Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile (2019)

Na de prima Paradise Lost documentaires en Some kind of Monster, de documentaire over de crissis bij Heavy Metalband Metallica is dit een verrassend sterke film van regisseur Joe Berlinger over seriemoordenaar Ted Bundy.

Laat ik allereerst zeggen dat ik bepaald geen fan ben van Zac Efron maar als acteur zet hij hier zijn tot nog toe beste rol neer. Charmant en charismatisch zet hij de film naar zijn hand alsof het de meest normale zaak van de wereld is. Je gelooft hem als zijnde Ted Bundy en voelt de voortdurende twijfel die zijn echtgenote gespeeld door een prima Lily Collins ook voelt. Ze denkt de grote liefde te hebben gevonden maar voelt voortdurend dat er iets niet in de haak is.

Het bizarre verhaal ontvouwt zich langzaam en zorgvuldig. De kracht van de film zit hem erin dat er bewust voor gekozen is om nergens voor het goedkope effect te gaan. Vaak wordt er theoretisch iets besproken maar nergens lijk je als kijker echt te beseffen hoe enorm de impact van iemand als Bundy was.

Onder de streep vond ik het een hele meeslepende film die ik bij herziening misschien hoger beoordeel. Speciale vermelding verdiend nog John Malkovich als de rechter. Erg sterke en leuke rol.

Goed

Het staat niet op een gezicht af te lezen dat iemand een serial killer is. Het punt dat gemaakt wordt is dat in de samenleving een sadistische verwrongen moordzuchtige geest verborgen zit achter een façade van alledaagsheid en onschuld. En Ted Bundy was hierin een meester. Zelfs toen ik de film keek, betrapte ik mij erop dat ik werkelijk begon te geloven dat hij onschuldig was, terwijl iedereen natuurlijk het tegenovergestelde weet.

Hij wist echter heel goed wat hij gedaan had, de scène op het einde bewijst dat, maar ontkenning is dan een soort overlevingstechniek tegenover de straf die boven zijn hoofd hangt en de publieke opinie. Voor wie aan de juistheid van de feiten twijfelt, er wordt in de eindcredits wat footage materiaal getoond over Bundy die precies is nagespeeld in de film.

Een pertinente psychologische benadering van de serial killer, maar wel kleurloos geregisseerd, met enkel en alleen Efron die een degelijke rol neerpoot; het maakt in ieder geval weinig indruk. Voor de betere "gedocumenteerde" serial killer film moet je vooral bij Zodiac zijn.

Wat begint als een romantisch drama waarin alleenstaande moeder Liz Kendall [Lily Collins] het hof wordt gemaakt door de knappe, innemende Ted Bundy [Zac Efron], krijgt een naargeestige wending wanneer haar geliefde dankzij een anonieme tip wordt opgepakt wegens betrokkenheid bij ontvoering van en (poging tot) moord op een aantal jonge vrouwen. Kendall zelf bewerkte samen met Michael Verwie haar autobiografische boek en maakt duidelijk hoe het mogelijk is dat Bundy, zelfs na zijn veroordeling, talloze vrouwelijke aanbidders had. Efron zet de beste rol uit zijn carrière neer en blijkt de gouden greep te zijn die deze ongebruikelijke benadering van het verhaal tot een succes maakt. De oplettende kijker herkent Metallica-frontman James Hetfield als de vasthoudende politie-agent en John Malkovic levert prima werk af als rechter Edward D. Cowart. De titel verwijst naar zijn omschrijving van Bundy's daden.

Weinig of niets te zien over vele misdaden die Bundy heeft begaan, maar via deze film komt men wel meer te weten over zijn liefdesleven en de rechtszaak. Het eerste uur vond ik de film oppervlakkig, na de tweede helft werd het boeiender, met vooral een goed einde. De beste film (mini reeks) die ik, betreffende Ted Bundy, heb gezien blijft tot hiertoe “The Deliberate Stranger” (1986) met Mark Harmon. Hopelijk kunnen we deze film ook nog eens bekijken op Netflix, want hij is nergens meer te vinden.

