Elvy's Wereld So Ibiza! (2018)

Ik weet niet goed via wiens aars dit gedrocht is uitgekakt, maar prop het alsjeblieft terug. De boodschap dat je je dromen moet najagen kan toch ook op een boeiende manier gepresenteerd worden? Of in ieder geval niet zo bloedirritant?

Nou vind ik het helemaal niet erg dat een (hoofd)personage twee moeders heeft en/of een mannelijke beste vriend, maar dat wordt meteen heel erg benadrukt, hoe 'normaal' dat wel niet is. Daarmee bedoel ik dat Elvy ons dat direct vertelt, in de camera kijkend, uitdagend. Zulke elementen komen veel beter over wanneer je dat gewoon laat zien en er verder niks over zegt. Ga het uitlichten en het valt op - of zelfs uit de toon.

Het hele verhaal laat zich prima raden en weet nergens te raken omdat ik al direct een bloedhekel krijg aan iedereen in deze film - behalve dat zusje, gespeeld door Bibi. Om haar kon ik nog enigszins lachen. Maar uiteraard beoordeel ik de totaalervaring en die bestond uit mezelf een uur en twintig minutenlang opvreten.

Na lang aarzelen schrijft modefreak Elvy [May Hollermann] zich in voor de Future Fashion Awards op Ibiza. Tot haar verbazing behoort ze tot de 10 eindkandidaten. Maar vanwege tegenvallende cijfers moet ze van haar moeders [Irene Moors, Nienke Plas] naar een zomerkamp in Muggenbeet. Ze verzint een list waarmee ze toch naar Ibiza kan reizen en logeert bij haar zus Joyce [Jill Schirnhofer], die daar een yogaschool heeft. Elvy moet nogal wat obstakels overwinnen, waaronder haar eigen onzekerheid, maar ontmoet ook een hunky dj [Buddy Vedder]. Hollermann en Stephanie van Eer hebben een prettige chemie en zijn prima in de hoofdrollen, maar de meest bijrollen zijn overbodig, karikaturaal geschreven en/of ondermaats geacteerd.