Kuraingu Furiman 4: Oshu Tôgoku (1991)

De huilende huurmoordenaar - deel 4

Of is het nu toch deel 5? Ik ben het eerlijk gezegd kwijt en dat lijkt zowat overal het geval te zijn aangezien de alternatieve titels voor dit deel zowel de nummers 4 en 5 toegewezen krijgt. Je zou toch verwachten dat dit allemaal niet zo moeilijk is, maar blijkbaar wist Manga UK er ook het fijne niet van. Verhaaltechnisch maakt het allemaal niet zo veel uit, maar ik zou toch ergens aanraden om eerst dit deel te zien vooraleer je aan Abduction in Chinatown begint.

Want dit deel opent eigenlijk met Bugnug (die dan weer door Freeman omgedoopt is tot Dark Eyes als ik me niet vergis) die wordt aangevallen door een gigantische worstelaar en verkracht wordt. Het is diezelfde Bugnug/Dark Eyes die ten tijde van deel 3 (Retribution) de leidster is van African Tusk dus het lijkt me het meest logische als beide delen zich na elkaar afspelen. De oorspronkelijke manga lijkt me daar ook in gelijk te geven en plaatst de verhaallijn met de dubbelganger van Freeman nog voor de ontvoering in Chintatown. Soit, van dit deel had ik eigenlijk nog wel wat verwachtingen omdat ik altijd wel te vinden ben voor zo'n staaltje identiteitsverwisseling. Freeman wordt bewusteloos geslagen door diezelfde gigantische worstelaar van daarnet (en dat gigantisch mag je trouwens letterlijk nemen, want qua verhouding bij het animeren is er niet echt nagedacht over realisme blijkbaar) en in zijn plaats komt... Copyman! Daar zal een heuse brainstormsessie aan zijn voorafgegaan.

In ieder geval blijft dit deel ook wat achterop hinken qua plot. Het niveau van de eerste OVA wordt nergens gehaald en dit deel vervalt dan ook nog eens helemaal in niet al te boeiende vrijscènes. Wat wel vreemd is, is dat de tekenstijl hier iets anders aanvoelt. Vreemd in de zin dat dit eigenlijk voor Abduction in Chinatown gemaakt zou moeten zijn, maar er wordt voor een stuk gebroken met de stijl uit de vorige delen. Nu is realisme sowieso nooit de sterke kant geweest van deze Crying Freeman cyclus, maar Oshu Tohgoku lijkt wel stiekem een Ant-Man pak in zijn bezit te hebben aangezien hij continu van grootte wisselt. Verder ook veel rare schaduwvlekken op de gezichten van de personages. De vrijscènes zijn redelijk expliciet (toch op het gebied van het tonen van borsten, alles onder de gordel wordt netjes gemaskeerd) en voor de rest ga je hier niet echt verrast worden eenmaal je één van de andere delen hebt gezien.

Ik moet nu nog één deel zien dus ik zal de reeks wel verder afkijken, maar kan het niet meteen aanraden als ik eerlijk ben. Het eerste deel sprak me echt nog wel aan dankzij een goede mix van geweld, plot en erotiek maar de daaropvolgende delen gaan compleet de mist in. Hier wordt volop de kaart van erotiek getrokken (blijkbaar kunnen enkel maar geheimen worden vrijgegeven wanneer man en vrouw tegelijkertijd zich volledig aan elkaar overgeven tijdens de sex) en dat boeit niet de gehele tijd.

2*