Under Sandet (2015)

Vanaf 31 maart 2016 in de bioscoop (Paradiso Filmed Entertainment)

Begrijpelijk dat Land of Mine de IFFR-publieksprijs heeft gewonnen; de film is een soort 'allemansvriend' omdat nagenoeg alles bovengemiddeld is. Een pakkend verhaal, verzorgd en degelijk geschoten, een ingetogen soundtrack en de wisselwerking tussen de Duitse jongens en de Deense sergeant-majoor pakt goed uit. Hoewel dat laatste voorspelbaar verloopt: de harde militair die z'n menselijke gezicht steeds meer laat zien.

Dat neemt niet weg dat de film aardig wat indruk maakt (vooral de scène met Ernst die zichzelf opblaast) en dat het doeltreffend inspeelt op het inlevingsvermogen voor zowel de jongens als de sergeant. Dat er geen onnodige zijplotjes en poespas zijn, draagt daaraan bij. Af en toe vind ik het wel te makkelijk op sentiment spelen zoals wat er gebeurt met de hond.

Eentje om in de gaten te houden! Ik ben altijd zeer geïnteresseerd in hetgeen er met Duitse krijgsgevangen gebeurde na de oorlog. Op wat documentaire materiaal + leesvoer na een aardig onaangeroerd onderwerp.

Alvast gezocht waar ik deze kan gaan zien, helaas draait hij niet in de directe omgeving. Beetje jammer.

Zo lang de moffen maar geen medelijden krijgen ben ik enorm benieuwd.

Kunnen de jongetjes van 15/16 die in de laatste maanden van de oorlog ,zonder enige gevechtservaring, werden ingezet wel op een beetje medelijden rekenen?

John Milton schreef:

(quote)

dat lijkt me eerlijk gezegd exact de juiste houding. Deze film is voor je gemaakt.

haha milton know`s me

Niet helemaal. Erg komt zeker wel een soort medelijden na verloop van tijd. Bovendien, Duitse kinderen waren volstrekt onschuldig, of zijn we nog steeds kinderachtig?

Het was eerlijk gezegd ook meer iets spottend bedoeld wat ik tegen Patrickman zei, acja88

Ik bedoelde dat die film voor hem gemaakt was, omdat een film als Under Sandet volgens mij juist uitstekend dat soort vooroordelen onderuit haalt. Ik vind die denkwijze ook eigenlijk niet van deze tijd, dat zij geen medelijden zouden verdienen, met de achterafkennis die we nu hebben over hoe dingen kunnen gaan, en ook zijn gegaan. Die kids waren 3-5 jaar oud toen Hitler kanselier werd en 9-11 toen de oorlog uitbrak, als ik hun leeftijden zo inschat. Hoe ze in deze positie beland zijn, laat de film niet zien. Maar het is helemaal niet ondenkbaar dat hij, jij of ik daar ook hadden gezeten als we daar toen geboren waren. Misschien zelfs wel waarschijnlijk. Daar is echt geen verdorven, oorlogszuchtige aard voor nodig.

Het idee dat alle Duitsers die gevochten hebben in de Tweede Wereldoorlog per definitie geen medelijden zouden verdienen (Duitsers? KUTMOFFEN!) of dat ze allemaal slecht waren is te zot voor woorden. Zo zwart/wit is het leven niet. Als je al vanaf voor je een fatsoenlijke zin kon schrijven geïndoctrineerd bent met propaganda, en schreeuwende soldaten komen vertellen dat je mee moet vechten omdat alle mannen al gevangen of gesneuveld zijn en de Russen eraan komen om je moeder te verkrachten (of iets anders overtuigends van soortgelijke strekking), dan zeiden de meesten begrijpelijkerwijs geen nee. En zeker niet omdat ze anders in de ogen van toekomstige generaties wellicht als geen-medelijden-verdienende-moffen zouden kunnen worden beschouwd. Ik betwijfel sowieso ten zeerste of dat een reeële optie was, dienstweigering, helemaal tegen het einde van de oorlog (wanneer ze vermoedelijk 'in het leger zijn gegaan'). Zelfs als kind of jongvolwassene.

Er zijn onbeschrijfelijke gruwelijkheden gebeurd vóór, in en ná deze oorlog. Dit is er slechts een van, gelukkig weer eens uit een iets andere invalshoek, en over een minder bekende episode dan we wellicht gewend zijn. Good guys and bad guys is een te simpele onderverdeling om in de werkelijkheid van toepassing te zijn, zeker voor een groep jongens als deze. En vergeet niet (sprak hij belerend met een priemend vingertje) dat wij als Nederlanders onze handen ook bepaald niet wassen in historische onschuld...

Deze film heeft veel indruk op mij gemaakt, in de eerste plaats door het unieke verhaal. Bij mijn weten is er nl. nog nooit een film over Duitse kindsoldaten gemaakt die duizenden mijnen moesten gaan ruimen in Denemarken, Nederland of waar dan ok in Europa. Toen werd het als een straf gezien maar het waren natuurlijk je reinste oorlogsmisdaden. Het afbekken en schreeuwen van de sergeant gaat door merg en been, evenals het afzien van deze jongens in het zand. Peter Muller, de sergeant, speelt ijzersterk als een ouwe rot die steeds menselijker word naarmate het werk vordert. De cast is sowieso goed. Aan het eind als er nog maar weinig jongens in leven zijn laat de sergeant zien dat hij een rechtvaardig, dapper mens is.

