Only You (2018)

Vanaf 15 augustus in de bioscoop (Cinemien)

Hoewel dit romantische drama goed is geregisseerd en Laia Costa een voortreffelijke rol neerzet, is het relaas van twee ietwat egocentrische geliefden die uit alle macht proberen een kind te krijgen een veel te lange zit. Toegegeven, ik ben een scepticus op het gebied van liefde en Jake en [Josh O'Connor] en Elena [Laia Costa] bevestigen al mijn ideeën over onzin van een moderne relatie, maar het verhaal heeft hoe dan ook amper genoeg inhoud voor een film van 90 minuten, laat staan van bijna twee uur!

Mensen met een kinderwens zijn mij een raadsel: het leven is lijden dus waarom zou je moedwillig nog meer lijden in de wereld brengen en nota bene daar je eigen kind voor opofferen? Dus vooraf moet ik toegeven dat ik moeite had om mee te leven met de mensen in deze film voor wie het leven geen zin heeft als er geen nageslacht kan worden verwekt…

De film begint echter alleraardigst: we zien een schattige vrouw en waarschijnlijk vinden vrouwen de man die in haar leven opduikt net zo schattig en samen worden ze heel schattig verliefd op elkaar. De film oogt zo een romantische film te zijn die alles op de kop zet: er is niet een lange strijd die eindigt in romantisch geluk met een oude man en jonge vrouw maar de film begint meteen met het romantische geluk met een oude vrouw en jonge man. Maar dan blijkt dat de strijd nog moet komen: om een of andere reden willen ze meteen perse een kind maar dat lukt niet. Veel seks, een IVF-behandeling hier, nog meer seks, een IVF-behandeling daar en als kijker vraag je je af waar deze film in godsnaam heen gaat: gaan we echt twee uur naar IVF-behandelingen kijken (de seks wordt gaandeweg steeds minder dan wel verplichte nummertjes)? De film wordt zo hoe dan ook behoorlijk eentonig, zelfs als de film ermee zou eindigen dat de 100ste poging eindelijk slaagt. De vrouw wordt steeds depressiever en de man doet zijn best om haar op te vrolijken en de moed er in te houden maar slaagt er niet in zodat ze dan maar uit elkaar gaan. Als kijker vraag je je af waarom ze geen kind adopteren als een leven zonder kind geen zin heeft. En hoe gaat de film toch eindigen? Gaat ze misschien na de breuk met de eerste man die ze tegenkomt naar bed waarvan ze wel zwanger wordt zodat niet zij maar hij het probleem was? Maar er komt geen twist die het eentonige verhaal doorbreekt: er komt slechts de levensles dat als je van elkaar houdt je toch een manier moet vinden om met elkaar door te gaan, ook als de vrouw te oud is om nog een kind te krijgen. Misschien toch maar een kind adopteren?

Only You

Sterk. Only You gaat over een stel dat moeite heeft met het krijgen van kinderen, en het hele traject van Ivf-behandelingen ingaat om zwanger te geraken. Only You gaat zeker over dit traject, maar meer nog is de film een oprecht relatiedrama over een stel dat verliefd wordt, al snel besluit om aan kinderen te beginnen (zij is al wat ouder), maar door de frustraties en teleurstellingen steeds meer van elkaar vervreemd raken.

O’Connor en Laia Costa zijn ijzersterk en de frustratie en het verdriet, maar ook de liefde en de verbondenheid, straalt van het duo af. In 25 minuten moet hun relatie worden opgebouwd, en de acteurs zorgen ervoor dat je geloofd in de liefde tussen Elena en Jake. Zelfs als Costa lacht heeft ze een bepaalde droefenis over zich, wat wel past bij haar rol. Dit soort films kunnen op veel verschillende manieren eindigen en even vreesde ik dat de regisseur voor een zeer slap en ordinair einde zou kiezen (Elena en Jake gaan uit elkaar, Elena ontmoet een nieuwe man, raakt toch zwanger), maar gelukkig wordt er, na een fantastische scene tussen Jake en zijn vader, voor een sentimenteel maar wel bevredigend einde gekozen. Een einde waarin Costa een weergaloos staaltje acteren laat zien. Let op Elena’s gezicht wanneer ze naar Jake toeloopt. Het verandert van twijfel, een lach tot aan pure blijdschap. Waanzinnig knap geacteerd door Costa.

Vrij vervelende film, waarin ik de romance uiteindelijk niet zo heel erg interessant vond uitgewerkt, vooral in het begin moeten we maar aannemen dat ze verliefd worden op elkaar en een klik hebben. De rest gaat dan eigenlijk al snel vooral over zwanger worden. Ik denk dat het best realistisch en invoelbaar uitgewerkt is als je ook met dat onderwerp te maken hebt, en daardoor niet echt een slechte film, maar wel stevig aan de lange kant en behoorlijk repetitief.

Op een of andere manier kom ik Laia Costa ook altijd tegen in dit soort films en dat terwijl ik haar nogal een vervelende actrice vind. Misschien omdat ze een beetje op Nicolette Kluijver lijkt, misschien omdat ze altijd vrij onuitstaanbare vrouwen speelt, hoewel dat in deze film nog wel meevalt. Slecht is ze verder niet per se.

Nogal forgettable allemaal. Het is dat deze film nog iets origineler is door het zwanger wordt-thema, maar voor de rest heb ik dit allemaal al veel vaker gezien.

2,25*

Het deed mij niet heel veel. Het beeld en acteerwerk vind ik goed, en ik kan mij best voorstellen dat je zo graag een kind wilt dat het een obsessie wordt en de tegenslagen moeilijk te verdragen zijn. Echter vind ik het geen zeer beklijvend en bijzonder boeiend verhaal. Het is oké, maar niet meer dan dat, wat mij betreft. 3*

Dit is echt hoogstaande filosofie.

Only You is een mooi uitgewerkt stukje drama. Het onderwerp is op zich natuurlijk vrij delicaat maar juist dan zo moeilijk om het geloofwaardig te maken. Het verhaal is hier gewoon prima uitgewerkt met ontzettend goed acteerwerk als basis. Ik vond het een zeer mooie film.

Helemaal niet meeslepend, ik viel bijna in slaap.

"Geen kinderen hebben is niet het ergste wat je kan overkomen..." maar voor Jake en Elena geldt dat niet en er volgt een breuk.

Maar de tijd heelt wonden en als de liefde sterk genoeg is, kan de toekomst je nog toelachen.

Geen weeergaloze liefdesrelatie film maar toch van degelijke makelij en die vooral gedragen wordt door beide hoofdrolvertolkers die volop hun veelzijdigheid in het acteren bewijzen. Josh O'Connor, die ik onlangs zag als de ongelukkige zoon in "Hope Gap" - O'Connor lijkt mij momenteel in - doet dat zeker maar wat dan gezegd van de verbluffend gevoelige act van Laia Costa.

Aanvaardbaar verhaal. In een film over liefde primeren gevoelens en die zijn persoonlijk. Logika of onlogika komen hierbij niet aan te pas.

Ondanks de lange speelduur en het vrij rechtlijnige verhaal slaagt de film er toch in om niet saai en vervelend te worden. Best knap werk van regisseur en cast dus.

Aardig om een wat minder bekende locatie als Glasgow te kiezen, en Costa is weer leuk als Spaanse immigrante.