Deadcon (2019)

Een zootje verwende millennials houdt zich bezig met dingen als Instagram en vloggen. Ze zijn de idolen van de sneue bezoekers van een conferentie genaamd Deadcon. Zelden zoveel lucht bijeen gezien.

Behalve dat de personages zich op heel veel oninteressante manieren verheerlijken aan zichzelf, gebeurt er zeer weinig. Erg jammer.

Het had me leuk geleken om te kijken naar een doorgedraaide psychopaat die zijn lage lusten eens lekker op die massa lucht wilde botvieren. Dat gebeurt niet. De horror krijgt gewoon amper een kans.

De film heeft één scène die in dat opzicht de moeite waard is. Nou vooruit dan. Hier en daar is er ook nog wat succesvolle duistere sfeerschepping. Maar dat is het dan ook.

Het maakt erg neerslachtig om te kijken naar mensen die zonder enige vorm van zelfreflectie echt alles vastleggen. Alles is niets. En dat opgeklopte niets wordt nog beloond ook met een grote schare fans die de grond kussen waarop zij lopen. Hoe sneu is dit alles.

Treurig is het. De film ook.

Ik ben amper bekend met het deel van de mensheid dat zich bezig houdt met het in stand houden van niets. Ik hoop dat de impressie die ik van dit wereldje kreeg, zwaar overtrokken is. Ik vrees echter het ergste.

En omdat ik ook graag de grond waarop ik loop gekust wil zien worden door een stel sneue volgers, ga ik met deze interessante gedachtegang over enkele minuten live in mijn eigen nietserige vlog. Hou van mij! Betaal mij! Volg mij!

Wat een onzin en tijdverspilling allemaal. Net als de film.