Wo He Wo De Zu Guo (2019)

Sinds vorige week in een dozijn Pathé-bioscopen te zien, met Engelse ondertiteling. Vooral aan te raden voor mensen met een voorliefde voor rode vlaggen en menigten die vaderlandslievende liederen zingen danwel kreten roepen. 6000 bezoekers in de eerste week, goed voor notering in de bioscoop top 20.

Kaige Chen, Hu Guan, Hao Ning én Yibai Zhang. Zal wel vol vaderlandsliefde zitten, maar met zulke namen is deze film toch een verplicht nummertje.

Een onvervalst patriottische film bestaande uit 7 reconstructies van historische momenten uit de Chinese geschiedenis vanaf de officiële oprichting van de Volksrepubliek China. Uiteraard is dit één grote lofzang op het vaderland, maar de regisseurs slagen er grotendeels in om je - ook als neutrale kijker - vooral te laten meeslepen door de personages. Het vierde deel over de terugkeer van Hong Kong is niet alleen het meest controversieel, het is ook het zwakste, ook al omdat het in grote lijnen hetzelfde onderwerp behandelt als het vermakelijke openingssegment. Het verhaal over een taxibestuurder die bij een loterij een ticket wint voor de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Beijing steekt er bovenuit, evenals het oogstrelend gefilmde verhaal van twee stuurloze jonge mannen in Mongolië die nieuwe hoop krijgen dankzij hun oude oom en de terugkeer van ruimteschip Shenzhou-5, een technologisch hoogtepunt uit China's recente verleden. Natuurlijk, het is allemaal zwaar geromantiseerd, maar dat geldt ook voor veel films over de Amerikaanse of Britse geschiedenis die we veelvuldig tot ons nemen. Neem dit Chinese antwoord met een stevige korrel zout, vergeet de achterliggende retoriek en geniet van een cinema in de beste Chinese traditie.

Iets beter dan verwacht.

Ondanks alle klinkende namen had ik toch niet zo héél veel vertrouwen in een goede afloop hier. En wie niet tegen vlaggengezwaai kan (erg letterlijk zelfs) kan deze film ook maar best links laten liggen. Er wordt hier aardig op de borst geklopt en het scherm kleurt meermaals Chinees rood ... maar onder dat alles zit toch nog steeds een aardige omnibus.

Misschien omdat de film dan wel over enkele grootse momenten in de Chinese geschiedenis gaat, maar uiteindelijk wel daar de "kleine helden" uitkiest. De evementen zijn steeds achtergrondruis, terwijl simpele mensen op hun manier een steentje bijdragen. Ook dat zal wel in het Chinees ideologisch gedachtengoed passen, maar als uitgangspunt voor een reeks kortfilms is het best leuk.

Het helpt ook dat er geen prutsers in de regiestoel zitten. Het oogt allemaal erg netjes, al vond ik het voor een omnibus misschien wel net iets te egaal allemaal. Iets meer variatie in toon en stijl was welkom geweest, al is dit het project daar ook niet écht voor natuurlijk. Maar best uit te zitten, ondanks de lengte. Dit had véél slechter kunnen aflopen.

3.0*