Living the Light - Robby Müller (2018)

Oppervlakkig en erg éénzijdig portret is één lange lofzang op het werk van de in 2018 overleden cameraman Robby Müller. De film bevat uiteraard hoogtepunten uit zijn films met onder anderen Jim Jarmusch en Lars von Trier en gesprekken met mensen die met hem samenwerkten, maar er is vooral gebruik gemaakt van beelden uit het enorme archief aan filmmateriaal dat hij voor eigen gebruik maakte. Daaruit blijkt weliswaar dat Müller op een bijzondere manier de wereld keek, maar dat punt is eigenlijk al snel gemaakt. Het beeldmateriaal onthult echter nauwelijks iets over zijn privéleven, behalve dat hij niet veel thuis was. Van enige kritiek, op professioneel of persoonlijk vlak, is geen enkele sprake. 'Over de doden niets dan goeds' zal wellicht het credo zijn geweest, maar door die benadering is deze documentaire nauwelijks de moeite waard. Hopelijk is de tentoonstelling "Master Of Light" een stuk interessanter.

Erg oppervlakkige documentaire, waarin je weinig te weten komt over het leven van Robbie Müller, over zijn persoon en visie, en vrijwel niets over zijn manier van werken, behalve dat licht belangrijk was voor hem - en dat is geen onthulling voor een cameraman.

* Alle talking heads zijn [natuurlijk] vol lof, maar waarom ze zo vol lof zijn, blijft een raadsel.

* De overgang van celluloid naar digitaal (fundamenteel voor elke cameraman, het is alsof je de beeldtaal opnieuw moet uitvinden) wordt even aangestipt, maar niet uitgediept.

* Waarom een bepaalde scène op deze wijze is verbeeld en niet anders, de docu blijft zwijgen...

Enfin, zo kan ik nog wel even doorgaan.

Jammer, jammer, jammer.