Le Ballon Rouge (1956)

In Film > Overige films > Le Ballon Rouge (1956):

Prachtig filmpje van 33 minuten van Albert Lamorisse. Het is een vertederend verhaaltje over een jongen en een rode ballon die elkaar volgen, in het Parijs van de jaren '50. Mooie beelden van het leven in de stad van toen. Terecht veel bekroonde film, zeker 4* waard.

De film Voyage du ballon rouge van Hsiao-hsien Hou is een hommage op deze film.

Inderdaad een prachtige fen ontroerende film met enkele fantastische scenes

Hele mooie film! Hij is in z'n geheel op youtube te bekijken

Komt vanmiddag om 15.30 uur op Nederland 3!

Ik heb hem gezien en het is een mooie film.

Ik neem toch aan dat de ballon later is ingekleurd of vervangen want die zag er toch wel ietwat vreemd uit.

Ik zou 3* geven.

Ben nu wel benieuwd wat Hsiao-hsien Hou hiervan gemaakt heeft.

Van deze prachtige korte film is door Criterion (USA) een gerestaureerde versie op DVD gezet.

Gisteren een mooie 35 mm print gezien in combinatie met de film Cri Blanc. Toch een behoorlijk imponerende ervaring. Wilde de film al jaren graag eens op groot scherm zien.

Deze film werd in de jaren 60 meerdere malen op mijn lagere school gedraaid op 16mm . Puur jeugdsentiment. Leuk om nu op DVD te

hebben.

http://img138.imageshack.us/img138/4919/ballonrouge00.jpg

Le Ballon Rouge is van wonderbaarlijke schoonheid. Het concept doet denken aan een idee dat schrijver Georges Perec ooit voor film heeft bedoelt: een propje papier dat tot leven komt. Vervang dat propje door een ballon, voeg daar vriendje annex baasje Pascal aan toe en je hebt Le Ballon Rouge. Het idee is zo simpel, de uitwerking ontroerend. De kleine straatjes, steegjes, trapjes en bouwvalletjes van Parijs lenen zich hier perfect voor. Het is naast een immens grote speeltuin ook een geweldig kleurpallet van grijstonen waar de protagonist uit de titel prachtig tegen afsteekt. Pascal vind de ballon, de ballon vind Pascal en beiden zijn onafscheidelijk. Niet op een kleffe manier, eerder plagerig. Natuurlijk/helaas kunnen de vriendjes niet in een paradijselijke toestand berusten en al snel verschijnen diverse antagonisten ten tonele. Zowel de ouderen als jongeren hebben het op de ballon gemunt. Toch blijft de film vederlicht van sfeer en na een tragische wending eindigt de film met een einde om U tegen te zeggen: over een catharsis gesproken!

http://img13.imageshack.us/img13/9473/ballonrouge01.jpg

Hsiao-hsien Hou's Le Voyage du Ballon Rouge was prachtig, sfeervol, een meesterwerk. Ik had ze eigenlijk gepaard willen zien, het origineel en de hommage als double bill. Nu heb ik het origineel alsnog een dikke twee jaar later gezien en kan nu concluderen dat beide films op hun eigen manier ware meesterwerken genoemd mogen worden!

http://img40.imageshack.us/img40/5316/ballonrouge02.jpg

Nu ook in BluRay van dit prachtige filmpje.

4*

Is dit met een beperkte kennis van de Franse taal een beetje te volgen zonder ondertitels?

Ja, no problem.

Oke, bedankt.

Ik had al eens over deze film gehoord, maar nog nooit gezien. Nu gekeken in verband met de kortfilm knockout. Inderdaad een lief filmpje met een fijne sfeer en prettige muziek, al ziet het er visueel wel erg gedateerd uit. Ik zou er 3* aan kwijt kunnen als het op de site had gestaan.

Zat er net ivm de korte film ko naar te kijken, maar vond er geen doorkomen aan... Erg gedateerd.

Paar dagen terug gezien, als double bill met de film van Hou Hsiao Hsien. Ik vond het juist erg, erg mooi.

Nice! Draaide ze ergens in de bios? Of gewoon vanaf je bank?

Vanaf de bank. Ik had van beiden de DVD nog in mijn kijkstapel en natuurlijk maken we dan een double bill.

Aha, ze draaide namelijk een paar jaar geleden ook als double bill in de filmhuizen

Dikke 4 * (als stemmen op deze korte film mogelijk was geweest)

The Red Balloon (1956) AKA Le Ballon Rouge - YouTube

Mooi straatbeeld van Parijs uit die tijd maar die muziek is zo tenenkrommend

Le Ballon Rouge is een zeldzaam geval van een korte film die werkelijk een klassieker is geworden. De meeste andere voorbeelden zijn een stuk experimenteler van aard (ik denk Un Chien Andalou of La Jetee). Dit is een onvervalste kinderfilm en een crowd pleaser. De short is in verscheidene landen naar scholen gestuurd voor vertoning. Wellicht heeft dat de klassieke status flink geholpen. Deze korte film is meer gezien dan gewoon is voor het onderbelichte medium en door velen ook op precies de juiste leeftijd om er door betoverd te worden en er later nostalgisch op terug te laten kijken.

