Temple (2017)

Ongelooflijk dat dit geschreven is door de scenarist van The Guest , Blair Witch en You're Next. Het concept is nog vrij origineel maar de horrorelementen zijn voorspelbaar en de acteerprestaties ondermaats. Echt een borefest en het einde kent een twist die volgens mij werkelijk geen steek houdt. Toch uitgekeken dus het sfeertje was nog wel oké.

Zat wel potentie in... De sfeer is veelal op de suspense gericht, scarejumps of slasherkills moet je niet zoeken in deze film, dan kom je bedrogen uit.

Cool concept, maar vooral een heel vreemd einde dat de regisseur heel snel afhaspelt en weinig uitleg bij geeft.

2 sterren.

Fijn.

En een goeie film om naast The Forest te leggen, als voorbeeld hoe het wél goed kan. Temple mag dan ook Amerikaans werk in Japan zijn, de mix van beide culturen komt hier véél beter tot z'n recht. Waar The Forest vooral Amerikaanse makelij tegen een toeristisch Japan is, toont Temple veel meer het échte Japan, maar dan met een Amerikaans oog.

Valt ook wel in de credits terug te zien, waar best wat Japanse mensen in key posities te vinden zijn. Ook de cast is aardig, met Naoto Takenaka als uitschieter. Een acteurs die werkelijk de meest uiteenlopende rollen gespeeld heeft, ook hier komt hij goed tot z'n recht, niet in het minst omdat hij gewoon Japans mag praten. Zoals de meeste personages in de film trouwens, geen overdosis krampachtig Engels te bespeuren hier.

Verder is de scope van de film redelijk klein. Eén tempel, de trip er naartoe en de fatale gebeurtenissen, verteld via flashbacks door één van de overlevenden. Weinig extra poespas, vooral veel aandacht voor de opbouw van sfeer. Enkel de overdreven aandacht voor het kindje (en dan vooral op het eind) vond ik wat jammer, Barrett is vanaf het begin al redelijk duidelijk dat het jongetje niet zomaar een jongetje is, om dat dan achteraf nog minstens twee keer expliciet in de verf te zetten was wat van het goede teveel.

Hopen sfeer, een sterke opbouw, een centrale cast die niet irritant is en Amerikanen op locatie met respect voor de bezochte cultuur. Veel meer kan je van een film als deze niet verwachten. Erg fijn horror filmpje, geen meesterwerk maar steekt wel ver boven de gemiddelde horrorfilm uit.

3.5*

Wat een dikke bagger is dit, een halve ster is al te veel. Zonde van de tijd

Inderdaad op Netflix . Geen meesterwerk, maar een 3.7 op IMDb slaat dan ook weer helemaal nergens op. Ik heb me eigenlijk prima vermaakt met Temple, waarin wat Amerikanen ondanks allerlei lokale waarschuwingen toch naar een tempel toe gaan waar het niet pluis schijnt te zijn. Best sfeervol gefilmd, en waarin ook wel een redelijk beeld van Japan wordt gegeven (beter dan bijvoorbeeld bij Lost in Translation). Spannend of eng is het eigenlijk niet, en het verhaaltje heeft ook niet heel veel om het lijf, maar ik heb het stukken minder gezien.

Jammer van de gemiste inhoud. Komt door mij natuurlijk maar ik begreep weinig van de bedoeling van de filmmaker. Aardig gelukt om wat cultuurverschillen in beeld te brengen voor zover je zelf de Japanse cultuur al snapt. Eerder mysterie (en dat blijft zo na het zien) dan horror...

Neen, dit vond ik ook maar heel zwakjes. Zowel op gebied van horror als verhaal slappe kost.

