IO (2019)

Aardige sfeertje voor een post-apocaliptische film, maar een verhaal waar weinig in gebeurt. De trailer doet redelijk vermoeden dat het een spannende film is maar het eindoordeel is Just safe the planet.

Langzame film met twee eenzame hoofdrolspelers in een nauwelijks uitgewerkte post-apocalyptische setting met een milieu-moraal. Als short van zo'n 20 minuten had het wellicht gewerkt, maar voor een film van 1,5 uur komt het veel inhoud tekort. Op deze manier is het een overbodige, weinigzeggende film. 1,5*.

Ja saai... en zouteloos...

Vla opgediend als 5-sterren gerecht.

De aarde wordt hier wel mooi en mysterieus, bijna exotisch weergegeven.

Een paar keer slaat de film net de goede toon aan en vindt het filosofische diepgang, maar het grootste deel is voorspelbaar en quasi-diepzinnig.

Misschien was het wat geworden als Marie Kondo de hoofdrol had gespeeld, samen met Matt Lucas.

En het script onderhanden was genomen door Charlie Kaufman, onder regie van Paul Verhoeven.

Trage film, verhaal niet veelzeggend, acteerwerk ok. Ik vond met name de set extensies in de stad heel erg ondermaats. NEXT!

Een post-apocalyptisch drama met een traag verhaal over een jongedame en een Will Smith lookalike die aan de vooravond van hun vertrek naar IO staan. Interessant wordt het helaas niet, er gebeurt niet al te veel en ook de dialogen hebben niet veel om het lijf. De tweekoppige cast doet het niet eens zo slecht maar het verhaal schiet gewoon tekort.

Wat een ongelooflijk zwak drama, totaal geen spanning of ook maar iets wat met SF te maken heeft. Ook de setting klopt van geen kanten. Je zou denken dat in een tijd dat men een enorm ruimtestation in een baan om een maan van Jupiter heeft wat bijna de hele wereldbevolking kan herbergen en men zelfs interstellair kan reizen, het er op Aarde wel wat moderner uit zou zien. Maar lijkt het alsof ze daar in de jaren 90 zijn blijven steken, ook gezien de ouderwetse apparatuur met cassetterecorders e.d. terwijl ze in werkelijkheid 100 jaar of zo verder zijn?

En dan dat aandringen van dat tienermeisje op seks met die sjagerijnige ballonvaarder. Ja hoor, natuurlijk.

Het is een slaapverwekkend drama en totaal niet geloofwaardig. Inderdaad wat Capablanca zegt kun je echt geen ruimtestation in een baan om een maan van Jupiter zien met een dergelijke kleine telescoop. Zelfs met de Hubble zou dat nooit zo gedetailleerd kunnen, kompleet ongeloofwaardig dus. Aan het einde gaat ze toch naar dat museum en verdoen ze hun tijd bij een of ander schilderij en wil ze niet mee naar IO en verkiest ze er voor om helemaal alleen achter te blijven en dus te sterven. Ik geloof echt niet dat een tienermeisje zou dat willen. En dan verwacht je in ieder geval aan het eind van de film dat de ballonvaarder aankomt en je de lancering van de laatste shuttle ziet gebeuren, maar zelfs daar was blijkbaar geen budget voor.

Slaapverwekkende SF die heel relevant probeert te zijn. De interessante dingen gebeurden duidelijk op IO, waar iedereen zich opmaakt voor het koloniseren van de ruimte, je zou denken laat dat eens zien, de film is er immers naar vernoemd, een nieuwe ruimtesaga is geboren?

Maar nee, wij kijken naar een (toegegeven, best aantrekkelijk) meisje die bijen kweekt en die ook The Martian heeft gezien dus druk in de weer is met kassen en gewassen, en die zwaar onder de indruk raakt van een kwistig met Plato-citaten strooiende ballonvaarder.

Hipster-sf.

Qua stijl, vormgeving en locaties is het allemaal wel precies goed. En het verhaal past ook vrij aardig in de doemdenkerige klimaatsfeer (waar ik overigens wel achter sta, grotendeels). Jammer wel dat het verhaal ook wat rammelt, en dat het wat zouteloos en wat al te sloom verteld wordt. Met dan nog wat drama dat nou niet echt op een goed moment komt voor mijn gevoel, met de storm en de dode bijtjes. En het motief met de ontbrekende vader, nog zoiets. En het ontbreekt wellicht ook wat teveel aan een evil tegenpartij.

