Gek van Geluk (2017)

Een ernstig overacterende Plien van Bennekom en een paar grove continuïteitsfouten zouden al voldoende redenen kunnen zijn om deze film ergens in de buurt van De Zeemeerman en Het 14e Kippetje te plaatsen in het rijtje 'slechtste Nederlandse films ooit'. Maar tegenover deze grote onvolkomenheden staat prima acteerwerk van Henry van Loon en Beppie Melissen als respectievelijk de harkerige notaris die een oogje heeft op Lena en diens kakmadam van een moeder, van Marie-Mae van Zuilen als Lena's dochter Maud en niet te vergeten van Loes Haverkort als Jeanette, Hugo's ambitieuze en succesvolle vriendin. De titelsong is meer dan acceptabel en de cover-versies van Onderweg van Abel en Heb Je Even Voor Mij van Frans Bauer zijn ook amusant. Er is bovendien een bijzonder grappig handgemeen met ongebruikelijke wapens, maar ook een ongemakkelijk gesprek met een vrouw van middelbare leeftijd in een modderbad en Lena's gesprek met de in vrijwel onverstaanbaar dialect sprekende plaatselijke bakker en een vaste klant brengen minimaal een glimlach op je gezicht. Dit had dus best een geslaagde film kunnen zijn, maar Van Bennekom en degene die schuldig is aan de montage verprutsen het bijna... maar niet helemaal.

Gek van geluk werd ik niet van Gek van Geluk(niet te verwarren met Gek van Oranje). Moet wel zeggen dat ik het eerste half uur wel bijna gek van plezier werd, omdat ik alles wat Nijenhuis wel goed kan ineens zag samenkomen, en bij mij het vermoeden rees dat dit wel eens zijn beste film ever kon worden(wat in zijn geval trouwens niet zo heel veel zegt): Ik zag de eerste dertig minuten een lekker luchtige romantische komedie met een aantal echt leuke grappen, en een Van Bennekom die met haar licht neurotische maar levensecht ogende vertolking even mijn hartje deed smelten. Helaas ging het na die sterke start al vrij snel behoorlijk fout door een belachelijke en slecht uitgewerkte wending(de matig acterende Van der Grijn ging zich op verzoek van Wijs een volstrekt ongeloofwaardig alter ego aanmeten om zo Plien te veroveren of in ieder geval nieuwe positieve energie te geven …..). Een kinderachtige, bespottelijke ontwikkeling die alle geloofwaardigheid uit het verhaal haalde. Verbazingwekkend dat een toch ervaren Nijenhuis zichzelf zo onderuit haalt, bijna om gek van te worden. En dus weg was toen ook meteen de ongecompliceerde lol, niet meer serieus te nemen terwijl de film vanaf toen nou juist net ging proberen serieus genomen te worden. Jammer voor Van Bennekom vooral, zij had iets beters verdiend. Idem voor Waldermar Torenstra en Loes Haverkort die toch eigenlijk te goed zijn om in dit soort ongein ondankbare bijrollen te accepteren, ware voor iedereen beter geweest als ze de rollen van Hugo en Valerie hadden gekregen.

Het is lang geleden dat ik live een film op tv gezien heb. Maar gisterenavond kwam het toevallig goed uit. Deze romantische komedie zit van het begin tot het einde boordevol clichés. Toch werkt het nog wel de eerste driekwart van de film. Hij is best leuk. Het verhaal is grappig en er wordt ook prettig geacteerd. Tegen het einde gaat het helaas toch mis en ontspoort de film. Kennelijk was het niet de bedoeling dat de ontknoping subtiel zou zijn en dus worden er nog maar wat extra clichés en andere voorspelbaarheden uit de kast getrokken. Een tranentrekker werd het tegen het einde ook niet, maar dat kwam waarschijnlijk omdat deze cliché ondergesneeuwd werd met de andere clichés zodat er van enige inleving geen sprake meer kon zijn. Niet dat ik overigens op een tranentrekker zat te wachten hoor. En over de cliché baggermuziek zullen we het maar helemaal niet hebben. Al met al mocht de film voor mij veel meer de diepte in en mochten persoonlijkheden en gevoelens veel beter uitgewerkt worden. Daar leende het verhaal zich immers prima voor. Er had ook een hele andere en erg mooie film mee gemaakt kunnen worden.

Het eerste halfuur twijfelde ik of ik wel verder zou kijken (die ongelooflijk bijdehandte dochter zou je toch met de matteklopper geven), maar na verloop van tijd merkte ik dat ik steeds meer om de personages begon te geven en trof ik mijzelf steeds vaker hardlop lachend aan (bijvoorbeeld om de scène in het wellness-center). Prima werk van zowel Plien van Bennekom als Carly Wijs, Matteo van der Grijn heeft een sterke fysieke aanwezigheid, en het einde was behoorlijk zoet maar kon mij toch wel bekoren. Vriendelijk romkom-vermaak.

Leuk om die stukjes bij de Veluwse Bron te zien, ik heb ok weer zin in de sauna zeg. Al is het wel raar dat de helft rondloopt in badkleding en de andere helft naakt. Als iets niet gebeurt is dat het, het is of of, niet én én.
Enfin, de film speelt in het oosten des lands en Nijenhuis lijkt hier toch meer mee te hebben, echt vervelend wordt de film ook niet zoals veel van zijn films (ondanks enkele vervelende personages) en het sfeertje is wel oké. Ook die nette jongen en zijn moeder zijn een grappig duo en vooral die scène op dat kakfeest met etensmijterij is oprecht wel grappig. Maar verrassen doet de film nergens, echt vermaken ook niet. Daarvoor is het script echt veel te zwak. En ook de acteurs weten maar weinig te boeien verder. 2,0*.

7,5/10