Game Night (2018)

"It’s a murder mystery party."

Jason Bateman valt altijd tegen in dergelijke films.

Enfin, het uitgangspunt doet mij erg veel denken aan 'The Game' van David Fincher. Alleen wordt er ditmaal iemand echt ontvoerd, terwijl de spelgenoten denken dat het onderdeel uitmaakt van een spel. De grenzen tussen de realiteit en het spel vervagen al gauw en er ontstaat een gestoorde klopjacht.

De vlotte pacing laat je als kijker het vergezochte plot snel vergeten, gezien er meerdere wendingen zijn die kant noch wal raken. Daarbij doet de cast het naar behoren, hoewel niemand een grootse indruk kan achterlaten. Het zegt misschien genoeg dat Jesse Plemons in zijn kleine rol als eigenaardige agent het best overkomt. Des te jammer dat hij zo weinig tijd krijgt om te schitteren.

Het is te merken dat men geen keus kan maken of 'Game Night' een comedy of actie moet zijn; meermaals hinkelt de film tussen beide genres. Weliswaar zitten er een aantal aardige momenten in het geheel, maar er zijn geen scènes die eruit springen. Daarvoor wordt er iets te veel op safe gespeeld en moeten er zo nodig oninteressante plotpunten in verwerkt worden.

Al met al een redelijk onderhoudende film, maar wel één die je snel weer vergeten bent. Blijf trouwens wel zitten bij de eindcredits voor nog meer hilariteit van Plemons.

Kleine 2,5 sterren.

De vaste Game Night van drie stelletjes krijgt een bijzondere draai wanneer Max [Jason Bateman] bezoek krijgt van zijn broer Brooks [Kyle Chandler] die hem door de jaren heen altijd de loef heeft afgestoken. Brooks nodigt iedereen in zijn huis voor een Game Night om nooit te vergeten: een mysterie waarbij één van de deelnemers wordt ontvoerd en de anderen aan de hand van aanwijzingen moeten proberen het slachtoffer te vinden. Maar natuurlijk krijgt de avond een onverwachte wending wanneer een paar echte gangsters Brooks ontvoeren. Aan de drie koppels de taak om hem te vinden, maar wanneer realiseren ze zich dat het spel geen spel blijkt te zijn?

Hoewel Bateman en Rachel McAdams [als zijn echtgenote] op papier de sterren zijn, vallen juist hun vertolkingen in het water door overacteren en teveel flauwe grappen. Het simpele plot wordt tegen het einde nog onnodig complex en de 'verrassende wendingen' maken het er niet beter op. Lamorne Morris en Kylie Bunbury scoren wel als jeugdliefdes die ruziën over het feit dat één van hen ooit naar bed zou zijn geweest met een 'beroemdheid'. Maar de beste momenten komen van Billy Magnusson (voorheen Casey Hughes in As The World Turn) als de stuntelende Ryan en Jesse Plemons als de zonderlinge buurman/politie-agent die snakt naar menselijk gezelschap. Deze komedie moet het hebben van een paar goede grappen en dat is te weinig om deze film tot aanrader te bombarderen.

Eentje uit de categorie: die zullen we heel snel vergeten.

Een tamme komedie die redelijk voorspelbaar verloopt. Met dat suffige hoofd van Bateman, de psycho buurman, de moeizame familierelatie, onderlinge ruzietjes en drukke achtervolgingen wordt de film eigenlijk best een lange zit zonder dat het écht grappig wordt.

De paar aardig gevonden grapjes hebben de film niet kunnen redden.

Film is erg vermakelijk en ook wel erg flauw. Heb me de hele tijd suf gelachen in de bioscoop. Aan het verhaal ontbreken wel een aantal dingen, maar deze film moet je ook niet serieus nemen. Ook niet denderend geacteerd.

Erg vermakelijke film.

Verwacht geen ingenieuze mysteriethriller à la 'the Game' of een komedie waar de ene na de andere grap je om het hoofd slingert. Dit is gewoon een leuke, degelijke komedie met een vleugje mysterie en actie.
Pluspunten van deze film zijn Rachel McAdams en Jason Bateman, die samen ook de leukste scène van de hele film hebben, namelijk wanneer het personage van McAdams een kogel moet verwijderen uit de arm van Bateman. Hilarische scène. Sowieso kent de film nog wel een paar erg leuke scènes.

