21 Years: Quentin Tarantino (2019)

Film Review: ‘QT8: Quentin Tarantino, The First Eight’ - Variety

Deze docu is er ook: Quentin Tarantino: 20 Years of Filmmaking (2012) - IMDb

"óne more time :"because we love making movie's ".

wat een raar gemiddelde hier weer maar ja .

Aangezien hij wereldwijd word gezien als de beste dan wel niet de bekendste ( dat sowieso ) is het logisch dat er een documentaire aan hem word gewijd .

en als je zoals de meeste filmliefhebbers je je een keer in hem verdiept hebt , is er niet echt mega veel nieuws over hem te ontdekken .

maar toch is deze documentaire meer dan de moeite waard , vooral om dat het over hem en zijn stijl gaat maar ook vooral om het team om hem heen .

De acteurs actrices en een enkele stunt vrouw weten prachtig te beschrijven hoe hij te werk gaat .

zijn liefde voor vrouwen en oude films en dat het niet eens een copie of homage is maar geheel zich zelf ondanks dat scene's letterlijk zijn overgenomen . De man komt er mee weg omdat hij alles zich zelf maakt

Een groot gemis in deze docu is Uma thurman die naast L .jackson zijn muse is .

Misschien komt dat omdat zij tijdens een opname best heftig letsel heeft opgelopen .

maar verder zijn bijna al zijn grote film namen hier te zien op Pitt , Leo , en Thurman na .

En allemaal vol lof .

Unieke stijl van regisseren ,his way or the highway , mobieltjes verboden .

Enige smet op de documentaire is de smet op de man hemzelf : harvey weinstein .

Elke keer als ik bijvoorbeeld the hatefull eight weer eens opzet begint het met de naam Weinstein company , en dat is nu na vele jaren van tientallen vrouwen misbruik erg pijnlijk .

Je kan na 25 jaar samenwerken niet om de man heen , en ik snap dat ze dat ook niet wilde , maar het voegt zo weinig toe , hij bemoeide zich met de casting , maar op geen enkele manier met het verdere proces .

Ik snap het dilemma om er toch iets over te melden, maar toch was toch overbodig .

De meest iconische scene's komen voorbij , en dat is een genot .

Nu maar hopen dat hij het niet echt bij 10 films houdt , want welke echt grote regisseurs zijn er op latere leeftijd nu heel erg achteruit gegaan ?

dikke 4 *.

Deze documentaire is stukken korter , maar ook erg goed

Once Upon a Time... in Hollywood | Tarantino at his Most Meta - YouTube

Geen hele bijzondere ducumentaire. Gewoon een combinatie van zijn Wikipedia en IMDb Trivia pagina, voorgedragen door de sterren waarmee hij gewerkt heeft. Wel tof dat er zoveel grote namen zijn komen opdagen en om zijn complete oeuvre in 2 uur voorbij te zien komen.

Vanaf 1 oktober in de bioscoop (Periscoop Film)

Bij Pathé al vanaf 11 augustus...

Ik heb dat even uitgezocht, dat klopt inderdaad. Uit hun persbericht:

Als liefhebber van zijn films wilde ik deze docu toch ook wel zien.

Het zijn vooral de hoogtepunten van zijn films en bepaalde anekdotes van zijn vaste acteurs die zeer onderhoudend zijn.

Helaas moest er ook aandacht besteed worden aan Weinstein en hoewel ik het begrijp voegt het niet veel toe aan deze docu.

Andere minpuntje vond ik dat Uma Thurman niet bij de geïnterviewde sterren zat en dat de man zelf QT niet aan het woord kwam.

Daar was ik al bang voor. Ik ga vanavond want Pathé-pas maar ik was al bang dat dit alleen een goed nieuwsshow zou worden, en doordat je dit zegt wordt mijn vermoeden bevestigd.

Hele artikel (openen in incognito venster voor hele stuk)

Oh nee, het is zeker niet alleen maar een goed nieuwsshow.

Er worden ook een aantal mindere zaken besproken.

