Vengeance: A Love Story (2017)

Goede film met een verhaal dat je raakt. Eindelijk weer een spannende film met Cage. Verhaal is niet erg diepgaand maar weet je mee te voeren in de tragedie die plaatsvind. Ook het gevolg op deze tragedy word mooi in beeld gebracht. Ik geef deze film dan ook 4 sterren.

Vengeance: A love Story is een film met een prima plot en een prima hoofdrolspeler. Het verhaal had wat meer diepgang kunnen krijgen met wat meer aandacht. Tevens had beter acteerwerk zeker voordelig kunnen werken. Cage acteert prima, zijn bijdrage maakt het wat beter te behappen.

Op een bepaalde manier nog wel onderhoudend, dit zoveelste Nicolas Cage vehikel van de laatste jaren, maar je moet er niet al te veel bij gaan nadenken.

Het verhaal over een vrouw en dochter die slachtoffer worden van een brute verkrachting (die behoorlijk heftig in beeld wordt gebracht) en vervolgens te maken krijgen met de bijna net zo gruwelijke gevolgen, moet het niet bepaald hebben van de originaliteitswaarde. De personages zijn bijna allemaal erg stereotiep en ook het script is er één dat we al vele malen eerder en vaak beter gezien hebben. Daarnaast is het acteerwerk ook niet echt hoogstaand, het ligt er allemaal veel te dik bovenop, al moet ik ter verdediging van de acteurs wel zeggen dat ze ook niet de sterkste teksten in hun mond gelegd kregen. De enige die zich een beetje aan die malaise weet te onttrekken is 'good old' Don Johnson als sluwe advocaat. Hoofdrolspeler Nicolas Cage komt daarbij vergeleken maar vrij stijfjes over.

Verder volgt Vengeance: A Love Story de geijkte paden, is niet saai maar voegt ook totaal niets toe aan dit soort genre.

Tja hoewel Nicolas Cage groot op de poster staat, krijgt hij in deze film nauwelijks iets te doen. En als hij dan eindelijk wat mag doen en het interessant begint te worden, is er het einde van de film en hij heeft er amper in gezeten. Hij verschijnt tijdens sommige scènes bij toverslag, alsof hij altijd op de juiste plaats op het juiste moment was en we zien nooit hoe hij daar komt. Wormgaten? De film zelf is vooral vrij rechttoe rechtaan spul, een beetje half-slachtig en erg voorspelbaar. De eigenlijke wraak was slecht ontwikkeld en behoorlijk zwak. Het probeert iets van een rechtbank -thriller te worden maar blijft volop hangen in over-dramatisch gebeuren. Gebracht op een Oké-we-hebben-de-boodschap-nu-wel-ontvangen-manier Rechter die een maatje is van de advocaat (Don Johnson) van de verkrachters, zielige ziekenhuis scenes, moeder/oma die overbezorgd was, zelfmoordneiging enz. Kortom snotter-emoties met het onrecht wat deze drie vrouwen overkwam. Tja helemaal slecht was het niet er werd fatsoenlijk geacteerd en het is ook best vakkundig geschoten maar meer impact dan een goedkoop stuiverroman kon het ook niet veroorzaken!

Op zich hakt het weerzinwekkende verhaal van dit verkrachtingsdrama er nogal in, maar het wordt helaas te hapsnap verteld waardoor de film –mede door gebrek aan diepgang– een onrustige indruk achterlaat. Het is zo langzamerhand wel duidelijk dat Nicolas Cage over zijn hoogtepunt heen is, om maar niet te spreken van Don Johnson, die acteert alsof dit een komedie is.