Minpunten zijn er zeker. Zo zijn lang niet alle grappen geslaagd en sommige karakters net wat te overdreven. Sowieso is het een film die uitblinkt in het overdrijven van diverse zaken.
Wat een halfje extra oplevert is de scène in een huis met een langdurig shot die er fenomenaal uitziet. Ik vond het camerawerk sowieso al erg goed, zeker voor een komedie.
Heb me hier prima mee vermaakt, ruim voldoende.

Matige film waarin een competitief echtpaar regelmatig een spelletjesavond met vrienden organiseert. Een prima opzet voor een komedie, maar aangezien de personages al te vroeg weten hoe de vork in de steel zit, is de grap er ook al te snel vanaf. De vele plotwendingen hierna zijn ook voorspelbaar. Wel redelijk vermakelijk en de vele filmverwijzingen zijn wel leuk.

Blijft me bevreemden dat films waar ik soms zo ontzettend van geniet hier zo laag beoordeeld worden.

De film is namelijk grappig, erg grappig. Dan lees ik hierboven dat mensen vinden dat de makers niet kunnen kiezen tussen komedie of wat anders? Nou, zet die bril dan maar af. Het is toch overduidelijk komedie.

Bateman en McAdams zijn een leuk stel, met veel onderlinge chemie (had het competitieve mss nog iefs meer terug willen zien in het begin). Ook de andere twee koppeltjes zijn erg grappig. Het stelletje met de celebs issues kent een leuke climax en het andere koppeltje met de dommerik en de slimme Ierse werken ook erg fijn samen.

De situaties zorgen altijd voor af en toe flink lachen, dat was ook te merken aan de bioscoopzaal. Iedereen ging regelmatig stuk.

Hoogtepunt van deze film is Jesse Plemons als de ontzettend creepy buurman Gary. Erg hilarisch en haast Oscar waardig! Ook wederom oneens met een commentaar hierboven dat hij er dan te weinig in zit. Er bestaat nog zoiets als doseren. Zijn rol heeft nut en is er precies op de momenten wanneer hij er moet zijn.

Natuurlijk weinig verassende momenten qua plot, but who cares?

Gewoon prima, simpel en bovenal grappig vermaak met situaties die erg over de top zijn en leuke personages bevat, waarbij de gehele cast gewoon nuttig aanvoelt.

3,5*

Let the games begin!

Komedie blijft voor mij altijd het genre waar ik mij het minst vaak aan waag omdat ze vaker wel dan niet tegenvallen. Maar zo nu en dan komt er een trailer voorbij die mijn aandacht meteen wekt, wat ook het geval was bij Game Night.

Het grootste plus en gelijk grootste minpunt is de aandacht die aan de plot besteed is, deze is toch wel bovengemiddeld voor een komedie. Het is dan toch wel heel jammer dat de meeste grappen eromheen niet werken (80% van de leuke grappen zit al in de trailer) en zijn sowieso te minimaal aanwezig. de film was op zijn leukst toen iedereen nog dacht dat het om een spel ging, maar deze situatie was ook maar van korte duur.

Ik verbaas mij eigenlijk ook wel over de tamelijk hoge score op IMDB want naast het aardige plot die een aantal leuke twists kent, vond ik het allemaal niet heel bijzonder, inclusief de rol van Jesse Plemons als excentrieke vogel dus. En Michael C. Hall als badguy..really guys? Game Night is leuk voor een verloren zondag, maar een bioscoopbezoekje is deze niet waard.

3,0*

Best grappige film die wel wat vlotter gemonteerd had mogen worden. Het stramien van "The Game" (1997 David Fincher) met een komische noot.

Wederom niks van trailers gezien hiervan, ik kon niet eens normaal uitleggen waar de film over ging vantevoren. Jason Bateman was de reden van m'n interesse, gewoon altijd een grappige guy. Ook bijna alle andere acteurs doen het hartstikke leuk, al vallen af en toe erg inde herhaling. Daarbij houdt de regisseur het ook interessant met allerlei camera en regietrucjes. Hersenloos vermaak.

Ow en dat piepkleine rolletje van Michael C. Hall (Dexter) herinnert me eraan dat ik hem vaker in films wil zien verdomme.

Minder standaard dan dat je in eerste instantie zou denken, genoeg geslaagde grappen en een degelijk acteer niveau. Het verhaal is op een creatieve manier uitgewerkt en doet wat de humor betreft erg aan The Hangover denken.

