Eat Locals (2017)

Vampieren flic met een twist (heerlijke Britse humor), heb me prima vermaakt met deze...

Leuke en vermakelijke film die net even anders is dan andere vampierenfilms. Debuterend regisseur Jason Flemyng is geen onbekende in de filmwereld. Hij was te zien in films zoals Rob Roy (1991) Lock, Stock and Two Smoking Barrels (1998) The Curious Case of Benjamin Button (2008) X-Men: First Class (2011) en nog vele meer. Logischerwijs heeft hij ook vele vrienden en bekende in die filmwereld. Voor 'Eat local' kon hij daarom o.a. rekenen op Jason Stratham om de gevecht-scènes in goede banen te leiden en David Fincher voor cinematografische tips. Ook de cast die bestaat uit een lange lijst van bekende acteur en actrices rekende weinig geld voor hun geleverde acteerprestaties. Het verhaal gaat als volgt: De Britse raad der vampieren heeft zich verzameld voor hun eens in de 50 jaar gehouden bestuursvergadering. Ze bespreken voedingsterritoria en herbevestigen de algemene afspraken en statuten. Ook jongeman Sebastian doet zijn intrede en dan besluit een afdeling van het leger dat het tijd is voor een interventie. Wat volgt zijn vampieren met machinegeweren. Deze vampieren zoeken geen sappige nekken op bij wulpse dames, al zijn andere klassieke elementen wel te zien. Nee, we krijgen gewelddadige actiescènes met maar weinig bloed en absurde dialogen waarin vooral veel zwart-humor is verwerkt. Het werkte soms goed maar soms ook wat minder. Verder werd alles netjes in beeld gebracht, en met een cast van A-lijst acteurs zit het met acteerwerk ook wel goed. Wat het tot een redelijk leuke film maakt, waar weinig aan op te merken valt.

Erg leuk.

Het staat dan wel niet als genre aangegeven, maar ik heb deze film gewoon maar als een komedie bekeken. En een hele leuke komedie is het ook nog eens.

Het verhaal is volkomen onzinnig. Heerlijk over the top. Een scala aan absurde situaties, die voortdurend worden uitgebouwd met bizarre details en toevoegingen, waardoor het verhaal nooit stilvalt. Er is steeds veel snelheid en beweging in verhaal en film.

De personages zijn zonder uitzondering overtrokken aangezet. Ze voeren prachtige droogkomische dialogen en ronden af met spitse oneliners, zoals eigenlijk alleen Britten die kunnen schrijven. De teksten hebben een waarlijk genotvol effect. Een fijne beleving.

Veel actie en geweld. Wel met een komische insteek of ondertoon. Soms ingehouden en subtiel grappig. Soms allesbehalve. Dan verwordt geweld zelfs tot hilarische slapstick. Het mag en kan allemaal.

Gelukkig kent de film in die gevallen tijdige begrenzing, want het blijft wel Brits natuurlijk. Het verhaal vliegt daarom niet oncontroleerbaar uit de bocht. Als een situatie te chaotisch dreigt te worden of als grappig te grappig dreigt te worden, is de stoicijnse stiff upper lip altijd wel ergens aanwezig om de boel weer in het gareel te duwen.

Goed voor het niveau van het verhaal. Dat behoudt zo z'n spitsvondigheid, frisheid en hoge komische gehalte.

Erg leuk.

Een erg goed idee eigenlijk.

Jammer dat het met de uitwerking af en toe wel wat misloopt, de humor en de actie vullen elkaar net te weinig aan zodat de vaart er af en toe uit is. En de acteurs, mhhm, ik was er niet heel erg kapot van eigenlijk. Toch, de humor is dan wel weer erg fijn, al zit er ook wel eens een wat minder goed moment bij, en het duurt ook wel even vond ik voordat de film op gang begon te komen. Maar, sowieso leuk om het toch wat leeggebloede (pardon) vampierengenre weer wat nieuw leven in te blazen. Het genre kan wel weer wat nieuwe aandacht gebruiken.

Trage, komisch bedoelde vampierenthriller, ook al doet de lage grappendichtheid en het matige niveau van de grappen je regelmatig afvragen of dit het predicaat 'komisch' überhaupt verdient. Tony Curran is gepast gluiperig als de nominale leider van een groep vampieren die bijeenkomen in een dorpje in Engeland en daar te maken krijgen met de excentrieke en/of vijandige plaatselijke bevolking. Twijfelachtige accenten, flauwe one-liners en vreemde actiescènes (deels gemaakt met hulp van Jason Statham) zijn niet de meest aangename ingrediënten voor dit soort films.

Leuke foute vampierenfilm die overduidelijk moest ogen als zo´n jaren 80 BBC-slapstick. Vooral te zien aan de aftiteling.

Een charmante Roemeen Sebastian heeft een afspraak met de mysterieuze Vanessa. Zij neemt hem mee naar een oud landhuis waar ze niet met zijn tweeën overblijven. Een heuse familie, zelfs met oma en een landheer. Ze hebben al heel snel geen goede beramingen en Sebastian krijgt door dat hij zich wel in een heel vreemd gezin bevindt.
Ondertussen staat er buiten een legerpeloton met gerichte vuurwapens klaar.

Wat je kan verwachten krijg je. Tsja, hoe moet je het omschrijven... een foute vampierenfilm die van de hak op de tak gaat en de loop neemt met diverse genres. Vampires with guns! Een heuse pief paf poef tussen vampieren en het leger (met als hoogtepunt die oma met een mitrailleur) terwijl Sebastian en twee andere gevangenen een poging ondernemen om uit de kelder te ontsnappen... maar waar Sebastian er ook achter komt dat een van de gevangenen een kannibalistische seriemoordenaar schijnt te zijn, en dat het ook helemaal niet zo vreemd is dat de vampieren juist in dat huis verscholen zaten

En ja, dat levert gewoon een heerlijk lomp en fout tussendoortje op die net iets meer gepeperd is. Die Britse humor... achja... Leuk gewoon.

Ook heel leuk was die verwijzing naar die verjongingsmiddelen. Lees trouwens wel even de kleine lettertjes als die spot aan bod komt.


4,0*