Instinct (2019)

Distributeur September Film brengt de film uit in de bioscoop. Releasedatum nog niet bekend, vraag me af of dat dit jaar nog zal zijn.

In het Engels?

Zou slim zijn wel.

Net begonnen met draaien volgens mij. Lijkt me wat rap.

Klopt, kreeg zojuist bericht dat het 2019 wordt. Aangepast.

Prachtige poster!

Hier ben ik wel benieuwd naar! Na Wolf wil ik graag meer van Kenzari zien.

Inderdaad, zie de trailer. Die ziet er goed uit, trouwens!

Ah, die trailer stond er nog niet op vrijdag. Hopelijk is het goed geschreven, acteerwerk maak ik me niet zo druk om bij deze; dat zal wel goed komen.

Spannende trailer, mooi camerawerk.

Variety bekroont film Halina Reijn en Carice van Houten | NU - Het laatste nieuws het eerst op NU.nl

De Oost (2020)

Gekozen als Nederlandse inzending voor de Oscars:

https://international.eyefilm.nl/instinct-is-the-netherlands-oscar-entry.html

Ik verwacht hier veel van...

Toronto Review: Carice van Houten is stunning in the provocative Oscar contender ‘Instinct’ - AwardsWatch

Halina Reijns regiedebuut knettert en intrigeert ★★★★☆ | De Volkskrant

Vergeet die male gaze, zeggen Carice en Halina: ‘Het is tijd voor onze eigen stem’ | Trouw

(betaalartikel)

Zelfde artikel:

Vergeet die male gaze, zeggen Carice en Halina: ‘Het is tijd voor onze eigen stem’ | Topics.nl

De thematiek van de film doet mij een beetje denken aan de Nederlandse film 'De onfatsoenlijke vrouw' uit 1991: een vrouw die gedomineerd wordt door een verboden liefde en daar steeds verder in opgaat

vol innerlijke strijd. Ik ben benieuwd. De film heeft in ieder geval mee dat Carice van Houten en Marwan Kenzari in films sympathieker over komen dan in interviews.

Marwan Kenzari de DeNiro van de Lage Landen.

Gezien tijdens de publiekspremière van het NFF waar Halina Reijn, zenuwachtig als ze was, toegaf het doodeng te vinden om haar regiedebuut in Nederland te vertonen. Na het zien van de film kwam ik tot de conclusie dat haar angst grotendeels ongegrond is. Instinct is een meer dan prima regiedebuut. Geladen scènes zijn dicht op de huid gefilmd, rauw, stil, en maken dat Reijn erin slaagt om de kijker ongemakkelijker te laten voelen met de minuut.

Carice van Houten bewijst daarnaast dat haar spel nog altijd ijzersterk is. Films als deze bieden de kans om haar ultieme talent te laten zien: gelaagdheid. Ogenschijnlijk moeiteloos combineert ze intense, donkere emoties met lichte dialogen en humor in een tijdsspanne van enkele secondes. Ook Kenzari houdt zich goed staande en belichaamt zijn rol met verve.

Helaas ontsnapt de film niet aan enkele onnodige stilistische clichés en dito symboliek. De clubscène en badscènes deden me daarnaast meermaals herinneren aan Aronofsky's Black Swan. Gecombineerd met een aantal open eindjes eindigt Instinct daarom wat wankel. Zonde, want aan ieders inzet heeft het niet gelegen.

Heb de film ook gezien op het filmfestival in Utrecht. Zeer beklemmende film die het vooral moet hebben van de onderhuidse spanning. De dialogen waren ok, maar soms zoals in vele Nederlandse films hier en daar een beetje bedenkelijk. Desalniettemin een mooie film, die misschien hier en daar net wat meer uitgewerkt had mogen zijn.

Ik vermoed dat alleen een doorgewinterde psycholoog chocola kan maken van het gedrag van Nicoline [Carice van Houten], een zich aanvankelijk als ijskonijn opstellende psycholoog die net begint aan een (bewust gekozen) tijdelijke aanstelling in een TBS-kliniek. Op de vraag waarom ze sowieso geen vaste aanstelling wil geeft ze een ontwijkend antwoord en dat is typerend voor de hele film. Van Houten geeft een emotionele, maar weinig inzichtelijke vertolking en in zijn rol van Idris, een 34-jarige man die veroordeeld is voor meerdere gevallen van seksueel geweld, slaagt Marwan Kenzari er niet in zijn personage dreigend genoeg te maken om je gespannen voor het scherm of de buis gekluisterd te houden. Voor haar regiedebuut bedacht Halina Reijn zelf het verhaal, maar ook zijn lijkt weinig te snappen van het scenario dat Esther Gerritsen voor haar schreef. De acteurs doen hun best, zeker in een paar scènes die voor Van Houten en Kenzari behoorlijk intens zijn, maar tevergeefs.

