Kuraingu Furiman 3: Hiyoku Renri (1990)

De huilende huurmoordenaar - deel 3

Met Retribution ben ik alweer aan het derde deel in de Crying Freeman cyclus gekomen. Een tot nu toe nog niet al te denderende OVA reeks rond een huurmoordenaar die altijd begint te janken wanneer hij iemand vermoord, maar toch blijft dit ergens intrigerend genoeg om toch nog te blijven kijken. Het helpt natuurlijk ook wel dat elk deel niet meer dan een uur duurt dus het zijn gemakkelijke tussendoortjes. Deel 1 stond op 3*, deel 2 stond op 2.5* en wat krijgt deel 3?

Ook een halfje lager, voor de slimmeriken onder ons is dat dus 2*. Retribution lijdt aan hetzelfde probleem als zijn voorganger, namelijk dat het nooit als één geheel aanvoelt. Je kunt dit dan ook perfect verdelen in 2 plotlijnen: Freeman die het aan de stok krijgt met African Tusk en zijn vrouwlief heeft een of ander mystiek zwaard gevonden en probeert dat te beheersen. De speelduur wordt netjes in twee gedeeld voor elk verhaaltje en het vervelende is dat beide hoofdrollen eigenlijk amper in de plotlijn van de andere voorkomen. Het is juist die dynamiek tussen Freeman en Emu (of Ron Tayan en Fu Ching Ran zoals ze tegenwoordig heten) die de voorgaande delen, zeker het eerste deel, wat recht hield. Daar komt dan ook nog eens bij dat in het tweede plot de typische Freeman brutaliteit ver te zoeken is waardoor eigenlijk enkel de confrontatie met African Tusk de moeite is. Voor ik het vergeet: als dit de laatste keer is dat Beya-san op de proppen komt, dan is het geen seconde te vroeg.

Ik vrees er echter voor aangezien die blijkbaar echt wel een package deal is geworden in elke scène waar Emu in voorkomt. Soit, de Crying Freeman OVA reeks begon in 1988 en voor de daaropvolgende 5 jaar werd er telkens een nieuw deel uitgebracht. Je zou denken dat de kwaliteit van de animatie er dan wat op vooruit gaat, maar dat is blijkbaar wat teveel gevraagd. Wel grappig trouwens hoe bepaalde erotische scènes zonder enige schroom getoond mogen worden (Freeman gaat op een bepaald moment undercover als kapper, steekt zijn handen in de blouse van een vrouw en speelt met haar tepel) maar vanaf dat de lagere geslachtsdelen (zowel mannelijk als vrouwelijk) in beeld komen, wordt er wanhopig een soort van schaduw gecreëerd om alles netjes te bedekken. Het oogt een beetje vreemd en onnatuurlijk in ieder geval.

Ik ben ondertussen halverwege de reeks en dan is het maar een kleine moeite om de rest ook nog te kijken. Ik verwacht er in ieder geval niet veel van, maar misschien word ik dan nog eens aangenaam verrast. Ik hoop alleen dat de volgende delen eens terug wat meer als een volledig geheel aanvoelen en niet als een samenraapsel van verschillende hoofdstukken. Waar het eerste deel een volledige verfilming was van het eerste deel van de manga, krijg ik de indruk dat ze voor de andere delen wat random selecteren.

2*