Maar ik denk dat met Uma en hijzelf aan het woord het net dat beetje extra's had kunnen krijgen.

Leuk!

Wel degelijk een goed nieuws show, maar wel een interessantere dan ik dacht. Tarantino blijft écht heel erg buiten schot in dat - schandalige - verhaal over Thurman en ik kan me niet voorstellen dat hij niks wist van het wangedrag van Weinstein. Maar wat dit voor mij boeiend maakte waren de prachtige verhalen van Michael Madsen, Jamie Foxx, Samuel L Jackson en ook Scott Spiegel. Mensen die uren over hun carrière kunnen vertellen zonder dat het saai wordt, en dat charisma van Madsen was mij tot nu toe onbekend. En leuk dat uitgerekend Foxx nog een sneer maakt naar Spike Lee toe.

Verder een fijne vormgeving, en absoluut een paar interessante weetjes over Tarantino en zijn sets. Aardige docu die vermaakt: niets meer maar zeker ook niet minder.

3,5*

Quote van Tarantino: "I knew enough to more than I did".

Dan trek ik andere conclusie.

Ridley Scott, Kevin Smith, Peter Jackson, John Carpenter.

De vraag is eerder, noem de regisseurs die tot het einde (of heden van nu) van zeer hoog niveau bleven. Dat zijn er maar weinig. Is ook geen schande, niemand maakt 10 of 20 wereldfilms op rij.

Dat is een lastige vraag om te beantwoorden.

Nou ja , het is wel Een teken van groot karakter als hij stopt .

Maar laten we wel wezen , het werk van een regisseur is geen exacte wetenschap .toch ?

Ik had bij time in Hollywood nergens het idee dat hij uitgeblust was , integendeel .

Je hebt ook laat bloeiers . Bijvoorbeeld .

Best vermakelijk, maar ook niet heel pakkend. Ik ben fan van Tarantino. Elke nieuwe film van hem is weer aftellen tot de release, al vond ik zijn westerns minder. Maar die moet ik misschien nog eens opnieuw zien. Voor mij zijn Kill Bill vol. 1 en Inglourious Basterds zijn beste werken, gevolgd door Pulp Fiction en Once upon a time in Hollywood. De man is veelzijdig, hij maakt bijna elk soort film en altijd met enorm veel liefde voor het genre. Zijn stijl is altijd terug te zien. Artistiek, snoeihard en met briljante dialogen en karakters. Leuk dus om een terugblik te zien, al is het jammer dat zijn laatste film ontbreekt. Vind ik wel een klein smetje, want het voelt dan incompleet.

De verhalen weten me te boeien, zeker als Samuel. L Jackson aan het woord is, maar zeker ook de terugblik op Inglorious Basterd. De passie waarmee men over die film vertelt vind ik schitterend. Wel jammer dat Uma Thurman ontbreekt, zij kreeg tijdens Kill Bill een ongeluk op de set. De docu verzwijgt niks, maar schijnbaar had ze geen behoefte aan haar verhaal. Ook had ik wel meer Tarantino willen horen praten over zijn carrière en zijn toekomst. Maar als ode aan het werk van de beste man is dit gewoon prima, luchtig vermaak. Met gelukkig ook geen overdreven lange speelduur.

3*

Coppola’s latere films zijn ook zeker de moeite. Haalt het niet bij zijn hoogtij dagen, maar ik kijk uit naar zijn volgende productie. Mocht het er nog van komen. Spielberg lijkt zich juist te herpakken na een dip di begin jaren 90 werd ingezet en Gilliam is juist reuze constant.

Lynch blijft ook geweldig. Kijk enorm uit naar zijn serie voor Netflix. Robert Altman had in de jaren 90 ook een tweede jeugd.

Ik vind al zijn films geweldig, deze docu vond ik ook erg te gek. Net als bij zijn films waren de twee uur in no time voorbij. Coole gasten, goeie verhalen, mooie blik in de keuken van Tarantino.

