Under Sandet (2015)

Niet verkeerd.

Maar helaas bleek dit wel een oorlogsfilm te zijn die toch wat jeugdiger is gericht. Ik denk ook dat hierdoor een deel van de potentie verloren ging, want het concept dat de jonge Duitsers die landmijnen op moesten graven hebben we nog niet heel vaak voorbij zien komen denk ik zo.

En nog vreemder aangezien de eerste minuten best hard zijn en de film zo zijn abrupte en confronterende momenten kent. Maar gaandeweg lijkt de film steeds meer te veranderen in een wat jeugdige film, en daarbij worden dan ook diverse jeugdige concepten behandeld.

En daar vind ik dat de film potentie heeft laten lopen. De eerste 15 minuten zijn strak, kil en boeiend. En dan begint het allemaal steeds iets zoeter te worden en begint de toon met elkaar te vloeken. En daar begint de film dan ook minder te worden.

Dat gedoe met Møller die gaandeweg meer sympathie begint te tonen voor de jongens. Ik kan me er maar moeilijk in vinden. Natuurlijk is het hard, maar een man met zo'n rank moet toch veel ergere dingen hebben meegemaakt? En zeker met de vaart waar hij mee begint te keren richting de jongens, ik vind het bijzonder ongeloofwaardig.

De spanning voelde ik echter ook niet meer eenmaal op het strand. Het blijft interessant, maar spannend, niet bepaald. Het is vooral dat het allemaal boeiend in elkaar gestoken is en onvoorspelbaar blijft. Dat is ook waar de film zijn kracht vandaan blijft halen.

Maar wat mij betreft toch iets te zoet in elkaar gezet. Steeds iets voorspelbaarder, om vervolgens ook met een zoet einde te eindigen. Ik ben er niet bepaald een fan van eigenlijk.

Sympathieke film. Veel prijzen gewonnen. Ik neem aan dat de jonge Duitse soldaten gelegerd waren in Denemarken. Want juist de jonkies (Hitler had zelfs een speciale brigade van ze samengesteld om te vechten in Normandië) waren verantwoordelijk voor veel gruweldaden, zo gehersenspoeld als ze waren. Daar kunnen met name de Canadezen over mee praten. Gevangen genomen Canadese soldaten werden standrechtelijk geëxecuteerd.

Na afloop van WOII traint en verbitterde Deense officier Carl Rasmussen [Roland Møller] Duitse krijgsgevangenen om de kustlijn mijnenvrij te maken. Rasmussen steekt zijn minachting voor de vijand niet onder stoelen of banken, ook al gaat het om piepjonge, onervaren soldaten. Gedurende de levensgevaarlijke operatie verandert de dynamiek tussen de gevangenen en hun commandant. Sterk gespeeld drama over een interessant en onderbelicht hoofdstuk uit de oorlog. De gebrekkige uitwerking van de personages beperkt echter de dramatische impact.

De evolutie van Sgt. Rasmussen is inderdaad te plotseling en als kijker zou je meer met de jonge Duitse soldaten meeleven als er wat meer achtergrond of karakterontwikkeling werd meegegeven. Maar deze film greep mij toch wel degelijk aan, en het doet je nadenken over de vraag of het inzetten van gevangengenomen vijandelijke soldaten om mijnen op te ruimen al dan niet gerechtvaardigd was. Aan de ene kant hebben zij ze zelf gelegd en dus moeten zij ze dan ook maar opruimen! Tenslotte gingen zij (de moffen) ook niet zo humaan om met hun gevangenen. En beter hen het gevaar doen trotseren dat zij hebben veroorzaakt dan de Deense bevolking op een mijn laten stappen, toch? Maar aan de andere kant, kan je soldaten verwijten dat ze hun land hebben gediend (ook al zijn ze de agressors) en orders hebben opgevolgd, in het bijzonder als het om jongemannen gaat die mogelijks niet beter wisten? "Wir haben es nicht gewußt!"

Oerdegelijk en strak gedoseerd oorlogsdrama Tijdens de Tweede Wereldoorlog begroef de Duitse bezetter 1,5 miljoen landmijnen langs de Deense westkust om zo een Geallieerde invasie tegen te gaan. Na het einde van de oorlog in mei 1945, worden Duitse krijgsgevangenen gedwongen de stranden te ruimen. De meesten zijn tieners die door Hitler tegen het einde van de oorlog naar het front gestuurd werden. Met als argument dat de Geneefse Conventies niet golden.

