Todos Queremos a Alguien (2017)

Everybody Loves Somebody

Leuk. Niet erg origineel, maar door het aanstekelijke spel van de acteurs en wat Mexicaanse peper is Everybody Loves Somebody een film met een geheel eigen vibe. Karla Souza is geweldig als hoofdrolspeelster en neemt de film moeiteloos op haar schouders. De acteurs in de bijrollen (vooral Souza’s mannelijke tegenspelers) zijn degelijk en zorgen er vooral voor dat Souza kan stralen. Gelukkig maar, want anders was de film door het voorspelbare verloop een dertien in een dozijn romcom geworden.

Dit soort films zijn uiterst voorspelbaar: ze kiest altijd voor de nieuwe geliefde, want met de oude is het uit om een reden. Wat rest is dan de uitvoering en die is uiterst saai. Er zit maar weinig tempo in, karakters spreken maar weinig aan (de oude geliefde is een gluiperd met een baard, de nieuwe geliefde is maar weinig aansprekend met zijn gladgeschoren babyface) en de hoofdpersone zelf is weliswaar een plaatje om te zien, maar voelt vooral aan als een groot cliché. Ik kan er uiteindelijk niet veel mee. 0,5*.

De in Los Angeles wonende Mexicaans-Amerikaanse gynaecoloog Clara [Karla Souza] heeft haar geloof in de ware liefde allang opgegeven. Wanneer haar ouders na 40 jaar eindelijk in het huwelijk treden weet ze haar collega Asher [Ben O'Toole] over te halen mee te gaan als introducee bij het trouwfeest in een prachtig landhuis aan de Mexicaanse kust. Dan verschijnt opeens haar enige grote liefde Daniel [José Mariá Yazpik] en dat brengt haar meteen in verwarring. De liefdesdriehoek lijkt een recept voor formulematige komedie, maar Souza is ontwapenend in de hoofdrol, het scenario bevat een aantal spitsvondige dialogen en heeft een paar verrassingen in petto. Ximena Romo en Harold Torres weten de film bijna te stelen als de kibbelende aanstaande ouders Lita en Beto.