Die Reise mit Vater (2016)

Lekker rommelig, lekker Roemeens. Dus veel gekakel, ruzies, discussies, maar nadenken over wat men nu het beste kan doen is er niet bij. Alles is gebaseerd op emoties. Een plaat van de Beatles is belangrijker dan vader veilig de grens over brengen. Daar moet je wel van houden. Ik kreeg er een beetje de kriebels van.

Wat opbreekt is dat het wel over een (erg) ver verleden gaat, 1968, de Russische inval in Tsjechoslowakije, waar Roemenië niet aan mee deed. Dat staat velen niet meer zo goed voor de geest. Zo is er meer. Je moet wel een beetje dat tijdsbeeld voor ogen houden. Dat geldt ook voor de positie van de Duitssprekende Roemenen. Die werden als tweederangs burgers beschouwd. In de jaren zeventig heeft Ceausescu ze letterlijk aan de Bondsrepubliek verkocht. Alleen de oudjes bleven achter. Nu zijn er geen Duits sprekenden meer in Roemenië.

In deze film komt de familie bij toeval in West-Duitsland terecht. Een van de jongens is ook nog eens verliefd (op Susanne Bormann ), maar desondanks gaan ze terug. Want vader moet begraven worden naast moeder. En broertje kan niet alleen terug. Dus gaan ze allemaal. Daar betalen ze een hoge prijs voor. Navrant is te zien hoe er met de Securitate (de gevreesde veiligheidsdienst) moet worden gedeald en hoe een overheid de absolute macht heeft om het lot van zijn burgers te bepalen. Er valt dus genoeg te beleven met deze film.

Die zijn er nog wel, hoor. Het zijn er alleen niet zoveel meer, maar volgens mijn nog wel zo'n 100.000.

Lijkt me nogal optimistisch. Eind jaren tachtig waren het er niet meer dan een paar duizend. Dat kan nu wel wat meer zijn. Volgens Wikipedia zo'n 36.000. Germans of Romania - Wikipedia - en.wikipedia.org Eind jaren zeventig hadden ze het niet gemakkelijk. Had toen nog wel wat contacten met Duitse Roemenen in Sibiu. Heb ze nog pakken havermout gestuurd voor hun kleinkinderen, want dat konden ze nergens krijgen. Hoop maar dat ze het later in de BRD wat beter hebben gekregen.

Ik kom er regelmatig voor mijn werk en ben er in mei op vakantie geweest in Transsylvanië. In heel wat (wel kleine) dorpjes daar was de voertaal van de lokale bewoners onderling gewoon Duits, wat wel bizar overkomt als je daar dan rondloopt. Net als bij ons in Friesland zijn de naamborden van de steden en dorpen ook allemaal drietalig. Zo heet Sibiu ook Hermannstadt en Brasov Kronstadt.

Volgens mij gaat het nu dus wel wat beter met ze daar.