Professor Marston and the Wonder Women (2017)

Dit is een biografische film over Professor William Marston. Mocht je eigen afvragen; "wat heeft hij dan gedaan zodat er een film over zijn leven wordt gemaakt?" Nou deze man gaf in de jaren twintig van de twintigste eeuw lessen in psychologie aan de Havard-universiteit. Ook werkte hij aan de DISC-theorie, een beoordelingsinstrument voor menselijk gedrag en samen met zijn vrouw Elizabeth werkte hij aan een prototype van de leugendetector. Daarnaast was hij de bedenker van superheldin Wonder Woman. In deze strip verwerkte hij veel elementen uit zijn persoonlijke leven. Echter bezat Professor Marston een nogal onconventionele levenswijze, zeker voor de jaren veertig van de twintigste eeuw. De film toont dan ook hoe de polyamoureuze relatie tussen de Marstons en Olive aan de wieg ligt van Wonder Woman en hoe professor Marston zijn theorieën en fascinaties in zijn stripverhaal verwerkt.

Regisseuze Angela Robinson (door het bekijken van de film is mijn vermoeden dat zij lesbische is) schrikt hierbij niet terug om die liefdesrelatie (tussen vooral de twee vrouwen) en fascinaties (sadomasochisme) te tonen. De actrices Rebecca Hall en Bella Heathcote schitteren als respectievelijk Elisabeth Marston en Olive Byrne. Zij vormen de spil waarrond het verhaal draait. Dit drama roept verder heel wat vragen op over het menselijk gedrag, de nood aan zelf-verkenning en de machtsverhoudingen in liefdesrelaties. Conservatief Amerika zat natuurlijk niet te wachten op een vrouwelijke heldenfiguur waarvan zowel de strip als ook de bedenker onconventionele onderwerpen ten toon spreiden. Het huishouden van twee vrouwen, een man en enkele kinderen krijgt dan ook met heel wat tegenkanting te maken.

Zoveel jaar later blijkt er nog niet veel veranderd te zijn in VS want de film werd er maar lauw onthaald. Waar anders dit soort biografische films er toch in gaan als zoete koek bij de bekende filmprijzen. Geheel onterecht! ‘Professor Marston & the Wonder Woman’ bevat gevatte humor en scherpe dialogen. Het verhaal is meeslepend en prachtig in beeld gebracht. Daarnaast is dit drama een heerlijk ontdekkingstocht in het bijzondere universum van Wonder Woman.

Goeie film over een leraar en zijn vrouw die beide zijn aangetrokken tot een leerlinge. De uitvindingen en creaties van de professor komen wel voorbij, maar het is de boeiende en gecompliceerde driehoeksverhouding die hier centraal staat. Tegen het einde zakt het soms wat in. Goed acteerwerk van de drie hoofdrolspelers, vooral van Rebecca Hall.

Fascinerende film met de nodige humor en drama over het geschakeerde liefdesleven van de bedenker van “Wonder Woman”, die eerder een leugendetector uitvond. Centraal in de film staat de meervoudige liefdesrelatie van de professor met zijn vrouw en hun beider geliefde.

In zijn Wonder Woman-strips kon professor Marston zijn sensueel getinte fantasieën over zijn vrouw en zijn concubine kwijt. Dat leidde uiteindelijk tot openbare verbrandingen van de stripboeken en een verhoor door een of andere zedencommissie. Puriteins Amerika op z’n smalst.

Dat mag niet verhinderen dat dit een lekkere film is, met de nodige flair en warmte verteld. Enig minpuntje is dat de verhoorscènes het verhaal regelmatig hinderlijk onderbreken. Je ziet dat scriptsjabloon wel vaker. Meestal komt het de film niet ten goede.

Tot slot zij opgemerkt dat deze film heel erg profiteert van de acteerprestaties van Bella Heatchcote en in het bijzonder van een onverbeterlijke Rebecca Hall, in mogelijk de beste vertolking uit haar filmcarrière. In meerdere opzichten een heerlijke film.

Mij onbekend, maar toch een heel bijzondere kerel die professor Marston; voldoende om er een "op ware feiten gebaseerde" film van te maken, waar Angela Robinson, met een heel sterke regie, toch wonderwel in is geslaagd.