Je hoeft niet altijd alle antwoorden te weten, maar na de aftiteling vraag je je toch af wat je nu eigenlijk hebt gezien. 3/10

Jammer, heel jammer want de film had toch een paar prima pluspunten. De combinatie van west ontmoet oost werd mooi weergegeven en ook zien we prachtige beelden van het Japanse landschap. Beginnend regisseur Michael Barrett doet het op dat vlak nog best goed. Helaas was dat niet te zeggen van scriptschrijver Simon Barrett (geen familie) Je krijg natuurlijk verwachtingen als ze melden op de poster dat hij ook deze heeft geschreven. Helaas is dit plot erg zwak. En haalt nergens een goed niveau. Het is niet meer dan drie Amerikanen die domme dingen doen waarna ze oog in oog komen te staan met de clichés uit de J-horror. Tot overmaat van ramp moeten veel van die clichés dan de climax van de film vormen. Hierna komt direct het tweede mindere aan de film. Ze weten de verhaallijn van Kate, James en Chris domweg niet goed af te maken. Het beste was de vormgeving van het schepsel wat we tijdens de climax een paar keer zien. Die zal ik best nog een keer terug willen zien maar dan in een betere film!

Ik had tijdens het eerste deel van de film bijna m'n leven erom gewed dat het die ene meid was die in de rolstoel zat. Gelukkig niet zo, komt door al die klote-twists die nu zowat in elke film moeten zitten.
Verder wel een lekker eigenzinnig en sfeervol filmpje, jammer genoeg te weinig spanning.

Erg goede film. ?

Het sfeertje is idd aardig, maar qua inhoud en verhaallijn vind ik het een trage vage film. Wie gaat er nou midden in de nacht ergens in nergensland door het bos lopen struinen in je eentje. En dan hoort de achterblijvende vriendin een ijselijke schreeuw van ver weg ergens midden in het donkere bos klinken. Zij besluit dan dat ze ook het bos in moet rennen omdat ze denkt dat haar stomme vriend haar nodig heeft. En dat allemaal in het harstikke donkere bos ergens in de verlaten bergen van Japan. Oh ja, en dan het andere achtergebleven vriendje, die met de gebroken poot, die waagt dan ook nog even een poging om die vriendin dan weer achterna te strompelen het enge bos in. Maar dat lukt natuurlijk niet omdat zijn pootje gebroken is. Dit is dan zo'n beetje het spannendste gedeelte van de film en speelt zich in de laatste 15 min. af.

Temple

Degelijke horrorfilm. Het probleem van Temple is dat alle elementen voor een goede horrorfilm er in zitten, maar de uitwerking laat te wensen over. De grootste kracht van Temple is de sfeer en de Japanse setting, en vanaf het begin wist de film mij wel te pakken. Maar het duurt gewoon te lang voordat er echt wat gebeurd, en de saaie personages en acteurs helpen ook niet mee. De Japanse acteurs in bijrollen zijn nog sterker dan de drie hoofdrolspelers, en dan doe je toch iets verkeerd.

Meh.

Temple is binnen zijn soort zeker niet de beste film, maar het krijgt wel overdreven negatieve reacties vanuit het publiek. Op Letterboxd krijgt de film bijvoorbeeld een 1,4 gemiddeld uit een maximale score van 5 sterren, maar deze film is onderhoudend genoeg om niet op zo'n ontzettend dramatisch cijfer te belanden.

In principe staat het namelijk ver boven de goedkope rommel waar je ook weleens tegenaan loopt. Het ziet er best professioneel uit. Geluid lijkt te kloppen, visueel genoeg moeite en hier en daar best sfeervolle sequenties tussendoor. Daarna is ervoor gekozen om een speelduur erin te knippen die niet boven 80 minuten uitkomt, waardoor het geschikt is als snel tussendoortje.

Acteerwerk is niet heel sterk en de personages zijn erg saai. De film zelf heeft daar ook best last van. Temple is namelijk niet de meest interessante film die helaas wat te weinig focus heeft op horror. Spannend is de film nooit ondanks de pogingen tot sfeervolle horrorsequenties. De opbouw en focus ontbreken waardoor de kijker geen ruimte heeft om zich in het verhaal te vermengen.

Verder kort genoeg om niet irritant te worden. Het is alleen nogal afstandelijk tegenover de kijker. Het verhaal heeft in principe genoeg potentie om goed te zijn, verder best matig inderdaad. Toch denk ik dat de film overdreven wordt ontvangen. Niet perse op MovieMeter, wel vanuit Amerikaanse filmsites. Zo slecht was het namelijk echt niet.