Gewoon, leuk vermaak! Maar zeker ook niet minder dan dat, fijne afleiding!

3,5*

Grappige film die mij wat deed denken aan een komische versie van Fincher's The Game. De hoeveelheid grappen in deze Game Night is enorm, uiteraard niet allemaal geslaagd maar het wordt nergens frustrerend omdat er veel grappen wel degelijk goed werken. Het is geen film waarmee je normaal echt strijk zal gaan maar wie humor heeft zal vele malen hartelijk kunnen lachen. Bateman speelt een beetje altijd zichzelf maar dat ligt ook volledig aan zijn gezicht en zijn stem. Je kan hem zo uit een miljoen andere acteurs halen gewoon door zijn stem alleen. McAdams zegt mij eigenlijk heel weinig als actrice. Films als The Notebook en Mean Girls, State of Play, etc heb ik (nog) niet gezien.

De held van de film is Jesse Plemons met een heerlijke rol. Die rol past hem verschrikkelijk goed, hij moest nog maar in beeld komen of ik begon al te lachen. Verder kent de film een aantal bekende deuntjes wat ik wel kon smaken in een film als deze. Ook het camerawerk is vlot en getuigt van veel kunde achter de schermen. Het is dus zeker niet zomaar een lullige parodie met 0 euro budget. Leuke filmreferenties ook, kan ik altijd wel smaken eigenlijk. De plottwists zijn heerlijk. Zeker de twist die geen twist blijkt te zijn lol. Goed gevonden. Aanrader voor als je wilt ontspannen met het verstand op een laag pitje.

Deze film is een typisch voorbeeld van waarom ik trailers zoveel mogelijk vermijd. Heb je de trailer gezien, dan heb je de film gezien... of toch niet? De trailer is top in elkaar gezet. De film? Is totaal het tegenovergestelde. Het script is leuk bedacht en heeft potentie, echter de uitwerking is zo bedroevend slecht, geforceerd, ongeloofwaardig en onovertuigend, dat ik naarmate ik er langer over nadenk zelfs dit schrijven een tijdverspilling begin te vinden.

Soort komische variant op The Game. Opgezet als een ouderwetse screwball comedy: een hoop mensen rondom het getrouwde tweetal lopen quasi gezellig druk te doen, ondertussen een misdaadmysterie trachtend op te lossen. Echt grappig wordt deze wat chaotische vertelling eigenlijk nooit, maar ik heb me ook weer niet verveeld, er zitten een hoop glimlachmomenten in. Bateman is ok, McAdams zelfs meer dan ok en er is een hilarische bijrol voor Jesse Plemons(uit de serie Fargo 2) en zijn hondje. Niet aan beginnen met te hoge verwachtingen en je hebt een leuke zit.

Aardige thriller komedie. Het verhaal is best aardig maar bij andere varianten hebben we dit al eens eerder gezien. De film begint best goed met een aantal geslaagde grappen. Maar wanneer het moordmysterie begint zakt de film redelijk in en wordt het enigszins op de been gehouden door de grappen. De film moet het echt van de komedie hebben en zeker niet van de thriller elementen. De twist op het einde is helaas niet zo vernuftig als gehoopt. Het acteerwerk is verder ok. De acteurs zijn goed op elkaar ingespeeld. 3.0/3.5

McAdams is een supermooie en leuke actrice, maar ik vond haar hier vreselijk misplaatst. Niet goed. Haar 'Pulp Fiction'-scene is nog stommer dan het loopje van Raheem Sterling. Dat kan gewoon niet. Dat ik alleen heb moeten lachen om het ''glass tables are acting weird tonight'' moment zegt genoeg. Aardige opzet, maar verder vooral een zeer flauwe uitwerking. De regisseurs halen hier bijna het minste uit wat mij betreft.

Best fijn.

Het is apart dat de film zelf niet verwijst naar The Game, want de film is zeker niet vies van een filmverwijzing. En de link is toch wel erg duidelijk. Je kan er niet echt naastkijken, zie ook dat Fincher's film al een paar keer in de comments voorbijkwam.

Naast The Game zit er ook zeker wat Wild Things is, vooral dan het einde waar de twists deel van de humor worden. Het gaat in Game Night dan ook niet echt hoe het in elkaar zit, wel om de humor. Met de klassieke twists wordt dan ook een beetje de draak gestoken.