Ik was erg benieuwd naar deze film na alle verhalen op televisie erover. Gisteren heb ik hem gezien in het filmhuis, en ik vind ‘m erg goed! De sfeer vind ik spannend, beklemmend, intimiderend en intrigerend. Het kwam op mij over zoals het, denk ik, bedoelt is. Sterk spel van Carice van Houten, Marwan Kenzari en de rest van de cast. Ik heb mij er totaal niet mee verveeld en ik had geen moeite om mijn aandacht erbij te houden. Het verhaal schept vraagtekens, maar niet altijd alles hoeft helder te zijn en uitgelegd te worden in een film. Ik vind het wel passen bij de sfeer om het vrij mysterieus te houden. Soms stoor ik me daaraan, maar dat had ik nu niet. Het beeld vind ik er ook goed uit zien. Een mooi debuut van Halina Reijn, wat mij betreft. 4*

Interessante film die wel heel erg leunt op de twee hoofdrolspelers. Het concept vind ik goed, maar ik denk met een meer ervaren regisseur en betere schrijver er echt veel meer uitgehaald had kunnen worden. Maar ach, ik heb mij goed vermaakt. De relatie tussen het karakter van Carice en Marwen is heel goed neergezet. Alleen alle andere relaties komen maar niet goed tot hun recht. Ik snap wat ze willen laten zien met de familie, maar met name die moeder is zo vreemd neergezet dat ik het alleen maar onnodige afleiding vond. Meest ongeloofwaardige vond ik nog wel dat op het moment nadat ze wordt 'verkracht' niemand van het personeel naar haar omkijkt. Maar fijn om Carice weer eens zo te zien acteren.

3*

Gisteren wezen lijken,

Typische Nederlandse subsidie film.

Ik vond er weinig aan ben ook geen fan van Clarice van Houten.

een ster voor de moeite, maar een draak van een film.

Acteerwerk is goed, het verhaal niet. Vreemde keuzes, daardoor een ongeloofwaardig verhaal.

Kan me wel aardig vinden in het relaas van mrklm, uiteraard kan een psychologe gevoelens krijgen voor een patiënt, maar in deze film voelt het nooit geloofwaardig.

En dan nog die rare moeder...

Ik verwachtte hier best wat van, gezien Van Houten en Reijn al vóór de film in première ging geprezen werden voor deze samenwerking.

Ik heb toch echt anderhalf uur naar twee zeer onprettige karakters zitten kijken. Dat maakte het voor mij wel een echte zit; ik kon me niet identificeren. De donkere sfeer van de film zorgde ervoor dat ik me steeds ging afvragen of ik naar een letterlijk verhaal aan het kijken was, of dat er een soort van Gothika-plotwending zou komen, waarin de rollen omgedraaid blijken. Ook zag ik nog een soort metafoor in de moeder-dochter/begeleider-cliënt-relatie. Die hond op het bed hielp ook niet. Het was in principe duidelijk dat er een soort tweede laag in de film zit, maar er waren te weinig hints om er uit te komen. Een geniale ontknoping bleef in ieder geval uit..

Ik begrijp de voorgaande commentaren niet helemaal. De omstandigheden rond de huiselijke situatie van Nicoline illustreren haar innerlijke verwarring, wij mogen raden of zich daar iets vreemds of onbehoorlijks heeft afgespeeld (waar is vader?). Ik heb ook geen problemen met het open eind of de vragen rond de motieven.
De emoties en lading worden sterk gespeeld en goed in beeld gebracht. Ik kon me minder goed inleven in de liefdesgevoelens van Idris, dat deel van het verhaal overtuigde me dan weer niet.
Al met al een bijzondere en vrij goede film.

Edit: de gevangenis/kliniek maakte een zeer onprofessionele indruk, ik hoop niet dat dat enigszins waarheidsgetrouw is

Film begint sterk. Tegenover een wat onderkoelde Van Houten staan een warme fotografie en een fijne sfeer, de film ziet er gewoon mooi uit. En dat doet het de hele film door ook wel. En sowieso kijkt de film best lekker weg met twee goed acterende acteurs (die echt wel wat maken van hun wat zwak geschreven personages) en genoeg chemie hebben.

Wel wordt de film steeds minder. Ik kon Van Houten niet volgen in haar gedachten en handelen, maar ik had ook het idee dat de makers geen idee hadden wat ze nu precies met de film wilden. Ik begon het niet alleen ongeloofwaardig te vinden maar ook mijn interesse vergleed langzaam, ook door van die typische filmische metaforen in zo'n bad. Je krijgt het idee naar een gescripte film te kijken en niet naar een (enigszins) realistische weergave terwijl de film wel zo begon. Al met al wel een voldoende nog. 3,0*.

Na 2 minuten al het gevoel dat ik deze film de afgelopen jaren al 100x eerder had gezien. Erg formulaïsch en zonder eigen gezicht. Nodeloos filmpje over overdreven ideetje geïnspireerd op een krantenknipseltje. Overigens: hoe kan het dat niemand ook maar meegaat in de kritische geluiden over Idris van nieuwkomer Nicoline? En dan dat stagiairetje, hoe bordkarton kun je je rol spelen?

Fijn geacteerd, maar ik geloof de relatie en machtsdynamiek niet echt. De tweede Halina Reijn die middag (Grimm re-edit, ditmaal vóór de camera) beviel toch beter.