El Faro de las Orcas (2016)

Zou gebaseerd zijn op de belevenissen van ene Beto Bubas, deze wonderbaarlijke, ook romantische geschiedenis over autisme en een mens-dierrelatie.

Opgenomen in Argentinië, maar ook op de Canarische eilanden, schittert deze film door zijn prachtige natuuropnames en mise-en-scene.

Joaquin Furriel is echt overtuigend als de eenzame Orca-observator, die in de komst van een vrouw met een autistisch zoontje plots de kans ziet om aan zijn gekoesterde levensverwachtingen te kunnen voldoen.

Maribel Verdú is een heel expressievolle actrice ("Y tu Mamá también", om er maar ééntje te noemen) maar vind haar hier, in de rol van bezorgde moeder, niet altijd de juist noot aanslaan.

Filmisch zeer goed, een origineel gebeuren en in zijn geheel zeker genietbaar.

Film die je met aandacht moet kijken. Prachtig!

Eén van de mooiste fillms die ik in lange tijd heb gezien. Op een hele mooie manier groeien Lola en Beto naar elkaar toe. Prachtig om te zien hoe goed de omgeving is voor Tristán en hoe hij zich in de loop van de film ontwikkeld. Erg veel complimenten aan Joaquín Rapalini hoe hij de autistische Tristán neerzet. Maar ook het acteerwerk van Maribel Verdú en vooral Joaquín Furriel is ijzersterk. De band tussen mens en dier is in deze film ook echt prachtig neergezet.

De natuuropnamen zijn prachtig en de film wordt ondersteund door erg mooie muziek van Pascal Gaigne. Het eind van de film is behoorlijk tragisch. Tristán en Lola zijn gedwongen om te vertrekken en Beto wordt overgeplaatst. Toch sluit de film niet naar af. De laatste scene van de film waarin Tristán het water in gaat naar de orka Shaka vind ik erg ontroerend.

Deze film zal denk ik niet voor iedereen zijn weggelegd. Het tempo is behoorlijk traag en op een bepaalde (maar voor niet storende manier) is de film best zoetsappig. Ik heb begrepen dat deze film is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Ik ken (nu) nog niet de echte feiten, maar deze film heeft mij erg aangespoord dit te onderzoeken.

5,0*

Prachtige beelden van de omgeving rondom de vuurtoren en van de orka's. Toch heb ik weleens een betere film gezien. Dat die moeder en kind daar ineens voor de deur zitten op de afgelegen locatie en de ontwikkeling van de relatie tussen de protagonisten vind ik niet sterk gedaan. De moeder is nogal eendimensionaal en de ontboezemingen van Beto komen uit de lucht vallen. Door de mooie plaatjes en het onderhoudende verhaal wel een fijne film.