Skin (2018)

Skin portretteert het leven van een neo-nazi die gevolgd wordt in zijn actieve jaren en het besef van afkeer gericht op dit zinloos gedachtepatroon. Deze film die gebaseerd is op waargebeurde feiten vond ik zeer realistisch. De schattige jongen uit Billy Elliot heeft duidelijk meer in zijn mars. Knap acteerwerk.

Serieus?

Ja het gaat beide over skinheads.

Maar beiden zien ze ook in dat de ideologie die ze na streven een zieke ideologie is en komen ze tot inkeer, uiteraard met de nodige moeite en drama.

Jamie Bell speelt zijn rol erg goed.

Op de een of andere manier krijg ik nog steeds het gevoel dat hij een ondergewaardeerde acteur is, terwijl hij toch al meerdere sterke rollen heeft neergezet.

Daniëlle McDonald, die ik heel verdienstelijk vond in Patti Cake$, heeft hier een prima bijrol.

American History X maakte toentertijd meer indruk op me, maar Skin is zeker geen slechte film. Een mooie 3,5 ster van mij.

Goeie film over een skinhead die op jonge leeftijd is opgenomen door een skinhead-familie. Een goed, waargebeurd verhaal dat hier een onderhoudende film oplevert met genoeg goeie scenes. De ommekeer van het hoofdpersonage had echter wat beter onderbouwd mogen worden. Een uitstekende cast die allerminst teleur stelt.

Redelijk sterk drama. Het verhaal is niet heel origineel maar wordt wel goed in beeld gebracht door Nattive, hoewel de ommekeer van de hoofdrolspeler wel enigszins uit de lucht komt vallen. Buiten dat is het een boeiend en emotioneel drama dat een goede blik geeft in het milieu waarin de film zich afspeelt. Bell zet een uitstekende acteerprestatie neer en komt geloofwaardig over. De setting en sfeer zijn verder prima passend bij het verhaal. Goede film. 3.5/4.0

Waargebeurde waanzin.

Films met neonazi's blijven vaak wel hangen, al is het enkel maar vanwege de schokkende gedachtegang die weer eens voorbijkomt en - des te erger - heden ten dage nog steeds wordt geuit. Veelal verbloemd weliswaar, maar zo niet in Skin die thuishoort in het rijtje Romper Stomper, American History X en This Is England. Niet de minste titels, maar bewust genoemd vanwege de klasse die de film herbergt. Dat zit hem grotendeels in de acteerprestaties en daarbij steekt Jamie Bell er bovenuit. Danielle Macdonald is eveneens zeer sterk.

Het is niet zo dat dit waargebeurde verhaal op vernieuwende wijze wordt gebracht of iets dergelijks, maar het is de continue dreiging die goed voelbaar is en werkt. Tevens is het meeleven met het hoofdpersonage ook niet erg ingewikkeld. Het is wellicht wat eendimensionaal allemaal, een tikje onevenwichtig en de qua onderwerp vergelijkbare film met Edward Norton blijft beter, maar qua sfeer en belevenis maakt Skin meer dan voldoende indruk. Het helpt natuurlijk ook mee dat waanzin overwonnen kan worden. Gelukkig zelfs in de echte wereld.

De bluray-release kent ook de Oscar winnende kortfilm onder dezelfde titel. Eveneens een aanrader.

***½

Met dank aan The Searchers voor het recensie-exemplaar.

Sterke film. Het verhaal had me al gauw in zijn greep. Vanaf het begin kwam het binnen. Ik vind het acteerwerk en de uitwerking erg goed. Het is geen film die mij gelijk aansprak, omdat ik helemaal niks met racistische skinheads heb, ik heb een hekel aan racisme, maar dit verhaal gaat over iemand die zich losmaakt uit die groepering, en dat vind ik mooi. Ik vind het een erg indrukwekkende film. Ruim een 8. 4*

Dit waargebeurde drama eens bekeken en het was niet mis. Mocht misschien een tikkeltje korter, maar de cast deed het uitstekend. Desondanks toch een indrukwekkende film.

Op de dvd stond er ook nog een heel geslaagde kortfilm op

Hm.

Om positief te beginnen is de rauwe toonzetting en grimmige cinematografie in Skin best geslaagd. Regisseur Nattiv maakte voor deze film nog een korte film gebaseerd op dezelfde persoon die ook dezelfde titel draagt. Het bewijst dat er wel degelijk onderzoek is gedaan naar de achtergrond waardoor een uitgebreid levensverhaal van Bell kan ontstaan.

Dat een biografiefilm van Amerikaanse makelarij komt betekent vaak dat de personages overdreven sentimenteel worden neergezet. Daar merkte ik hier gelukkig weinig van, maar misschien dat Nattiv wel iets te bekende namen kiest. Zo'n Farmiga kan ik bijvoorbeeld totaal niet in de film plaatsen, ondanks het overtuigende acteerwerk. Bell zelf is de echte ster van de film. Kruipt uitstekend in de huid van Bryon Widner. Niet veel acteurs kunnen dat met zoveel overgave doen, maar Bell gaat er helemaal voor en boekt flink resultaat.

Persoonlijk vind ik het jammer dat Skin zich constant op minder interessante aspecten van het verhaal blijft focussen. Zo'n cultuur als deze is natuurlijk erg ruim, maar Nattiv kiest te nadrukkelijk om voor het familie- en romantiekaspect te gaan. Zeker 80 minuten van de film gaan eigenlijk op aan relatieopbouw tussen Bell en Macdonald, terwijl de echt complexe elementen wat in het donker worden gezet. Pas in het laatste halfuur van de film kantelt de focus en wordt daarmee direct een stuk interessanter.

Skin start na de introductie nagenoeg meteen met een twijfelende Bell. Ik had graag meer van zijn achtergrond gezien met de wat radicalere ideeën. Lijkt me geweldig interessant om je als film daarop te focussen, maar Nattiv negeert dit compleet. Ook de relatie tussen Bell en Colter wordt verwaarloosd, erg jammer. Dat zijn precies de kansen op inkijk in de geest van Widner, maar deze worden telkens genegeerd. Ik vond het daarnaast onbegrijpelijk dat er gespeeld werd met chronologische volgorde. Totaal onnodig, zeker omdat het bijna niets toevoegt.

Gelukkig kijkt de film goed weg en zijn de acteerprestaties sterk. Fijn ook dat Bell de wat ruwere projecten kiest tegenwoordig. Niet meer de brave hoofdrollen, maar echt uitdagende en complexe personages die veel van zijn acteertalent vereisen. Ik kan het alleen maar aanmoedigen, maar Skin vond ik niettemin geen geweldig project. Nattiv doet zich er goed aan om de gemakkelijke verhaallijnen te ontwijken en lekker de rauwere elementen op te zoeken. Zeker binnen een concept als deze.