Humor zelf vond ik zeker geslaagd. Wel een beetje verschillend van toon, wat het soms tot een wat gekke mix maakt. Bateman en McAdams doet het goed samen, maar het is compleet wat anders dan bijv. Plemons' personage. Hij is wat mij betreft wel het hoogtepunt, misschien wel net omdat z'n rol relatief klein is. Het is een echt dik aangezet typetje, teveel van hem zou de humor eerder gaan tegenwerken.

De film is ook best direct voor een comedy. Die jet engine grap is er toch eentje die ik niet zo aankomen, de kogelwond was ook best geinig. Zo zit er best wel wat afwisseling, enige constante vond ik dat de meeste humor ook wel gewoon werkte.

Lekker fris filmpje, redelijk zelfbewust, verder een redelijk breed gamma aan comedy. Daarmee zeker niet zo typisch als sommigen hier doen uitschijnen.

3.5*

Deze film afgelopen zondag bekeken, en nog geen tijd gevonden om er een mening over te typen, voornamelijk door het feit dat ik gisteren jarig was en ik erg druk met mijn werk was, kameraden die even langs kwamen en noem zo maar op. En dan nu even de tijd gevonden een klein stukje uit te tikken voor deze film.

De film was leuk, op komische vlak was hij prima te volgen en qua verhaal vond ik het ook wel geinig. De acteerprestaties waren prima van Jason Bateman en de knappe Rachel McAdams. De rest van de cast mocht er overigens ook wel wezen en het was allemaal leuk gedaan.

In mijn ogen was het weer eens een verfrissing in het concept. We volgen een vriendengroep die traditiegetrouw s’ avonds met elkaar bordspellen aan het spelen zijn. Op een dag komt de broer van Jason terug en nodigt de mensen uit om ook eens langs te komen. Echter gaat het totaal mis wanneer de broer een leuk idee verzint om een soort hide and seek te spelen terwijl er daadwerkelijke kidnappers aan komen. Jason zet met Rachel samen het onderzoek en de rest van de vrienden gaan ook zoeken maar, ze denken natuurlijk allemaal dat het één en al een grap is. Ze komen er achter dat het toch geen grapje blijkt te zijn en zetten alles op alles om te overleven en vooral te winnen en Jason’s broer levend uit de troep te krijgen.

Ja deze Komedie / Mystery heeft me prima vermaakt, met een tijd van 100 minuten duurt hij totaal niet lang en is de film snel en makkelijk uit te zitten.

3.5*

“That's a strong glass table.”

Leuk. Niet alle grappen werken en het sentimentele einde kun je uittekenen, maar zo’n spelletjesavond levert genoeg vermakelijke onzin op. Bateman en de andere acteurs hebben in veel komedies gespeeld en zijn ook weer goed op dreef, maar het zijn McAdams en zeker Plemons die voor de leukste momenten zorgen. Een running gag rond Denzel Washington is ook zeer geslaagd. Het tempo ligt hoog en het verhaal heeft op het laatst zelfs nog een aantal verassende wendingen. Prima vermaak.

Echt grappige comedy's zijn dun gezaaid. Voor elke geestige, inventieve, invoelbare komedie is er een veelvoud aan minder dan half gelukte, bloedeloze, deprimerend onleuke films die feitelijk neerkomen op 1 uur en 28 minuten onnodige toevoeging aan een aardige trailer.

Skip deze overbodige overpeinzing als je snel een ordeel over de film wil lezen:
Daarnaast is comedy, even een verder niet beargumenteerde intuïtief à propos, allicht meer dan andere genres gevoelig voor individuele smaak. En dan bedoel ik niet het type smaak dat bijvoorbeeld de hardcore gore fans onderscheidt van de gemiddelde filmkijker die It zo'n beetje beschouwt als de grens van wat nog verteerbaar is op horrorgebied, maar een veel algemener verschil - normalere verdeeld om het zo maar eens te zeggen - in opvatting van wat geestig is of juist niet. Dat idee, dat de waardering voor specifieke komedies veel individueler bepaald is dan menig ander genre, voorkwam bijvoorbeeld ook dat ik in de alinea hierboven voorbeelden noemde van wat ik als geslaagde of mislukte comedy's beschouw. Over de Hangover bestaat, vermoed ik, een tamelijk brede consensus (over de eerste althans, maar ook daar zal de die hard fan van Britse romcoms of degene die Amerikaanse humor op grond van banaliteit, of gebrek aan finesse bij voorbaat onverteerbaar vindt, een andere mening over nahouden), maar ook zo'n breed gewaardeerde comedy verdeelt. Laat staan films als Zoolander die ik intelligent en geestig vind, maar waarvan ik het idee heb dat ik daarmee tot een minderheid behoor. Misschien vergis ik me en geldt dit grosso modo voor elk type film, maar als gezegd vermoed ik van niet en de wijze waarop de recensies hier uiteenlopen, maakt het in ieder geval moeilijk om op voorhand te bepalen of de film die je wil gaan zien, die - feitelijk erg beperkte - geld en tijdsinvestering waard is.