Ted Bundy is wellicht de bekendste seriemoordenaar. Tussen 1974 en 1978 verkrachtte en vermoordde hij meer dan 30 vrouwen en eindigde uiteindelijk op de elektrische stoel. Bundy was een merkwaardig en fascinerend fenomeen dat zich charmant en intelligent presenteerde in het openbaar. En met succes. Hoe gruwelijk de moorden ook waren, Bundy slaagde erin om heel ingenieus een beeld van zichzelf te creëren dat hele volksstammen op het verkeerde been zette. De media aten uit zijn hand en jonge vrouwen adoreerden hem.

De film vertelt zijn verhaal vanuit het perspectief van Liz Kendall (de vriendin van Bundy). Over de liefde die zij langzaam ziet afbrokkelen door de enorme hoeveelheid bewijsmateriaal dat onmiskenbaar naar Bundy wijst. Over Bundy’s manipulatieve gedrag en zijn bedrog. Over het verdriet en de woede die bij het besef daarvan bij Liz de kop opsteken. En uiteraard over het fenomeen Bundy met geënsceneerde highlights uit het proces en aandacht voor de politionele zoektocht naar de moordenaar van al die vrouwen. Genoeg invalshoeken om cinematografisch van te genieten, zou je zeggen.

Dat valt tegen. De film intrigeert omdat Bundy intrigeert. De bleke filmische invulling van al deze emotionele, monsterlijke en strafrechterlijke materie is daar in ieder geval niet de oorzaak van. De regisseur heet Joe Berlinger, die zijn sporen in de wereld van de documentaire heeft verdiend. Dat is te zien. Ondanks de sensationele titel is de film eigenlijk maar een hele vlakke weergave van de levensgeschiedenis van Bundy. De film is zelfs een beetje saai. De film heeft geen eigen smoel. Is flets. Zonder enige opvallende inspiratie worden de spannende, aangrijpende en sappige details nogal slaapverwekkend gepresenteerd door acteurs als Zac Efron, Lily Collins en John Malkovich.

Extremely Wicked is een onnodige film. Als je artikeltjes leest op het internet en youtube-filmpjes bekijkt heb je ook geen cinematische ervaring en ben je niet slechter af.

Anders dan de synopsis suggereert gaat deze film over de beruchte Amerikaanse seriemoordenaar Ted Bundy nauwelijks over de gruwelijke moorden, die hij heeft gepleegd, maar veeleer over zijn relatie met twee vrouwen, die een belangrijke rol in zijn leven hebben gespeeld. Regisseur Berlinger benadrukt op die manier in deze docudrama-achtige film de menselijke kant van een geslepen monster.

Dit is op zich een goede film. MAAR....

Afgezet tegen alle documentaires die rond het gebeuren 'Ted Bundy' gemaakt zijn, is deze film "licht" te noemen. Het drama schetst een goede algemene indruk van het hele complex van gebeurtenissen rond Ted Bundy, en van de betrokken personen. Ik lees hier op Moviemeter teleurstelling dat Ted's moordzuchtige kant niet wordt belicht. Maar die kant kreeg niemand ooit te zien! Die kant ontkende hij ook in zichzelf. Het zou volkomen fictief zijn om die kant nu te gaan uitbeelden. Ook het detectieve-werk zit niet in deze schets: daarvoor zijn er de documentaires. Deze film toont het maatschappelijke gebeuren in de tijd, toont hoe levens van mensen in het gebeuren betrokken werden, en toont het toneelspel en de glamourrol van Bundy.

Helaas zijn gebeurtenissen en personen wel versimpeld, aangepast, in elkaar geschoven, zoals ook wel moet, om er een kijkbare dramafilm van te maken. Ik vind dit geen biografische film. Als dramafilm vind ik hem hij prima. "gebaseerd en geïnspireerd op ware gebeurtenissen". Als je nog niets weet van alles rond Ted Bundy, als je ermee wilt kennismaken, op onderhoudende wijze, dan is deze film zeker aan te raden!

Het is daarnaast óók mogelijk om de betrokken mensen in eigen persoon, zelf te zien getuigen van deze gebeurtenissen. Daarvoor raad ik de documentaire-serie Ted Bundy: Falling for a Killer - (2020) aan, die een jaar na deze film is uitgebracht. Die is te bekijken is via Amazone Prime. Die serie is een indrukwekkend document, dat de werkelijke impact op de samenleving en in de levens van mensen intens en uitstekend naar voren brengt.