The Toybox (2018)

Njah.

Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat een film als deze anno 2018 nog gemaakt wordt. Nagel lijkt inderdaad terug te harken naar de horrorfilmjes mid-00, brute horror met een guur en groezelig karakter, maar lijkt helemaal niks geleerd te hebben van de overdaad aan soortgelijke films die toen is uitgebracht.

Alsof hij het wiel heeft proberen heruitvinden, maar niet getalenteerd genoeg was. Toegegeven, visueel toont de film af en toe wel iets hoopvols, maar ook dat is eigenlijk puur in voornamelijk statische shots. De editing en sound design zijn zo belabberd dat er van sfeer gewoon geen enkele sprake is, wat potentieel sfeervolle horrorshots ten spijt.

Dieptepunt is echter het acteerwerk. Niet zo heel verwonderlijk als je anno 2018 namen als Barton en Richards uit je hoed moet tevoorschijn toveren, maar het is toch wel érg slecht. Hoekige conversaties, vreemde reacties en een compleet gebrek aan inleving. De platgestreken kop van Richards was dan nog wel de moeite, het beste stukje horror van de gehele film.

Mnee, het is eerder lachwekkend dan eng, spannend of goor. Het is een brakke, zielloze kopie van een horrorhype die niet eens lang genoeg vergeten is om weer op te rakelen. Eentje om snel te vergeten, of je moest echt wanhopig zijn om weer eens een filmpje als deze te zien.

1.0*

Dat het allemaal wat gedateerd en platgereden paden lijkt te zijn door overvloed van dit soort films jaren 00 maakt mij niet zoveel uit. Het kan nog altijd leuk zijn, maar het verhaal en de gore laat de wensen over. De film wil dan opvallen door groezelige beelden en een paar leuke horrorshots, maar dit kan de film niet redden. Het grootste minpunt is toch wel de maniak die als een soort geest de cast één voor één het leven wil ontnemen. Ook de oude camper doet wonderbaarlijke dingen. Het acteerwerk stoorde niet echt.
Na het kopen van films VooDoo en Hellions dit weekend had ik deze er ook bij genomen. Een zeer zwak koopimpuls zonder meer. 4/10