En lees hier verder:
Ik was bang dat dit een variant van de tweede soort zou zijn - uitgekauwd, twee dobberende grapjes in een zee van saaie flauwiteiten - maar het bleek meer dan mee te vallen. Het begon nog wat stroef - ik vond het lastig om in zo'n korte tijd te accepteren dat de hoofdpersonen (veertigers naar het zich liet aanzien) nog zo'n infantiele verhouding tot spelletjes hebben - maar er waren al snel een paar scenes die aardig genoeg waren om mijn interesse genoeg te prikkelen om m'n disbelief te suspenderen.
Een daarvan was de eerste ontmoeting met de buurman, agent en verlaten door vrouw: het totale ongemak in de interactie met hem, die vlakke, licht paranoïde vragen die beangstigende ingehouden woede suggereren, de manier waarop hij met thrillerachtige intensiteit in beeld wordt gebracht, de zinderende hitte, het onheilspellend geïsoleerde geluid van tuinsproeiers, vond ik kostelijk.
Vanaf dan komt de film op stoom en wat mij betreft heeft hij genoeg momentum om tot het eind vermakelijk te zijn. Er zijn genoeg tamelijk hilarische scenes: ontvoering van broer met de gasten keuvelend en snackend op de bank, wond steriliseren met Chardonay, de manier waarop Bateman nonchalant het pistool vasthoudt wanneer ze de echte bad guys knevelen, enz.
De zelfbewuste, meta-grapjes vond ik ook aardig - de manier waarop bijvoorbeeld de meermaals aan Finchers Fight Club gerefereerd wordt, terwijl de film zelf een losbollige variant op The Game is (eveneens van Fincher). Daarnaast is de cinematografie bij vlagen verrassend; er is een fantastisch shot richting het eind van de film waarin de camera ingenieus meezwenkt met de achternagezeten personages - wellicht ook een referentie aan een Fincher film, Panic Room, die begint met zo'n ononderbroken shot. Kortom, genoeg dat de moeite waard is.
Eerlijk is eerlijk: ik had wel wat tijdens een voorafgaande barbecue genuttigde alcoholische versnaperingen achter de kiezen. Wellicht werkte dat ook mee ... Maar alcohol maakt toch vooral je eigen grappen (en je dansmoves) beter en wat, buiten je leeftijd, een falende lever of een strijd met je dipsomane inner demons, houdt je tegen om zelf ook de film met wat desperadootjes binnen mondbereik te kijken.

Vermakelijke komedie, vooral leuk door het aanstekelijke akteerwerk. De cast heeft er duidelijk zin in en geeft de film al snel een behoorlijke meerwaarde. Ook wanneer de plot inzakt en de gebeurtenissen steeds meliger worden blijft de boel gelukkig overeind. Leuk vormgegeven ook, met aantrekkelijk production design en inventief camerawerk. De electronische, lekker retro soundtrack past er ook goed bij. Vormt een leuke double bill met David Fincher's The Game.

Leuke film met de altijd prima Jason Bateman. Deze meneer heeft inmiddels een beetje patent op rollen waarbij hij als doorsnee lul belandt in de meest hachelijke situaties. Ster van de show is Jesse Plemons als de creepy agent.

Het verhaal is een leuke bijkomstigheid want het zit leuk in elkaar.

Maar vooral de humor is goed. Niet zozeer de opzichtige dingen - de echte pareltjes liggen wat dieper verborgen. Zoals die vent die te pas en te onpas weer over het vermeende overspel van zijn vrouw begint. En ook neemt de film allerlei clichés letterlijk op de hak. Zoals Max (Jason Bateman) op het einde zegt: "that is some full circle bullshit".