Toch, heel slecht vind ik het dan ook allemaal weer niet. Voor een avond in de bioscoop is het wel veel te mager, maar tussen de series door op Netflix, mwah. Het kan erger.

Vreselijk saai en langdradig. Weer zo'n typisch filmpje met een production design en thema's rond klimaat/milieuvervuiling die we inmiddels wel kennen en deze film voegt er weinig aan toe. Het ziet er allemaal wel oké uit, maar inmiddels is dit vrij bekende koek waar deze film weinig aan toevoegt. Ook het verhaal niet. Acteurs doen het maar matig en lijken te slapen en de filosofische beslommeringen konden me maar matig boeien. Slecht is de film niet, maar leek wel ellenlang te duren. 1,0*.

Na Close wederom zo'n Netflix productie dat op lopende band werk begint te lijken. Dit verhaal a la 'I am Legend' (uit het Apocalyptische filmgenre) was prima voor een toneelstuk maar voor een film veel te lucht. In ieder geval had men geen groot budget nodig om de (slechts 2 !) acteurs te betalen.

Fijne film.

Qua genre meer drama dan scifi. Het scifi element zit hem vooral in de setting, maar dan is het nog allemaal erg lofi. Wie dus hoopt op een echt scifi of post-apocalyptische film kan deze maar beter gewoon overslaan, want die komt van een kale reis thuis.

Maar verder wel boeiend genoeg. Het eco-gebeuren is ook meer een achtergrond, de focus ligt hier op de personages en de setting, die laatste is vooral erg sfeervol en de personages worden mooi vormgegeven door de twee acteurs. Veel groter is de cast niet trouwens, ook zeker een pluspunt.

Het valt misschien wat tegen dat de personages deel uit lijken te maken van een veel spannendere en actievere wereld, maar we daar als kijker nooit wat van zien. Lijkt me verder een zeer bewuste keuze, want binnen een film als deze zou het ook gewoon vloeken met de sfeer die opgebouwd wordt.

Fijn scifi werkje.

3.5*

Het draait in deze zoveelste post apocalyptische Netflix film veelal, of bijna uitsluitend, om de personages. De film begint best aardig dankzij het gegeven en de setting is prima, na verloop van tijd moeten de personages wel wat te bieden hebben, maar dat blijkt niet het geval. Dat er dan nog een semi spannend slot aan moet met geforceerd dramatische wending voegt ook niets toe.

Zeer dome fout bij het begin al !geen zuurstof en toch kan haar quad wel starten .toen was ik al klaar mee !!!

Vreemd.

Mooie, kleinschalige weergave van een dystopische vertelling. Vreemd genoeg weet de film meteen te boeien, maar steeds minder naarmate de film vordert, tot het punt dat je aan het einde een beetje in slaap gesust bent.

Er is veel poeha over de Exodus-missie die gehaald moet worden en conflicterende emoties voor Sam maar uiteindelijk gaat het geheel als een nachtkaars uit. Misschien iets te weinig boeiende dialoog en in plaats daarvan veel wollige praat. Ik raakte in ieder geval steeds meer afgeleid.

Mooie setting en decors, degelijk, redelijk subtiel acteerwerk (vooral van Qualley) en sfeervol genoeg maar uiteindelijk vind ik vooral het script tekort schieten. Geen onaangename zit, maar gevoelsmatig wel een redelijk lange, uiteindelijk. 2,5*

“We have learned to fear our planet and fled to the stars in search of a new one. But the fascination for other worlds could not turn my eyes away from the beauty of our home.”

Aardige film. IO is meer een dramafilm dan sci-fi, en mensen die dat liever andersom hadden gezien zullen teleurgesteld zijn. Maar ik vond het verhaal rond Sam wel interessant, en Qualley acteert ook goed. Het probleem van de film is dat het script te veel steken laat vallen en dat de onderliggende boodschap – we moeten zo lang mogelijk blijven vechten voor het leefbaar houden van onze planeet- pas op het laatst echt goed naar voren komt. Ik had graag willen zien hoe het nu verder gaat met Sam en Micah (Mackie), en de film eindigt net op het moment dat het interessant begon te worden.

Trage bedoening, deze SF-film met een aardig plot en een leuke hoofdrolspeelster, maar met veel te veel nadruk op sombere dialogen en moeilijk kijkende personages. Het begin heeft wel wat potentie en visueel ziet alles er netjes verzorgd uit, maar gaandeweg begint de boel enorm te slepen en was ik er op gegeven moment wel klaar mee.

Sam, we have to leave this place.
Sooner or later you'll have to.