Wat de film tegn zich heb is dat je als kijker regelmatig ziet aankomen, wat er staat te gebeuren. Je weet dat er mijnen zullen afgaan. Je weet dat de Duitse soldaten gehaat worden. En je weet dat langzaam de Deense sergeant ontdooit en er een band tussen hem en de Duitse soldaten ontstaat. De ontwikkeling verrassen niet! Het is een uitermate eenvoudige film. Wat het weel mee heeft is dat de omgeving, het zonovergoten strand en de zee een perfecte achtergrond waren, dat het spel van de jonge Duitse soldaten en sergeant Rasmussen, erg sterk was, dit een stukje vergeten geschiedenis was en dat de Denen dus aan zelfkritiek deden. Maar uiteindelijk blijft het tot met einde wel veel in cliché hangen...

De naoorlogse verwerking na 5 jaar gruwel met 1 grote vijand: alle Duitsers. Of het nu jonge knapen waren die maar half besefte wat er aan de gang was, tot SS-wachters in de kampen en nazi-kopstukken. Zeer begrijpelijk dat er reacties is tegen die Duitsers na wat veel Europeanen hebben te leiden gehad. Al kan je je afvragen of de aanpak van de jonge Duitsers bij het ontmijnen in Denemarken wel zo rechtvaardig was. Zeker gezien het mortaliteitsgehalte. En nog meer als je later de cijfers zit van het lage aantal SS'ers, nazi-figuren en collaborateurs die echt een straf kregen.

Als verhaal is het altijd goed om dit soort gebeurtenissen niet te vergeten. Als film is het ook niet slecht gemaakt met de spanning van de mijnen. Verder laat het nogal wat open en komen er toch wel de nodige clichés kijken. De film maakte minder indruk dan ik had gehoopt, maar het onderwerp is boeiend genoeg.

.. Moeilijk om woorden te vinden... Een van de meest verschrikkelijke films die ik ooit zag. Extreem pakkend. Een oorlogsfilm die indringender is dan de meest dramatische Amerikaanse films, me dunkt. Zoals Hacksaw Ridge of Fury of de aflevering Bastogne uit Band of Brothers.

De Denen hebben in 1945 na de wapenstilstand op beenharde manier wraak genomen op de Duitse divisies en Gestapo die het land vier jaar hadden bezet.

1000 Duitse (gewezen) soldaten werden op de stranden ingezet om de naar verluidt 2 miljoen mijnen te ruimen. De helft van deze mensen, velen van hen nog maar jongens, stierven, overleefden de gedwongen opdracht niet...

De makers geven aan hoe sommige Denen op eigen initiatief in deze helse situatie hun menselijke geweten lieten prevaleren. Anders was het verhaal wellicht gewoonweg onverteerbaar geworden.

Een coproductie van Deense productiehuizen en Duitse (2016). Dat op zich is een hoopvol gegeven. 71 jaar na de gruwelijkheden bracht de herinnering eraan oude vijanden, of toch de kunstenaars uit beide landen, in het scheppingsproces samen. Om een veroordeling van wraaklust en oorlogslogica te verfilmen.

Deze film betekent, brengt een ode aan de Jongeman, aan mensenkinderen. Aan alle volwassenen die met jongeren werken in moeilijke situaties. & Aan ieder die niet blijvend blind militaire bevelen opvolgt - wanneer misdaden tegen de menselijkheid dreigen plaats te grijpen. Dit verhaal vormt ook een ontmaskering van toxische vormen van mannelijkheid en een waarschuwing hiertegen.

prachtig verhaal; mooi weergegeven. Het einde verliep in mijn ogen wat snel en afgeraffeld.

Degelijk oorlogsdrama met een interessant uitgangspunt waarbij een groep jonge Duitse soldaten mijnen moeten opruimen op de Deens kust. Het levert enkele spannende scènes op, want het gevoel dat op ieder moment een mijn kan ontploffen, wordt meermaals goed uitgespeeld. Vooral de scène met het meisje dat gered wordt, is best beklijvend.

Echter wordt de film te voorspelbaar uitgewerkt om er een topper van te maken. Vooral de relatie die de sergeant opbouwt met de Duitse soldaten is niets nieuws. In het begin is hij erg hard voor de jongens en houdt hij hen stevig in het gareel, maar langzaamaan ontstaat er een hechtere band tussen de sergeant en de jongens. Op sommige momenten wordt het zelfs iets te melig, zoals het potje voetbal. Dat de 4 overgebleven soldaten uiteindelijk nog gered worden door de sergeant en tot aan de grens worden gebracht, was ook erg voorspelbaar.

Voor een film die vlotjes de 3.70* overschrijdt, had ik toch iets meer verwacht. Ondanks enkele spannende scènes rond het opruimen van de mijnen, is het een film geworden dat te voorspelbaar wordt uitgewerkt.

3*