Then Came You (2018)

In tienerdrama Then Came You sluit de ernstig zieke Skye een vriendschap met de verlegen Calvin, een bagagedrager op het plaatselijke vliegveld. De film vermomt zijn exploitatie van Skye’s diagnose als een poging tot oprecht sentiment.

Soms is de grens tussen ernstig en banaal zo dun dat hij vervliegt. Aan het begin van Then Came You ontdekken we dat de van nature energieke Skye (Maisie Williams) zal sterven aan kanker. Toch zoekt de film zijn drama niet in Skye’s slopende ziekte, maar in de onmogelijke liefde van de schuchtere Calvin (Asa Butterfield) voor een acht jaar oudere stewardess (Nina Dobrev).

verder lezen (FK)

Niet slecht, maar uiteindelijk gewoon een film die we eigenlijk al te vaak hebben gezien de laatste jaren. En er zullen er vast nog wel meer volgen. Qua thema is Me, Earl and The Dying girl bijvoorbeeld vele malen sterker. Then Came You moet het vooral hebben van de cast, die er nog net iets extra's uit weet te persen. Ben zelf smoorverliefd op Nina Dobrev dus dat helpt ook wel.

3*

“Calvin Lewis, you have a lot of living to do.”

Aardige film. Films zoals Then Came You zijn er legio, en het ligt dan ook meestal aan de acteurs en de regisseur of het slaagt of niet. Grootste troef van de film is het frisse en energieke acteerspel van Maisie Williams, en ook het samenspel tussen haar en Butterfield is dik in orde. De regisseur weet ook het sentiment en het drama binnen de perken te houden, en dat komt vooral omdat Skye een pragmatische en actieve houding aanneemt. Ze gaat dood, maar dan wel pas nadat ze een bucket list heeft afgewerkt. Over het subplot rond Butterfield en Nina Dobrev zullen we het dan maar niet hebben…

Filmpje dat ik al veel vaker heb gezien, maar weinig nieuws weet te brengen, op emotioneel niveau niet veel doet en op komisch niveau nog wel oké is, maar daar blijft het ook bij. De leukste stukjes zijn nog tussen Butterfield en Dobrev die lief en klein en oprecht aandoen, maar ook weer afleiden van het centrale deel van de film. Uiteindelijk echter wist de film me niet genoeg te interesseren. 2,5*.

Poeh, lastig te beoordelen. Tot diep in de film blijft het geheel oppervlakkig, schreeuwerig en mist het finesse. Maar richting het einde komen er toch een aantal onverwacht rake scènes. Daarom toch het voordeel van de twijfel. *3.0

Then Came You kan zo op de stapel van coming-of-age film met een (terminaal) zieke hoofdrolpersoon. Dus verwacht absoluut geen originaliteitsprijs. Gelukkig zijn de makers ook wel zelfbewust van dit feit en gaan ze hier soms op een grappige manier mee om. De band tussen de lange slungel Butterfield en Williams is aandoenlijk, maar eigenlijk ook weer niets dat ik nog niet eerder heb gezien.

Als je van het genre houdt kan je hier echt geen buil aan vallen. Verwacht alleen geen zaken die de revue nog niet gepaseerd zijn in gelijksoortige films.

3,0+

Een film die mij deed denken aan Now is good, The fault in our stars en Five feet apart. Ondanks het zware onderwerp (kanker), is de film niet heel zwaar. Het bevat humor en een vrij lichte toon. Ik heb er niet om kunnen lachen en in het begin dacht ik dat ik Skye te druk en te melig zou vinden, maar naarmate ik langer keek, vond ik haar wel leuk en al kon ik niet om de humor lachen, ik vond het wel oké. De stewardess (Nina Dobrev) vind ik een erg knappe, charmante verschijning, Maisie Williams zit helemaal in haar rol en ook Asa Butterfield vind ik overtuigend. Mooi, helder beeld en af en toe best ontroerend. 3,5*

Ok.

Vond het niet een hele bijzondere film eigenlijk, Then Came You is een film die wil scoren door een pijnlijk onderwerp in het verhaal te laten introduceren maar slaagt hier maar half in. Het voelt allemaal wat mij betreft iets te geforceerd aan helaas.

Nu is deze film ook niet bepaald sentimenteel, wat ik niet erg vind. Het wil juist een vrolijke toon aanslaan en Williams moet daar voornamelijk voor zorgen. Ze doet het erg enthousiast en met de volle 105%, maar als een realistisch of geloofwaardig personage wil ze nooit aanvoelen. Het is te veel een stripfigurant als je het mij vraagt.

Butterfield blijft uitermate geschikt voor dit soort rollen en ook dit doet hij weer prima, al voelt het wel aan alsof hij maar weinig ruimte krijgt. Mede omdat het verhaal dit niet toelaat en omdat Williams alle ruimte opeist. Ook Dobrev voelt wat afgedankt aan en kan haarzelf maar moeilijk bewijzen in deze film.

Het wil best vlot vermaken maar ik vond het gewoon niet een film waarmee ik me kon inleven. Het geforceerde lachje van Williams en de algemene situatie worden wat mij betreft gewoon niet erg realistisch neergezet en te filmisch. Opzicht niet zo erg, maar mij krijg je er wat moeilijker mee aan boord.

Het eindigt verder wel mooi en wil vlot wegkijken, maar tot emoties komt dit echt niet. Het is wel goedbedoeld verder en niet onnodig mierzoet. Wat ik ook erg kon waarderen was de soms romantische spanning tussen Butterfield en Williams. Je zou denken dat ze uiteindelijk samen eindigen, maar dit gebeurt dan weer niet.

Prima entertainment, maar het raakt me niet. Wel extra punten voor het goede acteerwerk en de niet al te lange speelduur. Veel langer had deze film ook zeker niet hoeven duren. Ik gun het nog een voldoende in een goede bui.

De eigenzinnige, levenslustige Skye [Maisie Williams] lijdt aan terminale vorm van kanker en ontmoet de verlegen Calvin [Asa Butterfield] tijdens een praatgroep voor lotgenoten. De twee raken bevriend en Calvin besluit Skye te helpen haar ‘bucketlist’ af te werken. In een jolige montage werken Skye en Calvin de grappig bedoelde activiteiten af, maar onvermijdelijk komt er een punt waarop ze de eindigheid van het leven onder ogen moeten komen. Scenario volgens de aloude traditie van de ‘ziekte-van-de-week-film’. Competent gemaakt en redelijk geacteerd, maar voor de kenners van het genre is er niets nieuws aan de horizon.