The Clapper (2017)

Nogal droeve film.

Er staat wel comedy bij, hier en daar probeert het ook wel expliciet grappig te zijn, maar het grootste deel van de film heb ik toch wel als een downer ervaren. Komt een beetje vanwege het kritische plot in combinatie met de personages, die toch echt wel op de humor wegen.

Helms speelt een doorsnee kerel die kalmpjes door het leven probeert te komen, maar overvallen wordt door media aandacht. Aandacht waar hij niet om gevraagd heeft en die z'n hele leventje om zeep helpt. Hoe meer hij toegeeft aan de media (om dingen recht te zetten en van de aandacht af te zijn), hoe meer zijn wereldje in duigen valt.

Qua maatschappijkritiek kan dat wel tellen. In naame van entertainment en lompe media wordt namelijk nogal wat goed gepraat, voor een keer kon ik me ook best herkennen in het personage van Helms. Misschien daarom dat ik het maar weinig humoristisch vond, ondanks de duidelijke pogingen van de regisseur.

Ook daarom allicht dat ik het einde een redelijk stevige cop-out vond. Een happy end past gewoon niet zo in deze film. Qua filmisch gebeuren is het verder best matig, nogal ongeïnteresseerd indie met wat matig-hippe toetsjes (zoals de half-geanimeerde intro), maar voor een keertje maakt de opzet veel goed. Jammer genoeg durft Montiel het niet finaal doortrekken, of er had zeker nog een halfje bijgekund.

3.0*

Een klein maar fijn filmpje met een leuk en lekker luchtig verhaal. Hilarisch wordt het niet maar er hangt wel een fijne sfeer en de cast speelt leuk. Een prettig filmpje dat lekker wegkijkt.

Redelijke film waarin een betaald krijgt om in een publiek te zitten tijdens reclames voor een thuiswinkelbedrijf. Hoewel de film niet bepaald de diepte in gaat, is het toch wel een prima en schrijnend voorbeeld hoe de media het leven van iemand kunnen ruïneren. De film duurt gelukkig niet te lang en dankzij de twee prettige rollen van Ed Helms en Amanda Seyfried nog net 3.0 sterren.

Deze film komt nooit echt van de grond, Ed Helms doet zijn best maar is nooit zo leuk als in The Hangovers. Aardige poging maar niet erg geslaagd.

Mislukte mix van komedie, satire en romantiek met een grillig spel van Helms dat vooral te wijten is aan Montiel, die blijkbaar zelf niet wist hoe serieus hij zijn eigen scenario moest nemen. Soms lijkt hij serieus commentaar te willen leveren, bijvoorbeeld op de manier waarop toevallige passanten ongevraagd op YouTube komen en hoe oppervlakkige televisieprogramma's ze eveneens ongevraagd bombarderen tot 'beroemdheden'. Dat is zonder twijfel een relevant, maatschappelijk probleem. Maar elke keer als Eddie Krumble [Helms] oprechte emotie lijkt te vertonen, verpest Montiel het moment met een karikaturale grap. Seyfried doet haar best in haar ondankbare rol als love interest.

Grijze middelmaat.

Heel andere film dan verwacht. Blanco ingegaan, maar toch. Een komedie is dit niet. Eerder een tragikomedie, maar dan toch eentje met de nadruk op het serieuzere gedeelte - het is (terechte) kritiek op media die Jan-met-de-pet tegen wil en dank bombarderen tot hype van de dag en daarbij enkel en alleen oog hebben voor hun kijkcijfers.

Echt grappig is het dus niet - ook de momenten dat men wél voor komedie kiest, komt het amper uit de verf. Het indie-gehalte ligt er dik op. De tandem Ed Helms - Amanda Seyfried is best een leuke, maar ze spelen beiden niet de meest dankbare rol uit hun carrière. Zeker Seyfried komt er bekaaid vanaf.

2,5