Just another talking heads documentary. 2.0*

Tarantino's werk verdient een betere docu. Liever een visuele docu die wel goed duikt in de relatie van Tarantino met de liefde voor filmgeschiedenis / filmtradities, en de kijker daar volledig deel van laat zijn. Niet het slappe, über-conventionele format vol met interviews in medium close-up afgewisseld met filmfragmenten, waarbij de interviews bovendien geen nieuwe informatie toevoegen en veelal op de oppervlakte blijven.

Weinstein gedeelte geforceerd erin gestopt, een 'moetje' zo voelde het. Newsflash: een regisseur mag zelf bepalen wat moet of niet moet in een film.

Precies, en aangezien Tarantino niet de regisseur van deze docu is lijkt me het erg gerechtvaardigd dat het stuk van Weinstein erin is gekomen. Anders was het een talking heads documentaire geworden die ook nog eens geen enkele kritische noot bevat.

Leuk als DVD extraatje, maar waarom dit nou in de bioscoop moet verschijnen? Aardig, maar meer ook niet. Dan vond ik de eerdere docu over QT (20 Years of Filmmaking - 2012) eerlijk gezegd boeiender, al is die visueel minder interressant.

Precies wat ik dacht nadat ik deze 'documentaire' zag. Dit zet je als extra feature van je Bluray of DVD aan, nadat je de hoofdfilm hebt bekeken. Maar thuis zou ik dit al na 15 minuten afgezet hebben. Een paar blikken achter de schermen, wat mensen die met hem werkten praten over QT, of nee, steken alleen maar veren in zijn reet met enkel superlatieven. "Marvellous director, brilliant, the uncomparable Quentin". Bla bla bla. En dat 30 keer achter elkaar. Ontzettend nietszeggend, niet de moeite om een ticket voor te kopen. Had wat beters verwacht. Met als grote afwezige in de interviews: Uma Thurman. Die wilde klaarblijkelijk niet meewerken aan dit werkje.

Overal wordt iets achter gezocht. Wat briljant dat diverse namen van personages in andere films weer terugkomen, zeggen diverse acteurs. Nou poeh poeh, echt briljant . Alles wat die Jamie Foxx te melden had, leek wel of hij ervoor betaald kreeg om het te zeggen, en interesseerde me na 2 zinnen al niet meer. Vinden mensen dit nu echt leuk om aan te horen over iemand die best leuke films maakt? Wellicht vloek ik nu in de kerk. Alleen leuk voor de die hard fans van QT, maar geen bioscooprelease waardig. Misschien omdat ik QT ook een tikkeltje overgewaardeerd vind, maar dan kun je nog steeds een betere, inhoudelijke docu maken over iemand. Ga het zien op Netflix zou ik zeggen.

Dat lijkt me Steven Spielberg.

Geweldige docu, net als bij zijn films zat ik weer geboeid aan het scherm, met een flinke grijns op m'n smoel.

Kijk nu al uit naar QT: The Next Eight!

Waarschijnlijk wel , maar ik baseerde me op de top 100 regisseurs hier op MM , daar staat trouwens tot mijn verbazing Spielberg op 5 .

Die top 100 heeft meer invloed op de populairste regisseur, niet op de bekendste.

De documentaire is één grote ode aan Quentin Tarantino en daarmee indirect aan de film want de documentaire wordt niet moe te benadrukken dat Tarantino niets anders is dan liefde voor de film. Niet alleen is Tarantino een lopende filmencyclopedie die alle filmfeitjes kent maar zijn sociale contacten bestaan uit niets anders dan films kijken en al zijn films zijn lofredes op de films die hij heeft gezien waarbij hij zelf intens geniet tijdens het film maken om welke reden scenes zelfs eindeloos worden gespeeld uit pure liefde voor het film maken! Kortom, voor Tarantino is film alles en zijn films maakt hij met religieuze devotie. Diepgaander wordt de documentaire niet, maar het is wel vermakelijk. Als je tenminste van films en dan met name van Tarantino’s films houdt.

Na het zien van deze docu heb je weer zin om je favoriete Tarantino films te bekijken!

Komende dagen nog te zien via NPO start of gemist.