In films heb je in het begin altijd iets wat later terugkomt, zoals iemand die goed kan honkballen en dan op het laatst een badguy knockout slaat met een honkbalknuppel. De cirkel is dan rond. En dat je een personage dat dan letterlijk hoort zeggen is erg geestig.

Tijdens auto-achtervolgingen ging de camera tijdens sommige shots achter de auto hangen en er mee meebewegen, waardoor het sprekend leek op een computerspel als Grand Theft Auto. Nog niet eerder gezien in een film, zag er cool uit.

3,5 sterren, prima vermaak.

Wel leuk om een keer gezien te hebben, ik heb me wel vermaakt. Zaten wel een aantal komische scènes in.

Als komedie is Game night uitermate geslaagd. Een komedie die wel degelijk grappig, degelijk opgebouwd en over nagedacht is. Het kan. Nu niet dat dit een meesterwerk is, maar binnen het genre toch één van de betere dingen die ik de afgelopen jaren zag. De omkadering is ook gewoon leuk met het gezellig kwissen met een aantal vrienden. Wanneer er op de koop toe nog wat filmvragen de revue passeren, dan is het helemaal dolle pret.

Het plot zit ook meer dan degelijk in elkaar en is berust op - hoe kan het ook anders - grote misverstanden. De vrienden komen vervolgens in een dolkomische rollercoaster terecht. De film kent ook een aantal aangename twists en ook de acteurs waren goed op elkaar afgestemd. Vooral McAdams sprong uit het oog, maar de flik (Jesse Plemons) was toch het summum. Geweldig personage, al dan niet een beetje karikaturaal voorgesteld.

De grappige momenten waren af en toe wat absurd, maar ook erg geslaagd zoals het gissen van die ene gast naar het slippertje van zijn vrouw. In de conversaties over de kogelwondscène zie je dat Bateman en McAdams goed in hun rol zitten en ook hun performance in de bar was top. Ongeloofwaardig en voorspelbaar, maar o zo fijn verwerkt in een vlotte film die geen seconde verveelt. Fijne actiescènes ook zoals de wilde autoraces. Kortom: meer dan geslaagd!

The Game, maar dan met kolder. Game Night is een film die vooruit wil gaan: vlug het mysterie creëren, snel van A naar B gaan, en vooral niet té lang stilstaan bij mogelijke intriges. Daardoor overstijgt de aanduiding 'komedie' ruimschoots die van 'mystery'. Het verhaal mag dan zelfs een beetje voorspelbaar zijn, tussendoor valt er ook wat moois te zien (die longshot in de villa met de fight club!). McAdams is charmant en doet het goed met Bateman, terwijl Plemons als weirde flik iets meer schermtijd mocht krijgen. In z'n geheel het perfecte tussendoortje.

Geinige film!

Of hoe een film waarin mensen onschuldige spelletjes spelen ''behalve de gewone haat en nijd die ze koesteren jegens elkaar'' gruwelijk uit de klauwen loopt. Lekker weird gezelschap, eerste deel van de film is inderdaad wel het leukste. Heb mij echt rot gelachen om het fanatieke koppel Bateman/McAdams dat koste wat kost wil winnen en compleet niets doorhad. Die klucht had best nog wat leuker mogen voortduren. Film schakelt op het laatst over naar flink wat actie en dat was ook zeker niet verkeerd. Aangename film! 4*

Deze eens bekeken en vond het wel een vermakelijke film. De cast was goed op dreef en het verhaal was ook wel leuk. De film is niet super grappig, maar toch een aantal keren moeten lachen.

Leuke film.

Vlotte misdaadklucht waarin iedereen het erg naar zijn zin lijkt te hebben. Het verhaal klopt natuurlijk voor geen meter, maar dat is eigen aan dit soort doldwaze komedies. Over geheel genomen best een geinige film.

Geslaagde komedie! Vooral Jesse Plemons vond ik erg grappig.

Erg grappig.

Heeft bij momenten inderdaad wat weg van een klucht, maar gelukkig balanceert het keurig netjes op het randje. Het randje wat ik maar wat graag op zoek. Aantal echt grappige momenten zoals in het café of in het huis van Gary. Ook een paar grappige 'twists' tegen het einde, waarbij je het stadium van enige serieux allang voorbij bent.

Uniek, 3,5*.