Eisenhower Death Camp - YouTube

http://www.rense.com/general46/germ.htm

Ik heb deze film net gezien en ik moet zeggen dat dit eigenlijk de eerste maal is dat een (post) oorlogsfilm zo de haat jegens de duitsers laat voelen.

Het is duidelijk dat duitsland in het algemeen gehaat werd en of het nu jongens of volwassen soldaten waren, duitsers waren duitsers en dus geen moer waard....terecht..?

Dat laat ik in het midden.

Desondanks Duistland effectief onmenselijke gruwelijkheden heeft begaan, zijn er enorm veel oorlogsmiddadigers nooit berecht geweest, noch door Duitsland, noch door de geallieerden.

De oorlog moest door de gewone bevoking gewoon zo snel mogelijk "vergeten" worden, men wou de waarheid niet meer onder ogen zien tot laat in de jaren '80.

Deze film speelt zich dus duidelijk af in de korte tijdszone tussen oorlog en berusting, waar de woede en de haat nog heel levendig aanwezig waren t.o.v. elke duitser.

Dàt is het element dat in deze film echt naar voor komt en deze film uniek maakt.

Hier geen hollywood of geen acteurs met nagelwitte tanden en een mooi haardosje, gewoon de zo goed mogelijk nagedane realiteit.

Terecht een goede film.

Heftige film, goed acteerwerk van de sergeant en die jongens. De scenes met de engelse. En het einde vond ik wat minder sterk, hadden niet gehoeven.

Mooi drama met een interessant kijkje in de tijd vlak na de oorlog waarvan ik nog nooit gehoord had. Goed acteerwerk en het ziet er allemaal prima uit, zowel qua aankleding als special fx. Het einde is op zich mooi maar ik had het toch liever net iets anders gezien, voor een extra dramatisch effect hadden ze de laatste minuut eigenlijk moeten schrappen. Maar wel gewoon een goede film.

Sterke film, maar ondanks de speelduur van 1u36 vond ik hem toch een beetje langdradig.

Einde had idd niet gehoeven.

Wat ik me trouwens afvraag hadden ze in die tijd geen metaaldetectors? Of zo'n mijnenruimer:

http://www.bouwmachines.nl/public/scanjack-00.jpg

Eens een oorlogsfilm met een wat andere invalshoek, fijn. Dat is dan ook meteen hetgeen waar Under Sandet vooral op teert. Echt schokkend is het namelijk niet en de uitwerking is een beetje aan de brave kant. Bepaalde karakterontwikkelingen liepen ook niet helemaal lekker; zo leek me de ommezwaai in het karakter van meneer de gemene sergeant wat stug. Eerst was het allemaal bar en boos, maar dan een paar shots later staat-ie opeens doodleuk te voetballen met die knakkers.

Gelukkig is de film verder voorzien van een redelijk sfeervolle soundtrack, werd het nergens te sentimenteel, en valt er bij wijlen toch best een sterke scene te bespeuren (zelfmoord van de jongen bijv.). Krappe 3*.

Redelijke film. Wel haat opwekkend naar de Duitsers toe. Maar vond het wel erg geromantiseerd. Verhaal is goed alleen werd ie een beetje saai op den duur.

Een fraaie film die goede momenten kent, maar grotendeels wel gekenmerkt wordt door wat geforceerde/overdreven situaties. Sergeant Rasmussen deed me meer dan eens denken aan Terence Fletcher, de beruchte muziekdocent uit Whiplash (2014). Vooral aan het begin werd het allemaal net teveel geforceerd, en na de o zo voorspelbare scene met de hond kwam het gemaakte en geforceerde weer helemaal terug, scene met het meisje inbegrepen, en de truckscene eigenlijk ook wel. En dat is zonde, want in de eerste helft werd ondanks de schoonheidsfoutjes toch een mooie film opgebouwd, maar daarna ging men over op formulewerk. Qua verhaal zeker interessant en het bekijken waard, maar qua uitwerking kon dit beter. 3*

De haat tegen Duitsers zat in mei 1945, na vijf jaar van dictatoriale overheersing, vernedering, uithongering, uitputting, marteling en onbeschoftheid, onmetelijk diep. Van daaruit is het ook te begrijpen dat jonge Duitse krijgsgevangenen in Denemarken werden gebruikt om de door de Duitsers zelf aangelegde mijnenvelden (2.200.000 stuks!!!) te ruimen. Een brok geschiedkunde die mij trouwens niet bekend was. Het informatieve, emotionele, spannende (zenuwslopend), keiharde, moraliserende en soms clichématige na-oorlogsdrama, was zowel visueel als qua spel indrukwekkend.