“IO” zal zeker en vast een orgastische ervaring zijn voor wereldwijde milieuactivisten en doemdenkers. Aanhangers van mondiale protestbewegingen over opwarming van onze aardbol en het naar de haaien gaan van ons in balans zijnde eco-systeem, zullen deze film zeker en vast kunnen gebruiken als voorbeeld om hun apocalyptische rampscenario’s te bekrachtigen. Kan je het je al voorstellen? Eén of ander duidingsprogramma waar ze een microfoon onder de neus duwen van zo’n milieu-adept? Wees er maar zeker van dat de interviewer commentaren zoals “Zie je welke ellende we over ons heen krijgen als we nu niet ingrijpen?” naar het hoofd geslingerd krijgt. Naar mijn bescheiden mening is dit alles een storm in een glas water (En nee, de opwarming van de aarde had geen invloed op dat stormpje). Ik wijt het aan de natuurlijke evolutie die onze planeet in cyclussen ondergaat waarbij wij als mensheid het proces alleen een beetje versnellen door ons vervuilend gedrag. Soit. Laat ik mij bezig houden waar ik verstand van heb. En dat is een beoordeling neerpennen over de desbetreffende film “IO”. Kort en bondig : het is zo saai als elk milieudebat dat tegenwoordig gevoerd wordt.

Voor wie het nog niet wist, “IO” toont ons voor de zoveelste keer een verlaten, onbewoonbaar verklaarde aardbol. Dit concept is al tot vervelens toe gebruikt in meerdere films met telkens een andere oorzaak. Ofwel is het door een zombie-raid zoals in “World War Z” en gelijkaardige zombie-films. Ofwel zijn het weer prehistorische ondingen zoals in “The Silence” die een mondiale slachting veroorzaken. En laten we de buitenaardsen niet vergeten? Die verschijnen te pas en te onpas om onze blauwe planeet te plunderen omdat zijzelf zonder grondstoffen zitten. Virussen, impulsen via mobiele telefoons, een onschuldig SMS-berichtje, een computer virus of gewoonweg een globale wereldoorlog. Er zijn al enorm veel oorzaken gebruikt om chaos te scheppen met een uitgestorven aardbol als gevolg.

Hier in “IO” zijn het giftige dampen die ervoor zorgen dat de bevolking massaal het loodje erbij neerlegt. Verstikking en bloed dat transformeert in een zwarte vloeistof. Wetenschappers beweren dat het een onverwachte verandering is in de atmosfeer. Broodnuchtere mensen met gezond boerenverstand beseffen dat het alleen moedertje Aarde is die alles grondig kotsbeu is en ons met een welgemikte ecologische stamp van deze planeet wil knikkeren. Het resultaat is een massale exodus naar IO, een planeetje dat ergens in de buurt van Jupiter rondzweeft. Maar dat geldt niet voor het tienermeisje Sam (Margaret Qualley) die achterbleef op moeder Aarde en zich terugtrok in een huisje ergens op een berg waar de giftige dampen niet aanwezig zijn. Als ze over het dal heenkijkt, hangt deze allesverstikkende smog als mist in de vallei. Zelfs een stormpje kan deze giftige dampen niet over de bergkam blazen. Wat de storm wel deed was een bijenkolonie wegblazen die noodzakelijk was voor het wetenschappelijk onderzoek dat Sam en haar vader, die dit onderzoek initieerde en blijkbaar ook de rampspoed niet overleefde, deden. Of hij is in rook opgegaan. Wat dit wetenschappelijk onderzoek juist inhield of dat het zinvol was, kan ik niet beoordelen. Dat zal dan wel te wijten zijn aan mijn beperkte intelligentie.

Al bij al was het begin van de film niet slecht. Een met een zuurstofmasker uitgeruste Sam die zich met behulp van een quad (voorzien van aanhangwagentje) verplaatst door de verlaten straten van één of andere Amerikaanse stad. Beelden van een doodse stad, akelig duistere ondergrondse gangen waar regenwater van het plafond afdruppelt. En het besef dat haar bezoektijd beperkt is tot de inhoud van de zuurstofflessen. Een miscalculatie en ze valt ten prooi aan de giftige dampen. Spannend. Uitnodigend. Maar tegelijkertijd ook niet denderend baanbrekend. Ook als Micah (Anthony “Falcon” Mackie) in een Jules Verne-achtige luchtballon komt aangevlogen, wordt het niet echt boeiender. Wat volgt is een tweestrijd tussen deze twee hoofdfiguren. Sam wil graag het levenswerk voortzetten van haar vader en aantonen dat leven op Aarde wel mogelijk zou kunnen zijn in de toekomst. Micah wil kost wat kost op het laatste ruimteschip stappen dat naar IO vertrekt, maar heeft daarvoor wel wat extra hulp nodig. Als het romantisch onderonsje zich aankondigde, moest ik direct denken aan “Z for Zachariah”. Ook zo’n film die interessant begint maar gekenmerkt wordt door een algehele saaiheid en traagheid.

