Shi Mian (2017)

Yau en Wong herenigd.

Dat ze beiden hun carriere aan elkaar te danken hebben is wat overdreven, maar de status van beiden is onlosmakelijk verbonden aan hun vroegere samenwerking. Zowel in de The Untold Story als in Ebola Syndrome wisten Yau en Wong elkaar perfect te vinden en Hong Kongse filmhistorie te schrijven.

Leuk om ze dan weer samen aan het werk te zien in een horrorfilm anno 2017. En leuk om te zien dat ze beiden nog even weird en gestoord uit de hoek kunnen komen. Voor Yau is het sowieso een vruchtbaar jaar geweest, met niet minder dan 3 grote projecten. Wong is de laatste tijd wat minder aanwezig, maar laat hier zien het nog niet verleerd te zijn.

Yau's 2017 wordt gekenmerkd door films met een flinke eindtwist. Niet altijd narratief trouwens, het is meer dan het einde nooit echt is wat de clichés voorschrijven. Ook hier flikt hij het weer, al heeft in The Sleep Curse dan toch vooral de maken met de intensiteit.

Qua horrorfilm is het redelijk braafjes, zeker de eerste pak en beet 75 minuten. Wong speelt wel weer een personage waar een hoekje af is, maar het blijft allemaal relatief acceptabel. Verder een throwback naar de Japanse overheersing en wat klassiek gedoe met een vloek. Het bouwt wel lekker op en Yau maakt er een sfeervol werkje van, maar daar blijft het in eerste instantie ook wel bij.

Dat laatste kwartier echter .. remmen los, voor beide heren. Yau trapt het horrorpedaal stevig in en Wong laat zich nog een keertje helemaal gaan. Vooral de wraak op de Japanse boeman is er eentje om in te kaderen, daar kan zelfs een film als I Spit On Your Grave nog een ... uhm ... puntje aan zuigen.

Beetje volhouden in het begin dus, het laatste kwartier maakt het allemaal goed. Niet dat het een slechte film is verder, maar over de eerste 75 minuten zou amper iemand gepraat hebben. Nu is het toch een iets ander soort film geworden. Twee helden bij elkaar, verdient een wat groter horrorminnend publiek deze.

3.5*

Horror met een verhaal, grotendeels verteld via flashback. Een aantal personen lijden onder een vreemde "ziekte" waardoor ze niet kunnen slapen. Een dokter doet research naar slaapstoornissen, maar zijn verleden verbergt een tragiek verhaal. Na een half uur wordt het verhaal van zijn vader verteld in een te zware flashback, waarin de oorsprong onthuld wordt van de intergenerationele vloek die mensen slapeloos maakt. Dit dramagedeelte neemt teveel tijd in, meer dan de helft van de film, waardoor ik me begon af te vragen of er nog iets zou gebeuren. De horrorscènes zijn voor de laatste tien minuten bewaard en één scène in het bijzonder (hoe de Japanse kolonel aan zijn eind komt) vond ik echt super-ranzig Niet bijzonder vernieuwend maar de backstory is hier beter (te uitgebreid zelfs) uitgewerkt dan bij andere soortgenoten.