Churchill, un Géant dans le Siècle (2013)

We shall fight in the fields and in the streets. We shall fight on the hills. We shall never surrender

Gevolgd door die heerlijke gitaarrif en de Metal liefhebber weet dat Aces High van Iron Maiden van start is gegaan. Ik denk dat dat zo'n 15 jaar geleden mijn eerste kennismaking met Winston Churchill en ik was al langer van plan om me eens verder te verdiepen in één van de meest iconische Britten aller tijden. Het plan was oorspronkelijk om dat via Darkest Hour (de nieuwe biopic met Gary Oldman) te doen, maar toen kwam Canvas met deze tweedelige documentaire op de proppen.

Of het nu effectief nodig was om dit in twee delen uit te zenden? Ik betwijfel het, maar liever dit dan dat ze een hele boel knippen om uit te komen bij een speelduur van ongeveer 60 minuten zoals het geval was bij onder andere David Bowie: Five Years. Soit, naar mijn gevoel worden documentaires vaak gedomineerd door floating heads die iets interessants (of vaak helemaal niet) hebben te vertellen over het onderwerp van de documentaire. Churchill, un Géant dans le Siècle doet dat niet aangezien er hier enkel met foto's en beeldmateriaal uit het archief wordt gewerkt. Daardoor krijg je het gevoel dat je in het eerste deel van de documentaire vooral naar een fotocollage zit te kijken omdat er van een jonge Churchill blijkbaar zeer weinig bewegende beelden bestaan. Er wordt een poging gedaan om het allemaal wat dynamischer te brengen en de voice-over (die van de uitzending op Canvas was Nederlandstalig en niet dus die van Vincent Lindon) moet de stilte doorbreken.

Klinkt saai, maar vreemd genoeg is dat eigenlijk het interessantste stuk uit de documentaire. In het tweede deel komt uiteraard veel meer de focus te liggen op de Tweede Wereldoorlog en dan blijkt dat 45 minuten toch bijzonder weinig tijd is om zo'n grote geschiedenis uit de doeken te doen. Veel is natuurlijk algemene kennis, maar zeker de driehoeksrelatie Churchill/Stalin/Roosevelt komt niet zo goed uit de verf. Het laatste deel is natuurlijk gewijd aan het verder aftakelen van de oude Bulldog. Interessant in ieder geval om te zien wat voor evolutie Churchill doormaakte en hoe hij verder aftakelde toen de oorlog ten einde was. Hij haalde weliswaar de gezegende leeftijd van 90 jaar maar op het einde was hij toch echt maar een schim van zichzelf. Frappant ook dat hij op exact de dag is gestorven dat hij altijd had voorspeld, al lijkt me de familie daar misschien ook wel een handje te hebben toegestoken aangezien Churchill toen al een week in coma lag.

Interessant om eens te zien in ieder geval en dit is een documentaire die de nodige elementen aanstipt, maar zo'n omvangrijke carrière als die van Churchill kun je niet in 90 minuten pompen. Benieuwd hoe Darkest Hour dat aanpakt in ieder geval, maar het gebruik van veel archiefmateriaal is hier toch wel een groot pluspunt. Ben nooit zo'n fan van persoon X vertelt iets dat maar voor waarheid moet aangenomen worden.

Kleine 3.5*