Pop Aye (2017)

'The Straight Story' per olifant. Wanneer architect Thana 'ontmoet', herkent hij daarin Pop Aye, de olifant waar zijn familie in zijn jeugd enige tijd voor zorgde. Wanneer Thana het thema van Popeye laat horen en het dier daar net zo op reageert als Pop Aye, koopt Thana de olifant en besluit hem terug te brengen naar zijn familie in zijn geboortedorp.

Roadmovie in een bedachtzaam tempo verteld over stuurloze man van middelbare leeftijd, die zich vastklampt aan een mooie jeugdherinnering en daarmee zijn richting geeft. Onderweg ontmoet hij verschillende mensen, waaronder een straatarme man die het liefst een motorfiets zou hebben om zijn vroegere vriendin mee uit te nemen en een ongelukkige travestiet/prostituee wiens levens Thana op subtiele, maar betekenisvolle manier raakt. Pop Aye heeft weinig verhaal en leunt meer op karakteriseringen en verrassende momenten. Die zijn er gelukkig ten over in deze aangename, hartverwarmende film.

Mooie film! Ik houd van films waarin dieren een hoofdrol spelen. Ik vind het een leuk en interessant verhaal, het acteerwerk vind ik goed en de natuurbeelden zijn prachtig. Ik vind het geheel lieflijk, rustig en warm. 4*

Een goede drama film...

Goed verhaal...

Goed acteerwerk...

Goed kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek

met Dolby Digital...

Prima camerabeweging...

Geen top, gewoon...

Sympathieke film met een aangenaam rustig tempo waarbij de hoofdrolspeler onderweg met

meerdere uiteenlopende personages kennismaakt ook de 2 tamelijk onvriendelijke politieagenten meegerekend. En die inderdaad doet denken aan Straight Story en ook wel Penn's Into the Wild,

alleen is deze lichtvoetiger en komischer van toon. De hoofdrolspeler is een beetje sullig, die

zich evenwel niet gauw uit het veld laat slaan, en die alles met een lijdzame vriendelijkheid

ondergaat. De olifant wint gaandeweg aan aaibaarheid.

Pop Aye is een rustig voortkabbelende film over een man met een olifant. Het is een aandoenlijke road movie geworden, triestig, maar tegelijk hoopvol. Wanneer hij de olifant ziet, koopt hij hem en gaat hij zonder specifiek doel op stap dit ten gevolge van een uitblussend(e) carrière en huwelijk. Zo nu en dan werkt men met flashbacks. Het haalt jammer genoeg de betrokkenheid met het personage onderuit. De montage kon op dat vlak beter.

De gebeurtenissen die het ‘koppel’ meemaken zijn te ruim, te veel van het goede. Én een dakloze, én de politie, én ladyboys, ... het is te veel van het goede. Men had beter één plot degelijk uitgewerkt in plaats van de hak op de tak te springen. Ook het hoofdpersonage blijft oppervlakkig waarbij zijn wellicht verbitterde emoties weinig kans krijgen om geuit te worden.

Het is een luchtige film die aangenaam is om te volgen, zonder meer. Ik had er nét iets meer van verwacht.

Een eigenaardige, ongewone film die langzaam voortkabbelt over een man met een olifant in een soort roadtrip op zoek naar de verbintenis tussen zichzelf, het verleden en het heden. Op zijn roadtrip komt hij verschillende personages en situaties tegen die zijn tocht een bepaalde duiding geven. Zeer traag van opbouw, maar de film heeft wel iets. Jammer van het onbeduidend, slap uitgewerkt slot. 6/10

Een roadmovie van een man en zijn olifant. Samen beleven ze dolle dwaze avonturen. En ontmoeten ze diverse interessante personen. Het is een amusante film die lekker wegkijkt. Leuke humor die soms ook wel aan Kaurismaki doet denken, maar dan in een Thaise setting. Geen grote hoogvlieger of een duidelijk bedoelde diepere lading, maar gewoon leuk.

Half puntje extra voor het vaak subtiel gebruikte geluid. Dat was vaak echt mooi gedaan. Moet je echter wel op een goede stereo installatie beluisteren om de details te kunnen horen.