American Woman (2018)

American Woman is een film die me ietwat heeft teleurgesteld. De trailer vond ik erg sterk binnenkomen en het leek me een heel krachtige performance van Sienna Miller. Dat blijkt ook wel uit de film want Sienna Miller toont hier duidelijk dat ze een ondergewaardeerde actrice is in Hollywood. Het minpunt van de film ligt dan ook niet aan haar. Dat ligt hem vooral in de overgangen. Er gaat vaak tijd over zonder dat je het vaak beseft. Je ziet het volgens mij enkel aan de jongen die opgroeit.

De titel American Woman is niet meteen erg aantrekkelijk. Dat zie je ook aan het aantal kijkers dat deze film trekt. Ook al spreekt iedereen tegenwoordig over Joaquin Phoenix, Sienna Miller kan er hier ook wat van. Wat de geloofwaardigheid misschien doet inboeten is het grote aantal tegenslagen dat ze te verwerken krijgt. Nu goed, het kan allemaal voorvallen maar zoveel miserie... Enigste wat ontbrak is dat ze nog ernstig ziek zou worden bijvoorbeeld.

Jake Scott maakt hier een oerdegelijk drama en zo zie je maar dat je geen enorm budget nodig hebt voor een film zoals papa Scott. Het kan gerust zonder. Nu waren mijn verwachtingen best hoog gespannen (dit komt niet vaak voor) en sloeg het een beetje tegen. American Woman is geen feelgood-film. Het toont de tegenslagen in het leven, maar inspireert ook wel om nooit op te geven. Zelfs een mooie vrouw als Sienna Miller, kent in de film dan toch, zware tegenslagen. Het is zoals Stinissen zegt hoeveel shit kan een mens verdragen. Ondanks dat ik wat op mijn honger bleef zitten van mij ook 3*.

Goeie film waarin een moeder haar tienerdochter en tevens moeder als vermist moet opgeven. Ondanks dat het verhaal wat meandert, zakt de film nergens in. Mooie scenes en ook een aangenaam, rustig tempo. Ingetogen en hier en daar ontroerend. Sienna Miller is overtuigend in alle facetten van het sterke personage wat ze portretteert en weet de film met gemak te dragen.

Uitgesponnen, maar interessante dramafilm die gaat over een vermist kind, maar uiteindelijk dan ook weer niet. Het is zowel de sterkte als de zwakte van de film. Sterk in die zin dat de focus en het plot eigenlijk gaat over de moeizame relaties die grootmoeder Sienna Miller heeft met de verkeerde mannen. Miller doet het geweldig goed en trekt de film naar zich toe. Het grote nadeel van de film zijn de bruuske tijdssprongen waardoor de film erg geknipt lijkt. Dat de personages behoudens de kleinzoon ook niet in leeftijd veranderen, helpt natuurlijk niet.

American woman heeft een wat zoutloze titel en is erg vaag om de lading te dekken. Het gaat inderdaad over een doodgewone alledaagse vrouw die in haar leven hoogte- en dieptepunten kent, maar steeds de spirit heeft om niet op te geven. Enkele mooie scènes in een innemend en ontroerend drama, zeker ook naar het einde toe. Blij hem gezien te hebben. Niet memorabel, maar wel degelijk. Nipte 3,5* dankzij Sienna Miller.

sterk drama, wel erg deprimerend.
het verhaal focust op het leven van Debbie en haar problematische relatie met zowel haar familie als een reeks foute mannen.
de vermissing van de dochter verdwijnt eigenlijk meteen naar de achtergrond.
we komen niet te weten wat er nou precies is gebeurd.
oké, helemaal aan het einde dan, wordt haar lichaam gevonden.
dat vind ik dus een zwak punt van de film.

Somber, vaak deprimerend relaas van Debra [Sienna Miller], die moeite heeft de eindjes bij elkaar te knopen voor haarzelf, haar dochter en diens jonge zoontje en bovendien steeds de verkeerde mannen lijkt aan te trekken. Wanneer haar dochter op een dag spoorloos verdwijnt, moet ze zelf de zorg voor haar kleinzoon op zich nemen en de hoop behouden dat haar dochter ooit weer opduikt. Sienna Miller is subliem in de hoofdrol, maar de andere rollen zijn minder goed uitgewerkt. Hoewel deze karakterstudie een periode van 11 jaar bestrijkt blijft Debra, ondanks Millers ingeleefde spel, toch een enigma.

Indrukwekkend drama, sober in beeld gebracht en behoorlijk grimmig, maar met net dat sprankje hoop om niet volledig te verzanden in wanhoop. Sienna Miller is subliem in de moeilijke hoofdrol. Geregisseerd door één van de zoons van Ridley Scott, met een rauwe cameravoering en sfeertekening die bijna haaks staan op het werk van papa. Geen makkelijke kost en de film hakt er emotioneel herhaaldelijk flink in, maar zeer de moeite waard.