Aardige na oorlogse film. Het verhaal is redelijk en wat onderwerp betreft best origineel. De opbouw is goed en de film kijkt lekker weg. Hier en daar is het verhaal redelijk geromantiseerd en een aantal scenes zijn net iets te. De ommekeer komt wel wat uit de lucht vallen en had best wat opbouwender mogen zijn. Verder wordt er redelijk geacteerd en bevat de film een prima soundtrack. 3.5

Heftig, zeer heftig. Nog nooit een film gezien waarvan ik vanaf het begin tot het einde zo in spanning heb gezeten. Elke keer was het weer van “wanneer ontploft er weer zo’n ding”, hoewel je het telkens wel enigszins aan voelde komen.
Behalve een zeer spannend post-oorlogsdrama vond ik “Under Sandet” ook vooral een uitstekend psychologisch drama. Sergeant Carl Leopold Rasmussen kon het wel en wee van de Duitse krijgsgevangenen aanvankelijk niets schelen omdat hij de Duitsers haatte. Maar na verloop van tijd begon de sergeant meer menselijke trekjes te vertonen, beseffende dat de jonge Duitse soldaten eveneens slachtoffer waren van het onmenselijke nazisysteem. Echter, nadat de de hond van de sergeant op een mijn trapte kwam de haat van de sergeant op de Duitse soldaten weer terug, maar nu niet omdat het Duitsers waren maar omdat hij ze verantwoordelijk hield voor de dood van zijn hond. Het einde waarbij de sergeant tegen hoger bevel in de laatste vier overlevenden van zijn eenheid van 14 soldaten de gelegenheid gaf de Duitse grens over te vluchten vond ik erg goed. Zou de sergeant ze weer de mijnenvelden ingestuurd hebben met alle gevolgen van dien, dan zou hij waarschijnlijk zijn hele leven lang last gehad hebben van zijn geweten. Dat laatste zou voor hem ondraaglijk geweest zijn, vandaar dat hij het bevel van zijn superieuren negeerde.
In het kort: Under Sandet heb ik ervaren als een van de beste (post)oorlogsfilms die ik ooit gezien heb. Ik was wel blij dat de film uiteindelijk afgelopen was, want de spanning was voor mij af en toe gewoon te ondraaglijk. Ik heb na afloop ook maar gelijk een paar potten bier gedronken om bij te komen.

5.0*

Heerlijke indrukwekkende film welke goed geacteerd is!

4.0*

Oorlogs drama zoals je nooit eerder gezien hebt.

Een totaal andere wending aan het begrip oorlog.

Persoonlijk had ik hier nog niet eerder van gehoord en dat dit ooit heeft plaatsgevonden.

Het opsporen en opruimen van resterende mijnen aan de kustlijn door jeugdige militairen.

De film zelf is boeiend en op sommige momenten best hard.

Gekeken op de avond van dodenherdenking, de timing had niet beter kunnen zijn.

4*

Nogmaals weer een verhaal over hoe wreed de oorlog kan zijn, wat mij betreft zaten die Denen dan ook goed mis op de manier dat ze dit hebben gedaan. Het waren nog maar jongens en medelijden met de Duitsers kreeg ik zeker. Verder vond ik dit een hele goed film, sterk geacteerd en mooie beelden.

Een film die het vooral van zijn indrukwekkende onderwerp moet hebben, maar dat is vergeven.

Geromantiseerd en zoals hierboven al door anderen gememoriseerd soms een beetje te veel film en te weinig realisme. Blijft een indrukwekkende film over die laat zien dat een oorlog langer duurt dan de officiële cijfers zeggen. Begrijpelijk, die moffenhaat, maar in dit geval ook weer vreselijk triest. Op die manier wordt wel heel goed weergegeven dat er veel nuance is in de goed-fout kwestie. En ook mooi om te zien dat dat besef bij de sergeant naar boven komt.

Wetende dat dit echt is gebeurd kreeg ik het soms koud in de bioscoop gister. De verschrikkingen van een oorlog die ook doorgan als de strijd gestreden is waren mij niet onbekend, maar als je er een dik anderhalf uur met je neus bovenop gedrukt wordt doet dat wel wat met je.

Beklemmend. Dat dit waar gebeurd is bezorgt mij kippenvel. Dat er na de Tweede Wereldoorlog een haat was tegen sommige Duitsers was normaal. Maar daarom waren ze niet allemaal slecht. Het gegeven in deze prent was mij historisch niet bekend. Onschuldige Duitse jongeren worden het mikpunt van wraak en krijgen de levensgevaarlijke opdracht om een karrenvracht landmijnen onschadelijk te maken. Onnodig te zeggen dat de meeste van hen om het leven komen. Iedere neutrale toeschouwer krijgt medelijden met hen. Overtuigend geacteerd, mooie sfeerscheppende muziek en prachtig in beeld gezet. Een film om koud van te worden. De 96 minuten waren vlug voorbij.

Zeer goed gespeelde en mooi gemaakt film die je vanaf het begin beetpakt en niet meer los laat. Knap ook dat je voor beide kanten sympathie en begrip krijgt. Echt een aanrader om deze film te gaan zien.

De haat van de Denen moet je wel zien in de context van de situatie van toen.

Deze film drukt je weer eens duidelijk op de feiten dat oorlog de meest maffe waanzin van de mensheid is.