Trico Tri Happy Halloween (2018)

Slecht.

Trico Tri leek op de poster afgaand nog wel een vermakelijk en vlot tussendoortje op Netflix. Als film lijkt deze niet echt ontdekt te zijn door het grote publiek, wat ik wel verrassend vind. Merico is namelijk een kandidaat van American Idol, een best goed bekeken show. Bijzonder dat deze film dus over het hoofd is gegaan bij het publiek.

Wat al snel een grote troef blijkt te zijn voor deze film is het acteerwerk, dat toch echt serieus slecht te noemen is. Zeker de kinderen bakken er in dit geval niet veel van. Vertes mist bijna alle uitstraling en lijkt bijna stijf van de zenuwen te staan eenmaal de camera's op haar gericht zijn. Merico is ook niet veel charmanter, en levert een afstandelijke prestatie af als hoofdpersonage. De volwassenen doen het gelukkig wel iets beter.

Voor een kinderfilm die erg graag speels en vrolijk wil zijn is deze film een behoorlijk gefaald geheel. Ik mis namelijk creativiteit vanuit alle vlakken, voornamelijk wanneer het op het gespook aan moet komen. De decoraties worden zowat genegeerd bij deze film, als geheel kent het geen enkel effectje of trucje en het maakt allemaal een erg kale indruk. Een degelijke montage kan er eigenlijk niet eens vanaf.

De grapjes willen nog weleens leuk zijn, zeker Picanes wil nog weleens leuke dingen doen door haar dwaze manieren van acteren. Verder is de film ook goedbedoeld en kijkt aardig weg, regisseur Vogeler weet het qua tempo nog wel aardig te verzorgen. Jammer van het gebrek aan griezels, maar alles komt niettemin overzichtelijk in beeld met een aardige filter.

Grootse cinema zal het nooit worden en als film is het ook best slecht te noemen, maar dankzij vlotte humor is het in ieder geval nog uit te kijken. Jammer genoeg is het op het vlak van regie ook ondermaats te noemen, en kent de film gewoon te weinig inspanning en acteertalent, maar ook (veel) te weinig creativiteit. Kinderen hopen natuurlijk op mooie dingen en spannende geesten, die verwachtingen gooit Trico Tri doodleuk in de prullenmand.