve, spookachtige beelden en Wolfhard en Prince zijn erg goed als de mysterieuze kinderen. Het effect Sigismondi’s uitstekende beeldregie en de huiveringwekkende sets Michael Standish wordt verpest door een overdaad aan nachtmerries en een buitengewoon verwarrende en (dus) abominabele ontknoping.