4 juli. Seth is vader van een tweejarige dochter en kent een verleden als heroïnejunkie. Wanneer zijn zus Katie te weten komt dat hij opnieuw aan de drugs zit zoekt ze wanhopig naar een manier om haar familie te helpen. Uiteindelijk verplicht ze haar broer zich in te schrijven voor een ontwenningskuur. Met zijn drieën rijden ze, over een tijdsspanne van een nacht, door Los Angeles op zoek naar een afkickkliniek.
Gevoelig, rauw en zo nu en dan ook een potje frustrerend. Maar interessante personages, hoewel ze wat diepgang missen ontstaat er toch empathie ofzo. Je leeft mee.
Het is geen Submarino maar als je bijvoorbeeld een date hebt en je wil indruk maken sla je met deze film geen raar figuur.
Best een interessant filmpje die door de korte speelduur nooit langdradig wordt en een beklemmende sfeer weet neer te zetten.
Tijdens het kijken vond ik het vooral erg voor het meisje, die de helse nacht moest meemaken. De broer werkte bij mij met regelmaat op mijn irritatie factor, maar dat was dan ook het personage.
Abbi Jacobson kende ik vooral van Broad City en acteert naturel en sterk.
Laat die ballonnen je niet op het verkeerde been zetten want "6 Balloons" is alles behalve een vrolijke kleine 75 minuten. De film is traag, deprimerend en vooral tragisch. De overwegend aanwezige piano soundtrack maakt het totale plaatje enkel somberder. Personage Seth wekt vooral irritatie op door zijn neurotische en egoistische gedrag. Met zijn zus kan je enkel sympathie en medelijden hebben.
Een verhaal over drugs verslaving en de impact die het heeft op de omgeving dat is samengevat dit sobere drama "6 Balloons"
Ik heb het echt gehad met die Netfix kutfilms waarin het precies onmogelijk is om niet de meest achterlijke beslissing te nemen en daardoor de film in een mongolische bocht te wringen.
Goedbedoeld maar ik heb het ondertussen een klein beetje gehad met dit soort drugsdrama's. Hier en daar sfeervol camerawerk, Abbi Jacobson en Dave Franco doen het goed, maar ook weer heel erg de standaard Amerikaanse indie-film. Een kleine 2,5*
De focus van de film ligt op de emoties wat drugsgebruik binnen de familie kan veroorzaken. Het was nooit de intentie om er een spannendere film van te maken. Kritisch gezien had het voor mij wat meer dramatischer gemogen, maar desondanks blijft het een aardige wegkijker.