Aan de twee hoofdpersonages lag het niet. Margaret Qualley is een niet onknappe verschijning en toont op een degelijk manier hoe vastberaden het personage Sam wel is. Alleen waren de beslissingen die ze nam nogal ongeloofwaardig. Mackie slaagt er dan weer in om de onsympathieke ballonvaarder met een zelfbeheersingprobleem te spelen. Voor mij was het script te nihilistisch. Het tempo was irriterend laag. En het verhaal an sich was uiterst saai. Veel filmtechnisch perfecte stillevens. Veel gemijmer en adempauzes vol dramatiek. Zelfs het hoopvolle einde met een mythologisch-religieuze boodschap kunnen het niveau niet omhoog krikken. Tja, “IO” was voor mij een beetje een teleurstelling. Ik verwachte geen Lucas-vehikel waar alles “knalt en zoeft en floept”. Maar qua saaiheid verslaat deze Netflix Original toch vele concurrenten.

2*

Had zin in deze film op basis van trailer. Setting begon goed met duistere apocalyptische decors, meisje dat alleen probeert te overleven, een zware storm, wat research, enz...maar gaandeweg stel je vast dat er maar twee acteurs meedoen en dialogen oersaai zijn. Poging tot diepzinnige gesprekken met filosofische levensvragen. OK voor even, maar een ganse film? Ideaal als je slaap niet kan vatten, want ik hield het niet uit. Uitgekeken maar blij dat hij gedaan was... Niet mijn genre SF. Feitelijk eerder een zeer low-budgetfilm genre babbelen zonder inhoud en al helemaal geen echt verhaal. 1* waard.

Sciencefiction drama, een film over een post-apocalyptische wereld en een hoop geklaag in de recensies over traagheid en saai, zijn voor mij tekenen dat ik moet gaan kijken...!

Een wereld waarvan de lucht vergiftigd is en voor voorlopig alleen nog op bepaalde hooggelegen gebieden leven mogelijk is.
Deze sfeer is prima neergezet en mooi in beeld gebracht wanneer Sam met gasmasker naar de ooit bewoonde wereld afdaalt voor haar onderzoeken.

Haar missie is onderzoek doen naar mogelijkheden op nieuw leven. Dat is eigenlijk waar de film om draait en niet om het vertrek naar IO.!

Door de wat korte speelduur is er jammer genoeg te weinig tijd om, na de komst van Micah, wat dieper in te gaan op haar missie, met als enigste eigenlijk de nieuwe bijenkonigin en haar steeds groter wordende twijfel met de uiteindelijke test op zichzelf. Ook de opbouw van de vriendschap tussen Sam en Micah verliep hierdoor wat te vlot, zonder echte belemmering.

In een film waarin slechts (op 1 minuutje na) 2 personen voorkomen, moet er echt wel geloofwaardig geacteerd worden en dat is naar mijn mening zeker wel gelukt.
Niet groots met geweldige dialogen, maar wel ruim voldoende om aandachtig verder te kijken.
Naast de slechts 2 personen en het 2e genre drama, geeft de alternatieve titel "Last on Earth" al aan dat dit ook is wat je kunt verwachten.

De film past prima in de tijd waarin we nu leven en geeft toch ook wel een klein beetje stof tot nadenken, even als het einde waarin het Sam dus blijkbaar gelukt is te overleven en "nieuw" leven op te bouwen of was dit haar droombeeld bij het gebrek aan zuurstof en heeft ze het niet gered..?

Prima film en had bij iets meer speeltijd nog wel hoger gewaardeerd kunnen worden.
7
3*

Deze keer een aardige film over de dood van het leven op aarde en afscheid nemen van alles dat mooi is.

Een interessant gegeven aardig uitgewerkt. De sfeer van uiterste triestheid vind ik wel raak. Het ademt een desolate pijn die ik wel kan invoelen. Mooi ook die sfeer op de berg.

Het is geen doorsnee Hollywood productietje, geen piefpafpoef, geen achtervolging, maar tragiek die langzaam ontrold, zoals dat in het echte leven ook zou gebeuren.