Lost in London (2017)

Wat is dit voor onzin?

Leuk idee en zal vast veel moeite hebben gekost om te maken maar totaal onkijkbaar en niet boeiend.

Woody Harrelson debuteert als scenarist en regisseur en speelt de hoofdrol in deze bijzondere onderneming. Hij speelt een persiflage van zichzelf, een acteur die na een zeer lauw ontvangen optreden in een vrijwel leeg theatertje in Londen zich moet zien te verzoenen met zijn vrouw [Eleanor Matsuura] nadat zij in een tijdschrift leest dat hij tijdens een nachtelijke escapade is vreemdgegaan met drie prostituees. Hun verzoeningsgesprek vindt plaats om 12 uur in hun hotelkamer, maar Woody ontkomt er niet aan even op stap te gaan met een prins [Al Nedjari] en diens entourage. Maar het feit dat hij in het openbaar verschijnt in Londen op de dag dat het nieuws van zijn buitenechtelijke escapades naar buiten is gekomen brengt hem op verschillende manier in de problemen en daardoor dreigt hij niet op tijd bij zijn vrouw te zijn. Zijn poging om twee uitsmijters ervan te overtuigen dat hij een beroemdheid is behoort tot de komische hoogtepunten, evenals de woordenwisseling met ‘zijn beste vriend’ Owen Wilson. Harrelsons scenario is uitstekend en hij houdt zich ook prima staande als acteur. Harrelson besloot dit te filmen in één doorlopende take én de film live te streamen in verschillende bioscopen. Jammer, want dergelijke stunts (Rope (1949), Russian Ark (2002), Victoria (2015)) worden altijd slachtoffer van de zelfopgelegde beperkingen. Lost in London is weliswaar geen uitzondering, maar is toch de moeite waard. Fans van Daniel Radcliffe wees gewaarschuwd: hij verschijnt pas tijdens de aftiteling!