Een gegeven dat Amerika's goed fatsoen uit die tijd totaal vertrappelt.

Sterke vertolkingen (Rebecca Hall !).

Enige minpuntje is misschien dat de impact op de kinderen, zeg jongeren, van die bijzondere gezinssamenstelling (en gedragingen) niet erg sterk aan bod komt (op één incidentje na), maar voor de rest knappe verfilming.

Het is bijna knap te noemen hoe je een op het eerste gezicht interessant en seksueel geladen plot zo langdradig weet neer te zetten, de film had ook met gemak 20 minuten korter mogen duren. Het mag dan een waargebeurd verhaal zijn, deze verfilming voelt helaas nogal standaard en zelfs voorspelbaar aan en de sentimentele scenes vaak geforceerd.

Jammer, hier had ik echt meer van verwacht.

2*

Een wat bijzondere film, dit. Origin Story, romantisch drama over polyamorie, historische zedenschets, biopic... Professor Marston and the Wonder Women (2017) vertelt ons het op waargebeurde feiten gebaseerde verhaal van de bedenker van Wonder Woman, een voormalige professor aan Harvard, en de driehoeksrelatie die dit volgens de film inspireerde.

Het plot is misschien iets gekunsteld, met een subplot over een ondervraging van Marston over het bederf van de jeugd die de comic teweeg zou brengen, maar het is leuk om een interpretatie te zien van hoe de strijd voor vrouwenkiesrecht, BDSM en psychologische theorie samen kunnen komen in het ontstaan van een van de meest succesvolle superheldenkarakters. Rebecca Hall en Bella Heathcote zijn erg de moeite als de 2 vrouwen in Marstons (Evans) leven.

3,5*

“How are you going to learn anything at all about life if you refuse to live it?”

Professor Marston and the Wonder Woman is een prima film over de turbulente relatie tussen drie personen, Marston (Evans), zijn vrouw Elizabeth (Hall) en Olive Byrne (Heathcote). Alle drie de acteurs doen het goed, en vooral in het rustige en wat trage begin leunt de film sterk op het acteerwerk. Een man en twee vrouwen die samen leven en een relatie hebben, het was ‘not done’ in de jaren 40.

De seksuele relatie tussen de drie personages heeft ook wat trekjes van sadomasochisme en onderdanigheid, en vooral Olive is een interessant personage dat je steeds meer ziet groeien. Dat Olive uiteindelijk symbool zou staan voor superheldin Wonder Woman is een interessant subplot, en het tragische maar ook hoopvolle einde past helemaal bij de film.

Best aardig.

Er zijn wel meer van dit soort films natuurlijk, laatst nog eentje over Bettie Page gezien. Het preutse America dat z'n censuur doordrukt, pop culture die z'n origine kent in de want louchere krochten van de menselijke driften. En dat in een klassiek kader dat toch best modern oogt.

Robinson weet er een aardige film van te maken, al voelt het script af en toe toch een beetje té Hollywood aan. Acteerwerk is verder best goed, visueel ziet de film er aardig uit en ook het drama tussendoor werkt wel. Al bij al niet zo heel veel op aan te merken.

Behalve dan dat deze film ook niet echt uitschieters kent. Het is allemaal redelijk braaf, ondanks het onderwerp. Verder wel een beetje zuur om te zien wat er nog overblijft van de hele Wonder Woman heritage. Ze hebben haar misschien niet klein gekregen, maar de Amerikaanse censuur heeft uiteindelijk wel gewonnen.

3.0*

Intrigerende prent waarbij vanuit de onconventionele rol van de hoofdrolspeler naar voren komt dat anders denken, buiten de gebaande paden, en doen leidt tot ontdekkingen en uitvindingen. Dit alles gekoppeld aan de interactie op alle vlakken tussen 3 mensen die in een continue verkenning zijn van zichzelf en de ander en met elkander. Dit al leidt tot een stripfiguur met een vrouw als held voorzien van een zweep en de kunde van bondage bij haar vijanden welke zich terugvertaald binnen de relatiedriehoek van de acteurs. Knap gemaakt, Europees haast en wellicht daarom in USA bijna volkomen roemloos. Geheel onterecht.

