Growing Up Coy (2016)

Doorsnee doc.

Ik heb deze zaak wel vanuit de verte meegekregen, maar op de moment zelf niet echt van dichtbij gevolgd. Ondanks dat ik best waardering opbreng voor het gevecht dat deze mensen uitvechten, vond ik het hele toiletdebat dan weer wat overdreven, waardoor ik het toen langs me heen heb laten gaan.

De familie is ook wel een beetje simpel. Het lijken lieve mensen, dat wel, maar erg snugger of bedachtzaam leken ze me niet. De docu is verder simpel van opzet: een cameraploeg volgt en registreert, al krijgen we toch vooral de positieve en gecontroleerde momenten in hun strijd te zien. Dat het koppel uiteindelijk uit elkaar gaat maakt meteen duidelijk dat we ook een hele hoop niet te zien kregen.

De reacties op het transgender gebeuren doorheen de doc zijn nog het interessantst. Zowel van de tegenstanders (hoewel die nooit direct aan het woord mogen) als de verwachtingen van de ouders. Enerzijds begrijp ik niet hoe mensen zich kunnen drukmaken over de keuze van een persoon om van geslacht te veranderen, anderzijds vind ik het ook wat naief om te verwachten dat iedereen het maar de normaalste zaak van de wereld vindt.

Verder laat deze Growing Up Coy aardig zien hoe een simpel iets als dit tot een landelijke zaak wordt opgeblazen en wat de impact daarvan is op een simpel gezin. Hoogstaand is het niet en je moet de interessante zaken vooral tussen de regels door lezen, maar voor een keertje te zien geen verkeerde documentaire.

2.5*

Redelijk, gezin vecht voor de rechten van hun kind en dat is mooi om te zien aangezien iedereen dezelfde rechten zou moeten hebben. Film komt echter niet met een conclusie. Veel gezin beelden terwijl ik met geïnteresseerd was in de rechtspraak.