Joe Dirt (2001)

haha ik heb me goed vermaakt met deze film. Eigenlijk istie te slecht voor woorden, maar zo flauw dat ik er wel om kon lachen. 3*

De banale grappen met de hond die tegen iedereen aanrijdt of ala American Pie vast komt te zitten met zijn ballen zijn zowaar de enige leuke grappen in een film waarbij de avonturen van Joe Dirt inspiratieloos qua opmaak zijn en vreselijke kut muziek bevatten. Typisch tv werk van een half uur, 90 minuten was ruim 60 minuten te veel.

Daarbij kon het typische romantische verhaal mij ook geen ene donder schelen. Ging het verhaal gewoon van ramp naar ramp in Joe `s leven dan zou het nog te doen zijn, maar al die pogingen om Joe tot een sympathieke gozer te maken werkten averechts. Mensen met dubbellevens en Christopher Walken waren het ook duidelijk niet.

Nadat men de staat New - Mexico inreed ging er een lichtje branden. Schijnbaar niet bij de makers. De grap met dat projectiel, waarvan men niet wist dat het een atoombom was en het toch even op wilde blazen was echt te erg. Niet saai, maar voorspelbaar en slecht. 1,5*

Deze film is natuurlijk slecht van alle kanten. Maar toch kon ik er af en toe wel om lachen. Leuk voor een filmavond met een paar melige vrienden maar meer ook niet.

Ik zocht hem al lang; maar dan heb ik gisteravond en vannochtend dan toch Joe Dirt kunnen bekijken (de ene helft gisteravond gekeken en de andere vannochtend).

Ik vond het eerste gedeelte van de film erg zwak. Bijna niet grappig, alleen maar overdreven domme grappen die niet aanslagen. Ook ergerde ik me een beetje aan Spade. Normaal heb ik niet zoveel problemen met hem. De tweede helft is gelukkig wél een stukje beter. Eindelijk lijkt de film een beetje op gang te komen. Uiteraard zijn de situaties allemaal erg dom. Maar dat hoorde er dan ook gewoon bij. Voorspelbaar, dat wel (opna dan of hij zijn ouder zou gaan vinden). Ook vond ik Spade wat aangenamer dan in de eerste helft. Christopher Walken's rol was een pluspunt.

Al met al is het een aardige comedy die toch wat nadelen aan zich laat plakken (bijv. bijna niet, of in ieder geval niet veel gelachen) maar dat maakt het nog geen slechte film. Aardige productie uit de Sandler-studio's maar ook niet meer dan dat. Ook vond ik toch wel David Spade wat leuker in bijv. Grown Ups, The Benchwarmers of Dickie Roberts. Over het algemeen dan toch nog een redelijke film, die in eerste instantie een beetje de mist in leek te gaan.

2,5*

Matig.

Spade kan geen film zelf dragen, zoveel is duidelijk. Geen idee hoe het komt, maar het valt vaak nogal stil tussen de grapjes door. Andere Happy Madison films zijn vaak ook een stuk geanimeerder, terwijl de hoeveelheid grappen niet noodzakelijk hoger ligt.

Zoals steeds is het verder wel vlot en aardig te behappen vermaak. Los van de dooie momenten komt Spade af en toe wel goed uit de hoek. Een paar aardige bijrolletjes maken links en rechts ook wat goed, net zoals een aantal geslaagde grappen.

Zeker geen grootse of memorabele film. Wel lekker kort en met een aardig tempo, zodat het niet echt saai kan worden. Goed materiaal voor de hardcore Happy Madison fans dus, een matig wegkijkertje voor de rest van de wereld vermoed ik.

2.0*

Redelijke comedy...met de gebruikelijke poep en plas grappen(ik hou er wel van)...maar helaas niet grappig genoeg.

Spade vind ik niet echt goed passen in deze film en had ik liever iemand anders voor in de plaats gezien....acteerwerk is wel oke maar vooral het grappige gedeelte vind ik niet overkomen bij hem.

Verder ziet de film er wel netjes uit......net geen voldoende.

Er zitten wel een paar leuke scènes in de film, maar er zitten ook talloze scènes in met het motto “hoe ordinair wil je het hebben”. Niet mijn ding.

Flauwe maar effectieve komedie. Vooral de lompe vertelstijl valt op en dat gaat uiteraard gecombineerd met een aantal domme maar geslaagde grapjes. Films als Joe Dirt werken vooral op een melige avond, zelfs nog beter met een lekker wijntje of biertje. Eigenlijk ook een beetje flauw van me om de film op die manier te bestempelen, maar ik kan best begrijpen dat je voor dit soort films in de mood moet zijn om het leuk te vinden. Spade doet het verder ook meer dan degelijk en bijrollen zoals die van Walken kan ik alleen maar aanmoedigen. Na enige tijd vergeet de film alleen een richting op te gaan en gaat het zichzelf voorbij. Daarnaast is het ook zo dat als een grap niet aanslaat, het te lang door blijft gaan tot op het irritante af. Joe Dirt is daarom ook alles behalve een geslaagde komedie, maar stiekem wel lollig. Ik heb er genoeg plezier mee gehad om het met een voldoende te beoordelen.