Zelf was ik iets minder onder de indruk. Het is vooral erg mooi gefilmd, met een mooi gebruik van Parijs als een idyllische setting en met aansprekend kleurgebruik. Het sfeertje is lekker luchtig en de vriendschap tussen de ballon en het jongetje is best charmant. Wel vond ik het erg typisch voor een kinderfilm allemaal. Het deed denken aan veel kinderboeken, -televisieprogramma's en -films. Misschien heeft deze er veel invloed op gehad, maar buiten de frisse aankleding vond ik het moeilijk echt iets unieks hierin te zien. Meer een charmant en zeer goed uitgevoerd filmpje voor kinderen, maar niet iets dat mij zelf als volwassene nog echt onder de indruk liet zijn.

Helaas wordt het niet geholpen door het einde, dat ik zo vals vond als de pest. Dat de ballon vernietig wordt en er toch een happy end volgt is één ding, maar de uitwerking was wel echt afschuwelijk naar mijn mening. De ballon gaat kapot, maar in plaats van dat het jochie echt de tijd krijgt om enige vorm van rouw te tonen verschijnen er meteen een heleboel andere ballonnen. Meteen is het kind zijn vorige vriend vergeten en hangt hij glimlachend in de lucht. Dat geeft nogal een vieze nasmaak aan de vrienschap die centraal stond in het filmpje: als je beste vriend dood gaat hoef je er niet over in te zitten, want je krijgt zo weer veel nieuwe. Een deprimerend filmpje willen voorkomen bij kinderen is één ding, maar dit weer een andere. Lamorisse eet van twee walletjes. Hij wil de droevige "dood" van de ballon gebruiken voor sentiment en zelfs shock, maar wil niet in gaan op de gevolgen er van, zelfs niet op een manier die voor kinderen te slikken valt. Daarvoor is Lamorisse te behaagziek en daardoor werkte Le Ballon Rouge voor mij niet echt.
3*

Dat ik deze film gezien heb herinnerde ik me gisteren ineens. Nog wel in de bioscoop en dat maakte enorme indruk op me. Ik was een jaar of 10 denk ik. Nu ik de beelden terugzie en dat jongetje in de lantaarnpaal zie klimmen voel ik de spanning van destijds weer. Met de muziek en het einde zoals hierboven in de spoilers staat kan ik me niet vinden. Het is een film die oud is en je ook door de ogen van een kind uit die tijd moet kunnen zien. Op IMDb een 8,2 zag ik en dat is heel heel hoog. Dat het jochie Pascal heet kom ik nu pas achter. Voor mij was het Paul omdat hij leek op een vriendje dat ik aan de Belgische kust had leren kennen. Dank Kappeuter voor het plaatsen van het beeld dat me bij was gebleven. Ik heb de YouTube link maar verwijderd in de quote.

Te doen.

Ooit eerder wel een keertje gekeken, zoals wel meer mensen blijkbaar vanwege Hou's ode. Maar verder natuurlijk een klassieker die makkelijk op eigen beetjes kan staan. Al moet ik zeggen dat ik de speelduur toch wat te lang vond voor wat het was.

Het idee is op zich wel geinig, wordt ook netjes uitgewerkt. Geen grootse effecten, maar ze zijn wel functioneel en geven de film toch iets magisch. Voor een minuutje of 5 is het best grappig, maar dan begint de film serieus in herhaling te vallen. En dan is het eigenlijk gewoon hetzelfde riedeltje tot het einde.

De dubbele laag ligt er misschien iets te dik op, que inventiviteit blijft het net wat onder de maat. Je zou toch verwachten dat ze een film van 30 minuten wel interessant weten te houden, maar dat is jammer genoeg niet het geval. Gelukkig dat het nog wel redelijk fantasierijk aanvoelt, maar had makkelijk nog wat beter gekund.

2.5*

Charmant filmpje.

Pascal is bezorgd om zijn ballon. Hij beschermt hem tegen de regen, neemt hem in huis....en dat wordt hem in dank afgenomen.

Vriendschap, dankbaarheid, trouw en solidariteit primeren, zeker wanneer anderen menen de relatie tussen de twee te moeten verstoren blijkt de band sterker dan ooit.

Het is misschien wel waar dat de film in het tweede gedeelte niet meer zo vindingrijk voor de dag komt, maar het blijft niettemin aan aangename beleving.

De rode ballon steekt af tegen z’n omgeving doordat bijna alles in de achtergrond grijs of bruin is. Het noordoosten van Parijs maakt een mistroostige indruk, met druilerig weer en gebouwen in slechte staat. De kerk en het flatgebouw staan er nog steeds; de meeste andere gebouwen zijn gesloopt.

De ballon heeft menselijke eigenschappen. Hij kiest partij vóór het jongetje en tegen het schoolhoofd. Er zijn komische en tragische momenten. Het is een symbool voor hoop in een tijd dat Frankrijk heropgebouwd moest worden. Kort voor het einde zweven drie ballonnen in de volgorde bleu, blanc et rouge. Plots is er een helderblauwe hemel. Het begint als een kinderlijke fantasie, maar groeit uit tot een surrealistische parabel over vriendschap, dood en verrijzenis. Zulke kleinoden zouden vaker gemaakt mogen worden.