Tamme, maar voor amerikaanse begrippen vrij gewaagde blik op het leven van Dr. William Marston, de Harvard psycholoog die de leugendetector hielp bedenken en Wonder Woman bedacht in 1941. Het onderwerp is interessant en de cast doet het naar behoren, maar de personages blijven afstandelijk en de seksuele escapades van de hoofdpersonen worden niet bepaald opwindend in beeld gebracht.

Waar gebeurd is geen garantie voor een leuke film.

En daar wordt met dit vehikel maar weer eens het bewijs voor geleverd, want echt interessant, spannend of zelfs maar onderhoudend kon ik het gewoon echt niet vinden - ondanks puik werk van Rebecca Hall en Bella Heathcote, en een redelijke Luke Evans. Voor mijn gevoel had er heel, heel veel meer in gezeten. Sowieso allemaal veel en veel te preuts, ondanks het onderwerp. Blijft toch altijd verbazend dat op een of andere manier het idee beklijft dat er vroeger (of door 'nette' mensen) niet aan sex gedaan werd, terwijl er toch zat kinderen verschenen. Jah, met de ooievaar.

Had deze film door een van die ouwe viespeukerige Franse of Italiaanse regisseurs laten maken, en het had zomaar een meesterwerk geweest kunnen zijn. Maar dat is het nu niet. Eerder vergeetbare middelmatigheid, en dat met alle talent dat er aan gewerkt heeft.

Om te starten, deze film krijgt 5*.

Waarom? Wel dit is een film die mij van mij sokkel heeft geblazen om zijn verhaal. Niet het grafische, niet de decors, maar louter de inhoud…

Ten eerste is het gebaseerd op waargebeurde feiten en als ook maar de helft klopt van deze film is het wat mij betreft indrukwekkend.

Iedereen kent superhelden, dus ook Wonder Woman. Maar hier gaat het over de bedenker van dit karakter en wat er achter zit / aan voorafgaat. En net dit is wat ik zo indrukwekkend vind. De bedenker is meer dan een creatieve geest of kunstenaar. Het is een psycholoog die in zijn verhaal een meer dan dagdagelijkse boodschap wil meegeven. Daarnaast wordt je geconfronteerd met het ontdekken van de leugendetector en misschien wel het ontstaan van bondisme.

Film speelt zich af in het interbellum, dus jaren 1930 - 1945. In die tijd was er geen begrip voor LGBTQIA+ situaties of driehoeksrelaties, waar deze laatste in onze hedendaagse tijd nog altijd een soort van taboe is. Film weerspiegelt zeer mooi deze situaties met bijhorende problematieken, vooroordelen en nadelige gevolgen. En remember, film is gebaseerd op waargebeurde feiten, dus deze driehoeksrelatie in de tijdsgeest van de film was dus zeer bijzonder te noemen.

Aanvankelijk voel je je er ergens ongemakkelijk bij maar gaandeweg krijg je begrip voor de driehoeksrelatie en aanvaardt je deze ook als normaal. En dit wordt wat mij betreft echt mooi en oprecht weergegeven, met ook de nodige spanningen en misschien wel erotische of duistere fantasieën. Het wordt echter nergens plat en ordinair.

Meer nog, verhaal speelt zich feitelijk af tussen een gehuwd koppel die beiden psychologen en professoren zijn en een student. Dus mensen met een bepaalde intellect en zo wordt de film ook opgebouwd.

Maar goed, dat aan de bakermat van Wonder Women zo’n complexe voorgeschiedenis vasthangt is net wat mij in deze film zo heeft verrast. Daarnaast ook nog eens de prachtige prestaties van de drie hoofdrolspelers en je weet waarom ik kies voor de perfecte score van 5*.

Naast deze krijg je er in deze film ook nog wat psychologische lessen en doordenkertjes bij waar je achteraf nog eens over wat kan gaan nabeschouwen. Als je er een open geest voor hebt natuurlijk (of misschien net niet…).

Heb nooit het boek ‘Vijftig tinten grijs’ gelezen / verfilming gezien, maar iets zegt mij dat deze film daar een soort van voorloper van is…